دست‌های بسته روی بوم نقاشی

این نقاشان که اغلب قبل از پیروزی انقلاب اسلامی فعالیت خود را آغاز کرده بودند، برای هر اتفاقی در عرصه حضور داشتند و موضوع اسارت رزمندگان ایرانی به دست نیروهای رژیم بعث عراق، از جمله موضوعاتی بود که سراغ آن رفتند و به سهم خود آن را ترسیم کردند.

در این آثار رنگ آبی، بند اسارت، دست‌های بسته و المان‌هایی شبیه به پرندگان بسیار دیده می‌شود و قصد دارد مفهوم اسارت را به نمایش بگذارد. اسارت انسان‌هایی که هر چند دست‌هایشان بسته است و مانند پرنده‌ای در قفس افتاده‌اند، اما هر کدام یک آسمان در خود دارند. آسمانی که بالاخره پر پرواز آنها خواهد شد. ناصر سیفی اسیر را مانند فرشته‌ای ترسیم کرده که با لباسی آبی رنگ در کویر اسیر شده است و در انتظار رهایی است.

در پوستری که محمد خزایی طراحی کرده هم هرچند همه جا تیره است و فضای زندان را تداعی می‌کند، اما بالاخره آن کبوتر آبی رنگی که بر فراز سر اسیر در پرواز است، پیام آزادی را برایش خواهد آورد. حسین خسروجردی هم طرح جالبی کشیده است. سبز آبی‌ها به هم آمیخته و قفسی بر سر انسان موجود در تابلوست. گویی کسی قصد دارد اندیشه و فکرها را اسیر کند. او هر چند به مفهوم اسارت پرداخته اما به آن بعد دیگری هم بخشیده است.

در اثر حبیب‌ا... صادقی هم اسیر گویی دریاست. ماهیان در او آزادانه شنا می‌کنند و وجودش سرشار از زندگی و جای زندگی است. هر چند دست‌هایش بسته است، اما ماهی‌ها درونش شنا می‌کنند و دریا به او نزدیک است. این یعنی امید رهایی.

پرویز اسکندری هم کبوتر سفیدی را کشیده که پشت حصارها زندانی است و بالای سرش کبوترانی هستند که در آسمان پرواز می‌کنند. کاظم چلیپا هر چند فضای اغلب کارهایش سوررئال است، اما اسیر را بسیار ساده ترسیم کرده است. فضایی ساده و مردی که چفیه بر گردن دارد و پشتش به ماست. روی لباس آبی رنگش دست‌های بسته شده‌اش توجه مخاطب را به خود جلب می‌کند.