راپورت‌های میرزا ادریس‌

پول یک سال خراج را دادیم یک پرس چلوکباب!

الیوم برگشتنا از شیراز در مسیر جایی در مسیر ما بین قصبات کاشان و قم اتراق کردیم غبار سفر از تن بزداییم و چاشتی بخوریم و ادامه طریق کنیم. قدرتی خدا در بر و بیابان عمارت ساخته بودند به قاعده عمارت میرزاحسن پنبه‌چی، بزرگ و به‌شکوه بود. بر تختی جلوس کرده کاغذ آوردند بر رویش فهرست غذا و قیمت آن مکتوب گردیده بود و منو نام داشت. کله مبارکمان سوت کشید. فی‌المثل یک دیس کوبیده با گوجه و برنج از قرار معلوم 6000تومان...!
کد خبر: ۱۰۸۸۹۱۲

در دوره‌ای که ما در آن زیست می‌کردیم و من‌بعد از نوشیدن آن معجون به لحظه اکنون و دنیای الان آمده‌ایم، 6000 تومان خراج یک‌سال قصبات ری و شمیرانات بود و الیوم مبلغ یک پرس چلوکباب!

به میرزا جلال‌الدین فرمودیم: گران است و به همان نان و پنیر اکتفا کرده به مسیر بزنیم، لبخند زد که به قیمت است و از این گران‌تر هم داریم .

گفتیم: چطور؟

عارض شد: چلوکباب پرسی 50 هزار تومن هم داریم و ما اندیشیدیم با همین مبلغ شاه شهید ناصرالدین شاه به سفر فرنگ رفت و اکنون باید خرج یک پرس کوبیده شود.

امان از این خندق بلا که سیرمانی ندارد و بای نحو کان باید پرش کرد. هر روز که می‌گذرد بیشتر دلمان برای عهد و روزگار خودمان تنگ شده و قصد برگشت می‌کنیم، ولی وا حسرتا که معجونی برای برگشت نیندیشیده‌ایم، باید سیر آفاق و انفس بگذاریم و مدتی خلوت کرده به تدبیری نشسته معجونی تیار کرده بنوشیم و برگردیم. دوره‌ای که پول یک پرس قوت لایموتش خراج ری و شمیرانات باشد، جای زندگی نیست. زیاده فرمایش نداریم.

newsQrCode
ارسال نظرات
مدرسه فراتر از نمره

در گفت‌وگوی اختصاصی روزنامه «جام‌جم» با معاون آموزش متوسطه وزیر آموزش‌وپرورش عنوان شد

مدرسه فراتر از نمره

نیازمندی ها