در این خصوص بارها سخن گفته شده و فعالان عدالتخواه جهانی نیز تلاش میکنند به هر شکل ممکن نگاههای مردم را به سوی وقایع مهمی که تحتالشعاع رقابتهای ورزشی قرار گرفتهاند جلب کنند. به هر روی این واقعیت در جهان فعلی و در عصر سلطه رسانهها (در معنای اعم آن) وجود دارد که ارزشهای خبری (فارغ از اینکه این ارزشها چقدر انسانیاند) تعیینکننده ضریب توجه عمومی به مسائل هستند و فعلا به نظر میرسد راه گریزی از این شرایط تقریبا وجود ندارد، بنابراین باید به دنبال آن بود که در همین شرایط پیام مظلومیت محرومان جهان را مخابره کرد و مانع از آن شد که به راحتی ظلم و تعدی و چپاول در سایه رقابتهایی که منادی صلح هستند به وجود آید. در این شرایط به نظر میرسد استفاده از خود ورزش به عنوان یکی از قویترین رسانههای موجود در جهان که چشم میلیاردها نفر را به خود خیره کرده راهگشا باشد. تا اینجای کار در مسابقات جام جهانی امسال در روسیه شاهد بودیم که تماشاگران کشورهای مختلف به انحاء گوناگون کوشیدند پیامهای خود را اولا به مردم سایر نقاط جهان که به بهانه این رقابتها گرد هم جمع شدهاند برسانند و در مرحله بعد با استفاده از توجه رسانهها به این رقابتها و حاشیههای آن، پیام خود را انتقال دهند. در حاشیه بازیهای ایران در جامجهانی شاهد این مساله بودیم که تماشاگران ایرانی نیز با استفاده از فرصت به وجود آمده تلاش کردند در شرایطی که رژیم حاکم بر عربستان، بیرحمانه مشغول کشتار مردم یمن است پیام مظلومیت این مردم جنگزده و زجرکشیده را به دنیا مخابره کنند.
مردم سایر کشورها نیز هر کدام به نوبه خود برای انتقال پیام آزادگی مردم فلسطین و ظلم رژیم اشغالگر صهیونیستی تلاش کردند و اتفاقا در این راستا موفق هم بودند. ورزش فرصتی است که میتوان با استفاده از آن، نه همه پیام ولی حداقل بخشی از پیامهای مهم بشری را انتقال داد. باید این فرصت را بشناسیم و آن را ارج بگذاریم.
الهه درستی/ روزنامهنگار
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم