اقتدار تا افتخار

نفرات تیم ملی بسکتبال کاملا مصمم هستند تا ناکامی بازیهای ملتهای آسیا در سال گذشته را جبران کنند. این نفرات با چه ویژگی ها و خصوصیاتی گام در رقابت های آینده خواهند گذاشت؛
مهدی کامرانی
بچه جنوب شهر، متعصب و فوق العاده جنگنده. کامرانی جسارت زیادی دارد. گارد راس تیم ملی با مربیان مطرح داخلی و خارجی کار کرده است و امروز خود را به عنوان گارد راس اول تیم جا انداخته است. از نکات منفی این بازیکن ، گاهی اوقات لجبازیهای نه چندان ضروری وی بوده که بیشتر اوقات کار دستش می دهد. کامرانی دریبلینگ خوبی دارد و در پرتاب های راه دور نسبتا موفق است. صاحب قدرت دفاعی عالی.
امیر امینی
او هم مثل کامرانی از جنوب شهر تهران آمده است. سر به زیر و سخت. بازیکنی دفاعی. در ماههای اخیر چه در بازیهای باشگاهی و چه در بازیهای ملی دیده ایم که سعی می کند کار تهاجمی خود را مثل کار دفاعی بالا ببرد. با این حال هنوز خصوصیات تهاجمی کامرانی را ندارد، اما رقابت سرسختانه ای با داوری گاردراس اصفهانی تیم ملی دارد. شاید همین برتری دفاعی باعث می شود تا بیشتر اوقات او گاردراس دوم تیم ملی باشد.
سامان ویسی
تا پیش از این که آسیب ببیند بهترین بازیکن لیگ برتر و تیم ملی بوده است. با پتروشیمی بندر امام واقعا درخشید و تیمش را بدون شکست تا نیم فصل پیش برده است. ویسی ، جوان سنندجی تیم ملی ، قدرت نفوذ فوق العاده ای دارد. فول می گیرد، گل می زند در ریباند حمله و دفاع ساعی است و در بازیهای اخیر پاسهای منجر به گل او خیره کننده شده است. در نیم فصل لیگ برتر از صحبتها و حرکات اضافی خود با داور کم کرده و تمرکز خوبی روی بازیها داشته است. او یکی از برترین های آسیاست.
ایمان زندی
دریبل و توقفهای ناگهانی ایمان زندی ، پرتاب راه دور و انعطاف پذیریش در راه نفوذ به سمت سبد از وی بازیکنی متمایز با دیگران ساخته است. متاسفانه زندی هم مدتی آسیب دیده بود، اما رفته رفته شرایطش را باز می یابد. اخلاق حرفه ای را رعایت می کند. بندرت دیده شده که برابر حریفان طاقتش را از دست دهد. خونسرد است. از آن دسته بازیکنانی است که می توانیم روی تجربه اش در بازیهای آسیایی حساب باز کنیم.
حامد آفاق
این جوان مشهدی تیم ملی ، شوتزن اول بسکتبال ایران است. بازیهای خاطره انگیزش را فصل گذشته با تیم صباباتری دیده ایم. آفاق با توجه به شرایط بازی خود، در بازیهای فیزیکی چندان موفق نیست ، اما یک تهدید کننده دائمی در بازی پیرامونی است. بازیکنانی با این ویژگی برای هر تیمی یک امتیاز بزرگ محسوب می شوند. خویشتندار است. بسکتبال را به طور سلسله مراتب آموخته و از تیم جوانان تاکنون در تیم ملی بوده است.
صمد نیکخواه بهرامی
او را باید با بهترین های بسکتبال آسیا نظیر فادی الخطیب مقایسه کرد. با این تفاوت که صمد 5 سال کوچکتر از ملی پوش لبنانی است. شاید سن و سال کم بعضی وقتها باعث می شود احساس بر عقل و منطق بازی نیکخواه بهرامی غلبه کند و او نتواند تمامی توانایی هایش را به کار گیرد. پرتاب کننده ، نفوذکننده با قابلیت بازی در تمامی پستها، بازیکنی خلق الساعه که قادر به عوض کردن نتیجه یک بازی است. در این روزها صمد نیکخواه بهرامی مقابل بعضی چیزهایی که می بیند باید لب بگزد.
