فیلم‌های شونه تخم‌مرغی

دری به سینماپرس گفت: خیلی از فیلمسازان، سینمای سخیف، لوده و به اصطلاح فیلم‌های شونه تخم مرغی را با سینمای کمدی اشتباه گرفته‌اند. این فیلمسازان عامدانه دست روی مسائلی از جمله خطوط قرمزهای عرفی و شرعی می‌گذارند و می‌خواهند با بازی با آنها مخاطبان را به سینما بکشانند.

کارگردان آثاری چون سینما سینماست، لژیون و کلاه پهلوی افزود: سینماگر ما کمدی‌های آنتوان چخوف را نمی‌شناسد و نگاهش به کمدی جدی نیست، ولی واقعیت این است که کمدی یکی از جدی‌ترین و با اهمیت‌ترین ژانرها در سینماست، چون سینماگر نمی‌شناسد صرفاً به شوخی‌های اروتیک و پایین‌تنه‌ای اشاره می‌کند. البته فضای سانسور هم به او کمک می‌کند تا با ارجاعات غیرمستقیم مخاطبش را به وجد بیاورد، اما نکته اصلی در ضعف کمدی‌های این روزهای سینمای ایران این است که اساساً در سینمای ایران متن، اولویت اول نیست.

دری یکی از دلایل این وضعیت را دستمزد پایین فیلمنامه‌نویسان دانست و گفت: در ایران به نویسنده پول کافی نمی‌دهند. یک نویسنده خوب برای این‌که متن او قوام لازم را پیدا کند حداقل یک سال باید روی متنش کار کند. وقتی می‌بیند امنیت شغلی ندارد متنش را یکماهه می‌نویسد و معلوم است که نتیجه کار چه می‌شود.