نوستالژی

خرابه‌ای که سن تئاتر بود

یک خرابه حکم سن را داشت و چند آجر و پیت حلبی و دوچرخه هرکولس یکی از بچه‌ها، همه دکورشان بود. هر روز پس از مدرسه در این خرابه جمع می‌شدند بچه‌های قد و نیم‌قد و اتفاقات رخ‌داده در سر کلاس درس یا محله را در قالب یک تئاتر ساده بازسازی می‌کردند.
کد خبر: ۱۰۵۶۶۷۹

برنامه «تئاتر نوجوان» سال 1366 از شبکه دوی سیما روی آنتن می‌رفت. نویسنده‌اش محمد چرم‌شیر بود که معرف اهالی تئاتر هست و کارگردانش هم کریم اکبری مبارکه؛ همان «ابن ملجم» سریال امام علی(ع). بازیگران هم چند کودک و نوجوان تازه کار؛ علی صالحی، رضا تاجیک، رضا فاضلی، محمد آقاخانی، داوود سوری، اکبر اصالتی، مهدی شیبانی، حسین یعقوبی و ... امیرعباس تقی‌پور. چندان تناسب سنی هم با یکدیگر نداشتند؛ بزرگ و کوچک، قد و نیم‌قد. ابتدا به ساکن هم قراری بر اجرای یک نمایش کوچک و خودمانی نداشتند، اما حرف تو حرف هم که می‌شد و بحث بالا می‌گرفت ناگهان یکی‌شان می‌شد معلم و دیگری ناظم، آن یکی مبصر و این یکی دانش‌آموز و چه آزادانه و فراخ‌دست هم از همه چیز انتقاد می‌کردند؛ حتی از سیستم آموزشی آن دوران؛ دهه 60 و مثلا از ناظمی که ضربات خط‌کشش بر کف دست بچه‌ها خط می‌انداخت. یا با آقای تهرانی (چه اسم بامسمایی) هم مشکل داشتند که صاحب خرابه بود و قرار بود آجر و مصالح خالی کند و آن ویرانه را به خانه‌ای چند طبقه تبدیل سازد، آن‌هم درست در موسمی که بچه‌ها می‌خواستند چند مسابقه فوتبال گل کوچک مهم ـ به زعم خودشان ـ را در این محل برگزار کنند. هر انتقادی را به زبان کودکانه و در شمایل یک نمایش کوچک ابراز می‌کردند و آب هم از آب تکان نمی‌خورد. شیطنت‌های خاص خود را هم داشتند که برآمده از دنیای پاک و معصومانه کودکی‌شان بود. در همان قسمتی که دغدغه زمین برای برگزاری مسابقه داشتند، یادی هم می‌کردند از سهراب، سرپرست تیم فوتبالشان که به جبهه رفته و قبل از عزیمت، تاکید کرده بود که «مدرسه سنگر شماست.»

از سرنوشت این کودکان و نوجوانان، مدرک و نشان معتبر و متقنی در دست نیست که بتوان به آن استناد کرد که آیا بازیگری را به شکل حرفه‌ای ادامه داده‌اند یا خیر؟ به احتمال زیاد به راه خود رفته‌اند و مشغول کار و زندگی شده‌اند. شناخته‌شده‌‌ترین‌شان شاید امیرعباس تقی‌پور باشد که لااقل برای اهالی مطبوعات نامی آشناست و مدیرمسئول ماهنامه «مدیریت ارتباطات». از بقیه رد و نشانه‌ای‌ نمی‌توان گرفت در عالم بازیگری.

«تئاتر نوجوان» در زمان خود یک اثر خلاقانه و جذاب بود. برنامه‌ای که کودکان را در ورای یک داستان شیرین و گیرا، با مبانی اولیه هنر تئاتر آشنا می‌کرد.

در واپسین قسمت این برنامه، بچه‌‌ها آقای احسانی، معلم فرهیخته ادبیات خود را به خرابه‌شان دعوت کرده بودند و چشم به راه آمدنش. در بزرخ آمدن یا نیامدن او، حکایت‌ها گفتند از مهربانی‌ها و صبوری‌هایش در برابر شیطنت‌های کودکانه خود. حتی یکی دو نفرشان بغض ‌کردند و اشک ریختند از بابت آزار و اذیت‌هایی که در حق او روا داشته و جز مهربانی و مدارا بازخوردی ندیده بودند. آخرین سکانس تئاتر نوجوان لحظه‌ای بود که آقای احسانی در عین ناامیدی و ناباوری آنها‌ به دیدنشان می‌آمد. پیرمردی کت و شلواری و تیپیکال شبیه اغلب معلم‌های دهه شصتی.

تئاتر نوجوان، حاصل متن‌های جذاب و استخوان‌دار محمد چرم‌شیر، کارگردانی خوب کریم اکبری مبارکه و بازی‌های روان چند کودک و نوجوان بود که خاطره‌ای خوش را برای کودکان دهه 60 شمسی رقم می‌زدند.

محسن محمدی

دبیر سرویس رادیو و تلویزیون

newsQrCode
ارسال نظرات انتشار یافته: ۱
ناشناس
Iran (Islamic Republic of)
۲۱:۳۰ - ۱۴۰۴/۱۱/۲۸
عالی بود یادش بخیر چرا تلویزیون حتی یک بار هم نشان نداده
مدرسه فراتر از نمره

در گفت‌وگوی اختصاصی روزنامه «جام‌جم» با معاون آموزش متوسطه وزیر آموزش‌وپرورش عنوان شد

مدرسه فراتر از نمره

نیازمندی ها