آیدین نیکخواه بهرامی
بهترین بازیهایش را سال پیش در لیگ برتر و جام باشگاه های آسیا با تیم صباباتری ارائه کرد. قد و بالایی بلند اما با قدرت بدنی اندک. آیدین برادر بزرگتر صمد برای رفع ضعف جسمانی به سراغ تکنیک رفت و اکنون بازیکنی است با خصوصیات بازی پیرامونی و داخلی. در روزهایی که تیم ملی از ضعف بازی داخلی رنج می برد، حضور بازیکنانی مثل آیدین نیکخواه بهرامی بسیاری از مشکلات را برطرف می کند. آیدین سال گذشته در جام ملتهای آسیا هم برای تیم ملی خوب بازی کرده است.
کرم احمدیان
باسابقه ترین ملی پوش بسکتبال ایران است. صاحب تجربیات فراوان. پرتاب های منطقه ای او درصد بالایی دارد، اما در دیگر قسمتها ازجمله نفوذ به سمت سبد با توپ ضعیف نشان می دهد. احمدیان علاوه بر نکات فنی مثبت ، روحیه تیم ملی است. مرد همیشه خندان و صاحب ارتباط عمومی قوی. پس از سعید تابش نیا و پویا تاجیک که مصدوم است ، کرم احمدیان کاپیتان تیم ملی شد. با بازگشت تاجیک آیا باز هم کرم احمدیان کاپیتان تیم ملی باقی خواهد ماند؛
علیرضا هنردوست
پرشهای عالی او خیره کننده است. این درست که هنردوست ضعفهای پایه ای دارد، اما گروه گرایی و قدرت ریباند باعث می شود از کنار این بازیکن جوان هیچ مربی ای بسادگی عبور نکند. هنردوست به واسطه قدرت ریباند دفاع ، پایه گذار سیستم های تهاجمی بویژه در ضدحملات است. تحرک بالای این بازیکن در بازی داخلی به سیستم دفاعی حریف آسیب می رساند بویژه این که هنردوست درک بالایی از بازی بازیکنان پیرامونی تیم ملی دارد.
موسی نبی پور
مدت زیادی نیست که وارد اردوهای تیم ملی شده است. بالطبع بازیهای کمی هم انجام داده و بیشترین تجربه بازی ملی اش بازمی گردد به همین دو سه سفر تدارکاتی تیم ملی. با مصدومیت حامد سهراب نژاد، پویا تاجیک و جابر روزبهانی فرصت مناسبی برای رسیدن به جایگاه تیم ملی برای موسی نبی پور ایجاد شده است. فدراسیون نیز نظر مثبتی روی این بازیکن دارد. نبی پور یک ریباندکننده است و نزدیک حلقه باید بر قدرت بازی با توپ خود بیفزاید.
علی دورقی
این بازیکن خوزستانی هم مثل همتای شمالی خود از ضعفهای تکنیکی رنج می برد، اما علی دورقی با اتکا به قدرت بدنی و قدرت ریباند سعی می کند ضعفهایش را پوشش دهد. دورقی با بوسنیاک در تیم امید ایران درخشید و از آنجا به تیم ملی راه یافت. امسال پتروشیمی بندر امام نیز به این بازیکن میدان داد تا بر تجربیاتش در پست سنتر افزوده شود. دورقی اعتبار بدن مناسبی دارد و برای پوشیدن پیراهن تیم ملی علاوه بر فیزیک مناسب باید بازی فکری را تمرین کند.
هومن رضایی
به لحاظ فنی بالاتر از دورقی و نبی پور قرار می گیرد، اما برای بازی داخلی نیاز به قدرت بدنی بیشتری دارد. چرخش های رضایی نسبتا مطلوب است. قامت بلند و صاحب قدرت شوتزنی در منطقه. شاید برای رضایی و بازیکنانی مثل او بازیهای تیم ملی در خارج از کشور بهترین فرصتی بود تا آنها تجربه بازی ملی خود را افزایش دهند. رضایی در لیگ برتر برای یکی از بهترین تیمهای حال حاضر بسکتبال کشور بازی می کند.
حامد حدادی
پس از آسیب دیدگی جابر روزبهانی تنها بازیکن پست ایران حامد حدادی است که تمامی ویژگی های بازیکن پست را دارد. بازیکن 218سانتی متری بسکتبال کشورمان در شرایط ایده آل و آرمانی کمک بزرگی برای تیم ملی است. در بسکتبال آسیا بازیکنانی با شرایط بدنی و قدی حامد از انگشتان یک دست تجاوز نمی کنند، بنابراین حدادی باید قدر خودش را بداند و نسبت به وضعیت حساسی که در تیم ملی دارد باید آگاه باشد. او با رعایت همه جوانب امسال می تواند یکی از برترین های آسیا در بازیهای دوحه لقب گیرد.
