«سوگسرودها» در عزاداری حسینی از زبان کزازی

میرجلال‌الدین کزازی در گفت‌وگو با مهر، درخصوص نمادهای سوگواری در ایران باستان گفت: از جمله نمادهای سوگ می‌توان به «کتل» و «پنجه» اشاره کرد. یکی دیگر از ویژگی‌ها و رسم و راه‌های آیین سوگ در ایران که هنوز نیز روایی است و کاربرد دارد و در آیین سوگ حسینی هم با برجستگی و نمود بسیار دیده می‌شود، سردادن سرودهای سوگ است. این پژوهشگر برجسته افزود: در این سرودهای سوگ از دیدگاه‌های گوناگون رخدادی که مایه سوگ و اندوه است، بازتاب می‌یابد.

وی درخصوص ویژگی‌های این سرودها گفت: این سوگسرودها هم به شیوه تک خوانی و هم به شیوه گروهی و هم‌آوایی انجام می‌گیرد. کزازی تصریح کرد: سوگ خوان برتر، آن سرود را به تنهایی بر زبان می‌آورد و دیگران هم آوا آن را باز می‌سرایند. وی ادامه داد: این رسم و راه خواندن سرودهای سوگ به این شیوه، پیشینه‌ای کهن در ایران‌زمین داشته است. این چهره ماندگار کشور تصریح کرد: برای نمونه صدها سال پیش در آیین سوگ سیاوش، سوگسرایان در بخارا به همین شیوه بر مرگ درد انگیز و دریغ آمیز «سیاوش» مویه می‌کردند.