اسطوره‌ها قدر خود را بدانند

در کشور ما هم چنین مقایسه‌ای صورت گرفت و بوفون به عنوان چهره‌‌ای که طرفداران بسیاری در همه دنیا دارد با اسطوره‌های وطنی مقایسه شد. آنها که قدر خود را دانستند و آنها که زمان رفتن خود را درست تعیین نکردند. بی‌تردید آنچه چهره‌های فوتبالی را ماندگار می‌کند، خاطراتی است که هواداران از آنها دارند؛ خاطراتی که چهره‌ها ترجیح می‌دهند شاد باشد.

اگرچه فوتبال هر ماهش سرشار از برد و باخت و اشک و لبخند است؛ اما کاش بازیکنان بزرگ در حسرت یک افتخار بزرگ ورزشی، حسرت بزرگ زندگی خود را رقم نزنند. ناکامی بوفون به همه ثابت کرد اگر در رسیدن به آن هدف عظیم، موفق نباشند، باید روزهای فراوانی را در جنگ با خود سپری کنند. این که اگر زودتر می‌رفتند، جاودانگی‌شان اثرگذارتر و ابدی‌تر نمی‌شد؟ بوفون سال های آخر بازی خود را در حسرت یک قهرمانی بزرگ باشگاهی در لیگ قهرمانان اروپا گذراند و آنقدر برای رسیدن به این قهرمانی‌ها جنگید تا خرد شد.

او در پی تلخ‌ترین اتفاق فوتبالی ایتالیایی‌ها از تیم ملی رفت تا هواداران فوتبال ایتالیا با وجود عشق عمیقی که به او داشتند و با وجود آن که بارها نامش را در ورزشگاه‌ها فریاد زده بودند، به هم بگویند کمی دیر نرفت؟ کاش او زودتر می‌رفت، کاش نمی‌ماند و کاش اجازه نمی‌داد خلأ یک جام بزرگ، مچاله‌اش کند. او که 2006 قهرمانی در بزرگ‌ترین رویداد فوتبالی دنیا یعنی جام جهانی را چشیده بود، پس این همه مبارزه برای چه بود؟

شاید اینها همه سوالاتی است که سال ها بعد بوفون به آنها پاسخ دهد؛ اما این وداع تلخ، ذهن همه را درگیر خود کرد که اگر یک مشاور قدرتمند و خبره و شجاع در کنار اسطوره‌ها باشد، تصمیم‌های آنها در بزنگاه‌های زندگی شخصی و ورزشی، صحیح‌تر خواهد بود. چهره‌های فوتبالی ما هم شاید اگر مشاورانی در کنار خود داشته باشند شاید به جای درافتادن با هم، به راهی برای آینده بهتر این فوتبال فکر می‌کردند. شاید اگر بیرانوند مشاوری می‌داشت، به او می‌گفت که این راه، او را به خوشبختی هدایت نمی‌کند و هزار شاید و اگر دیگر... .

امید توفیقی

ورزش