پویا تاجیک
دغدغه کادر فنی تیم ملی بسکتبال از بابت نرسیدن پویا تاجیک است. بازیکن باهوشی که 6ماه پیش کتفش را عمل کرد و بتازگی تمرین هایش را آغاز کرده است. تاجیک تکنیکی ترین بازیکن ایران در بازی داخلی است. بازی پشت و رو به حلقه را بدرستی می داند. ریباند می کند و از قدرت بلاک شوت برخوردار است. نوع بازی تاجیک به بازی بازیکنان پیرامونی تیم ملی بیشتر نزدیک است و با شیوه بازی سرعتی آنها تطابق دارد ؛ بنابراین آرزو می کنیم او بهبود کاملش را بازیابد.

تیم ملی بسکتبال و نگرانی های پیش رو سفرهای تدارکاتی ، اهداف و برنامه ها، مهمترین اولویت هایی است که مسوولان فدراسیون بسکتبال باید به آنها توجه داشته باشند. تیم ملی بسکتبال اردوهای متعدد تدارکاتی را پشت سر گذاشته است. اما در کنار همه بحثهایی که تاکنون صورت گرفته ، نکات دیگری هم مدنظر اهل فن و کارشناسان این رشته ورزشی است. این که تیم ملی ما از چهار سفر تدارکاتی در کدام تورنمنت معتبر حضور پیدا کرده است؛ تیمهایی مثل تیم ملی که در بازیهای دوحه قطر باید چند مسابقه فشرده را هر روز با رقبای صاحب نام پشت سر بگذارد نیاز به شبیه سازی حریفان در اردوهای تدارکاتی و سفرهای خارجی دارد. بازیهای ترکیه در فاصله 20 روز باقی مانده تا رقابت های دوحه می بایست فشردگی خاص شرایط پیش از بازیهای آسیایی را به نحوی به نمایش می گذاشت. آیا بازیکنان ملی پوش در شرایط ویژه تماشاگران حاضر در تالار بازی کرده اند؛ در گروه ما قطر به عنوان میزبان بازیها شرکت دارد. آیا شرایط مسابقه ای با حضور تماشاگران خاص و طرفدار یک تیم داشته ایم؛ باتوجه به برگزاری بازیهای پی درپی و هر روز آیا توانایی جسمانی تیم ملی در روز آغازین با روز پایانی سنجیده شده است؛ میزان استرس و اضطراب بازیکنان تیم ملی در بازیهای سخت تدارکاتی تا چه حدی بوده و آیا کنترل ذهنی مناسبی در این بخش از برنامه های آماده سازی وجود داشته است؛ شبیه سازی بازیهای قطر می توانست با برگزاری تورنمنت هایی که جنبه رقابتی داشت بهتر و بیشتر انجام شود. حتی میزان تجربه بازی خارج از خانه زمانی افزایش می یابد که بازیکنان حساسیت قرار گرفتن در سکوی بالاتر را در یک تورنمنت درک کنند. در حقیقت شناخت ساختار تورنمنت های متعدد برای حضور تیمهای ملی از اولویت ها به شمار می رود. شاید پرداختن محض به نتایج تیم ملی در بازیهایی که تاکنون به دست آورده قدری گول زننده و تا حدی گمراه کننده باشد، اما اطرافیان تیم ملی به عنوان ناظران اصلی بازیهای این تیم وظیفه دارند واقعیت های موجود را بر همگان از جمله خود بازیکنان آشکار سازند. بنابراین تیم ملی مراقب گمراه شدن باشد. در این گونه شرایط دستیاران و اطرافیان نزدیک به تیم ملی باید صداقت و یکرنگی را در همه موارد حفظ کنند و با رعایت این موارد پر اهمیت افکار عمومی را نسبت به آنچه در تیم ملی می گذرد آگاه سازند. ایجاد توقعات نامناسب و فریبنده عواقب خطرناک دارد. اگر همه ما سعی کنیم که در حد و اندازه خودمان بهترین و شایسته ترین باشیم ، موفق خواهیم بود. جان وودن مربی افسانه ای بسکتبال می گوید: موفقیت ، آن آرامش فکری است که در اثر پی بردن به این نکته عارض می شود که شما شایسته ترین و بهترین عملی را انجام داده اید که در حد توانتان بوده است. آری آرامش خاطر از بهترین کاری که توانسته ایم انجام دهیم ، نه بهترین کاری که مورد توجه طیف خاصی قرار بگیرد و رضایت مندی عده معدودی را به همراه داشته باشد.