اسطوره دوتار خراسان

زیر نظر پدرش کربلایی رمضان، که خود از دوتارنوازان مشهور شمال خراسان بود، نواختن دوتار را آموخت و بعد از مرگ پدرش از بخشی‌های شمال خراسان همچون خان‌محمد، عِوَض (عیوض) و غلامحسین تعلیم گرفت. حاج قربان در کودکی به همراه پدر روستای خود را به دلیل شغل پدر که آرایشگر (سلمان) بود به قصد شهر ترک کرد و در روستای علی‌آباد ساکن گردید؛ و به همین دلیل است که نام خانوادگی ایشان به دلیل شغل پدر سلیمانی نام گرفت. حاج‌قربان به سه زبان ترکی، کردی و فارسی آواز می‌خواند.

وی در سال 1345، دست از موسیقی کشید؛ ولی در سال 1362، دوباره نواختن را آغاز کرد.

حاج قربان سلیمانی در طول سالیان نوازندگی خود به افتخاراتی فراوان در عرصه‌های داخلی و خارجی دست یافت. حاج قربان از سال 1385، که دوتار خود را به پسرش علیرضا سلیمانی هدیه کرد، با موسیقی وداع گفت. او یک سال بعد درگذشت و در قوچان به خاک سپرده شد.