روسونری به اوج بازمی‌گردد؟

اما آنچه این روزها بیش از همه هواداران میلان را خوشحال کرده، بازگشت بازیکنی است که شماره 3 او در موزه میلان بایگانی شده است. بازگشت این اسطوره بعد از 9 سال به میلان آن‌قدر برای طرفداران این تیم خوشحال‌کننده بود که هشتگ «روز مالدینی» در توییتر به راه انداختند. اما شاید برای خیلی این سوال پیش آمده باشد که چطور مالدینی با این سابقه در تیم و محبوبیت بین طرفداران نزدیک به یک دهه دور از میلان بود. برای رسیدن به جواب این سوال باید به آخرین روزهای بازی مالدینی در میلان سال 2009 بازگشت.

مشکل اصلی مربوط به رابطه تیره و تار مالدینی با طرفداران افراطی میلان یا همان اولتراها باز می‌گردد. در روزهای آخر حضور او در میلان، بخش کوچک اما تاثیرگذار سن‌سیرو که متعلق به همین افراطی‌ها است علیه پائولو شده بود و دائم بنرهایی علیه او استفاده می‌کرد. روی یکی از همان بنرها نوشته‌ای با این مضمون بود که مالدینی به هیچ‌وجه به طرفداران واقعی میلان احترام نمی‌گذارد. اما این تنها دلیل دوری مالدینی از باشگاه محبوبش نبود.

مالدینی در آن برهه حساس انتظار داشت مدیران باشگاه و به خصوص آدریانو گالیانی از او در مقابل افراطی‌ها حمایت کند که این کار هیچ وقت عملی نشد. در مقابل گالیانی سعی کرد بارها پست‌های مدیریتی را به مالدینی پیشنهاد کند، اما شماره 3 سابق روسونری هیچ‌گاه این درخواست‌ها را نپذیرفت زیرا می‌دانست این پست‌ها بیشتر حالت تشریفاتی داشته و می‌خواست مرد شماره یک باشد. بعد از رسیدن مالکیت میلان به چینی‌ها، تلاش برای بازگشت مالدینی باز هم ادامه داشت اما او باز هم به آنها روی خوش نشان نداد. 200 میلیون یورویی که چینی‌ها تابستان گذشته برای بازیکنان جدید هزینه کردند چندان به کارشان نیامد و در نهایت این باشگاه قدیمی به کلی بدهی به شرکت آمریکایی الیوت رسید. اقدامات چند ماه گذشته آنها در جذب بازیکن و همچنین ستاره‌های سال‌های قبل میلان به عنوان مدیران اجرایی این دلخوشی را در دل طرفداران روسونری ایجاد کرده که شاید نام تیم محبوب‌شان بار دیگر در آسمان فوتبال اروپا بدرخشد؛ انتظاری که حالا با آمدن چهره‌هایی همچون مالدینی و کاکا چندان دور از دسترس نیست.

حسین خلیلی

ورزش