jamejamonline
استان ها عمومی کد خبر: ۱۰۷۹۳۶۰   ۱۲ مهر ۱۳۹۶  |  ۰۶:۱۵

از اواخر هفته گذشته تا به امروز، هر روزش نوید روزهایی روشن و پرامید برای کارگران کارخانه‌های بزرگ هپکو و آذرآب اراک بوده است؛ روزهایی که توام بوده با توجه هیات دولت برای رفع مشکلات این دو کارخانه تولیدی، پرداخت معوقات چند ماهه و چرخیدن دوباره چرخ‌های تولید.

سایه بیم و امید همچنان بر هپکو باقی است

در این میان بخت کارخانه آذرآب خوش درخشید و همه چیز به اوضاع روزهای قبل از سردرگمی و نگرانی بازگشته؛ یعنی تمامی معوقات کارگران با مبلغی پاداش پرداخت شده و کار و تولید با انعقاد قراردادهای جدید از سرگرفته شده است. اما کارخانه هپکو و کارگرانش هنوز در بیم و امید فردای کاری خود و کارخانه‌شان سرگردان هستند، چراکه تاکنون فقط برخی از خواسته‌های آنان محقق شده است. با رضا عبدلی، رئیس شورای کارگری این کارخانه تولیدکننده ماشین‌آلات راهسازی در خصوص میزان تحقق وعده‌های مسئولان به کارگران هپکو به گفت‌وگو نشسته‌ایم.

آیا معوقات کارگران هپکو نیز چون شرکت آذرآب پرداخت شد؟

نه به‌طور کامل، درواقع فقط 50 درصد آن پرداخت شد. کارگران شرکت بزرگ هپکو که شامل کارگران کارخانه هپکو در اراک، دفتر مرکزی (در تهران) و بخش مهندسی قطعات و خدمات پس از فروش (در اراک و جاده کرج) می‌شوند و تعدادشان به 1200 نفر می‌رسد، در مجموع 14 میلیارد تومان (از پیش از عید تا پایان شهریور) از شرکت طلب داشتند که 50درصد این مبلغ یعنی حدود هفت میلیارد تومان آن پنجشنبه هفته گذشته پرداخت شد. این هفت‌میلیارد تومان هم بیشتر به کارگران کارخانه (که حدود 900 نفر هستند) پرداخت شد، آن هم به این ترتیب که حقوق معوقه پنج ماه این کارگران از اول فروردین تا پایان مرداد تسویه شد و معوقه پیش از سال 96 و یک ماهه شهریور دوباره باقی ماند.

درخصوص پرداخت معوقه چند ماه باقیمانده و همین‌طور معوقات کارگران سایر بخش‌های هپکو، قول یا وعده‌ای به شما داده شده یا نه؟

قولی که داده شده این است که تا آخر همین هفته تمام معوقات باقیمانده کارگران هپکو و سایر بخش‌های این شرکت (یعنی هفت میلیارد تومان باقیمانده) پرداخت خواهد شد.

شما غیر از دریافت معوقات، مطالبات دیگری هم داشتید؛ مثل صدور مجوز تولید 3000دستگاه ماشین راهسازی که سال گذشته به شرکت داده شده بود. سرانجام این مطالبه که به آغاز کار و تولید در کارخانه نیز منجر خواهد شد، به کجا رسید؟

این مهم نیز در نشستی که هفته گذشته با چند نفر از وزرا داشتیم مورد تاکید قرار گرفت و درخصوص اجرایی شدن آن قول مساعد داده شد، اما هنوز به سرانجامی نرسیده است. گرچه گفته شده در تهران در حال بررسی و پیگیری است. البته وزیرکار (طبق قولی که در نشست هفته گذشته دادند) قرار بود سه‌شنبه هفته جاری و برای رسیدگی به کل مشکلات هپکو به اراک بیایند که آمدن ایشان هم منتفی و گفته شد دلیل انجام نشدن این سفر، برگزاری جلسات و پیگیری مشکلات هپکو در تهران است که اگر آن هم انجام شود باعث رضایت و خوشنودی ماست.

هم‌اکنون وضعیت کار و تولید در هپکو چگونه است؟

این روزها فقط یک پروژه کوچک تولید داریم که برای اجرای آن فقط 10 تا 15 درصد کارگران مشغول کار هستند و بقیه کارگران با وجود حضور در کارخانه، بیکار هستند.

یکی دیگر از مطالبات شما جلوگیری از واردات ماشین آلات راهسازی بود که عملا بازار کار و تولید شما را خراب و کساد کرده، در این خصوص هم تیم اقتصادی دولت در نشست هفته گذشته به شما قول مساعد داد که جلوی این واردات گرفته شود، آیا در عمل اتفاقی افتاد؟

نه متاسفانه، ما در عمل نه دیدیم و نه شنیدیم که بخشنامه‌ای برای جلوگیری از واردات صادر شود. شاید بیشتر باید منتظر ماند و دید مسئولان چقدر به وعده خود عمل می‌کنند. اما حدود 15روز پیش برخی دوستان تصاویری از واردات ماشین‌های لودر در بندر شهید رجایی بندرعباس برای ما ارسال کردند که نشان می‌دهد واردات همچنان ادامه دارد، در حالی که رهبر معظم انقلاب هم تاکید کردند محصولاتی که امکان تولید آنها در داخل کشور وجود دارد، وارد نشود.

پس تا این لحظه به غیر از پرداخت نیمی از معوقات کارگران، به سایر مطالبات شما پاسخ مثبت داده نشده است؟

البته مشکل بیمه کارگران هم به‌طور کامل رفع شد. اما همچنان مشکلات متعدد بازنشستگان شرکت از جمله مشکل سنوات آنها نیز به قوت خود باقی است. البته درکل ما می‌دانیم که وزیر کار با جدیت پیگیر رفع مشکلات شرکت و مطالبات کارگران است و بابت این امر قدردان ایشان هستیم. اما امیدواریم بقیه مسئولان نیز تمام تلاش خود را به کار گیرند تا این کارخانه که روزی بزرگ‌ترین تولیدکننده دستگاه‌های راهسازی در خاورمیانه بود، دوباره به سطح تولید و رونق گذشته بازگردد.

فاطمه مرادزاده

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
رحلت عالم بلاد

رحلت عالم بلاد

دهه ۶۰ بود. واکسن فلج اطفال درست اثر نکرد. پاشنه‌های نوجوان روستایی به سختی به زمین می‌رسید.