هرکسی یک ماموریتی در این دنیا دارد

هرکاری باید یک علت داشته باشد، یک بهانه، یک موتور محرکه؛ برای هدی رشیدی اما این علت، یک احساس درونی است؛ احساسی که درباره‌اش می‌گوید: من فکر می‌کنم که هر کدام از ما انسان‌ها یک ماموریتی روی زمین داریم و خدا هیچ انسانی را بی‌هدف نیافریده که بیاید چندسالی زندگی کند و بعد هم بدون این‌که به بقیه انسان‌ها توجهی داشته باشد از دنیا برود. من احساس می‌کنم یک ماموریتی بر دوشم است که باید به بهترین شکل ممکن انجام بدهم و با توجه به این‌که خودم به همه آرزوهایم رسیده‌ام و از انرژی‌ای که رسیدن به یک آرزو به آدم می‌دهد خبر دارم، تصمیم گرفتم در این راه قدم بردارم و اعتقادم این است که اگر فقط و فقط یک کودک را هم در گیرودار این ماجرا به زندگی امیدوار کنم، برده‌ام.
کد خبر: ۱۱۷۱۴۰۳

این اعتقاد و تجربه قلبی، هدی رشیدی و دوستانش را قدم به قدم در این مسیر جلو برده، حتی وقتی که خیلیها در برآورده کردن آرزوها با آنها همراه نشدهاند: خیلی وقتها ما نمیتوانیم بچهها را به آرزویشان برسانیم و کودک قبل از رسیدن به آرزویش از دنیا میرودو این خیلی برای ما سخت است. مثلا ما آبان سال گذشته پوریا را به دلیل ابتلا به سرطان از دست دادیم. آرزوی پوریا این بود که وزیر بهداشت شود. او میخواست کاری کند که در جاهای مختلف بیمارستان بسازند، من برای برآورده شدن آرزوی پوریا خودم شخصا نامه درخواست را به وزارت بهداشت بردم، اما آنقدر امروز و فردا کردند که پوریا از دست رفت. من چند بار گفتم که آقای وزیر لازم نیست حتما خودشان هم حضور داشته باشند، فقط بگذارند نیمساعت این بچه در اتاقشان در وزارتخانه به آرزویش برسد... اما تاکید ایشان برحضور خودشان بود که متاسفانه به عمر پوریا قد نداد و من هنوز دلم پیش این بچه است.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها