جناب محمدمهدی سیار، شاعر جوان کشور که دبیری علمی بخش شعر را بر عهده دارد حرفهای جالبی در این نشست زده است. جناب سیار با اشاره به موقعیت سوپراستراتژیک شعر و رقابت آن با رسانه گفته است: شعر زمانی رسانه اول ما ایرانیها بود. بعد از آمدن رسانه مدرن، شاید رقابتی بین این دو رخ داد، اما این رقابت کمکم به تعاملی منجر شد که گونههایی از شعر به عنوان شعر رسانهای مطرح شد. شعر امروز به رسانه نیاز دارد، همانطور که رسانه به ادبیات.
شاعر جوان در ادامه، انقلاب اسلامی را هم یک انقلاب شاعرانه توصیف کرده و گفته: اگر شعر را طبق تعریفی گذر کردن از ظاهر حوادث و عالم و رسیدن به باطن بدانیم، میتوان گفت که انقلاب ما هم شاعرانه بود. انقلاب اسلامی در پی عبور دادن انسان از ظاهر به باطن بود. این انقلاب را هیچ زبانی مانند زبان شعر نمیتواند توصیف کند؛ به همین دلیل شعر از همان ابتدا حرف دل مردم را زد. ذات انقلاب اسلامی روحی شاعرانه دارد.
آقای دبیر علمی همچنین در بخش دیگری از حرفهایش با کنایه به کسانی که شعر انقلاب را چیزی جدای از ادبیات فارسی میدانند، تاکید کرده: هرگز شعر انقلاب، تافته جدابافته از کلیت ادبیات فارسی نبوده است. انقلاب اسلامی ادامه طبیعی حرکت مردم است، شعر انقلاب هم چنین بود.
شعر انقلاب هرگز صدای مجزایی نبود؛ ما صدای سعدی، حافظ، فردوسی، مولانا، بیدل، فروغ فرخزاد، نیما و ... را در شعر انقلاب به گونهای وصالی میشنویم.
البته پژوهشگران باید درباره نسبت بین این شعر با گذشته بیشتر پژوهش کنند. جا دارد با نگاه تاریخیتر و فلسفیتر به شعر انقلاب و فراز و فرودهای آن بپردازیم. شعر انقلاب محدود به یک موضوع خاص نبود مانند خود انقلاب. انقلاب یک نگاه است که ممکن است در تمام چالشهای بشری پیشنهادی داشته باشد. شعر انقلاب نیز برای ساحتهای مختلف بشر پیشنهادی دارد و هر زمان نو میشود؛ از این رو شعر انقلاب سال 97 با شعر انقلاب در سال 96 متفاوت است و این نشانه حیات این جریان شعری است.
سیار در خصوص جوایز این دوره از جشنواره گفت: در زمانی که افراد با اطلاعات غیر خلاقانه جوایز متعدد دریافت میکنند، اینکه به نفر نخست جشنواره ده میلیون تومان جایزه اهدا شود، چندان شگفتانگیز نیست. امیدوارم حق شعر انقلاب بیشتر از این ادا شود.
گفتنی است، یازدهمین جشنواره بین المللی شعر و داستان انقلاب همزمان با هفته هنر انقلاب فروردین 98 برگزار خواهد شد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم