در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
در بخشی از این تعارضات هیچیک از طرفین مقصر نیستند و این موضوع به نداشتن برنامه حرفهای در ورزش و بخصوص برای مربیان کشور برمیگردد. درست است که ورزشکاران و مربیان ما عناوین جهانی کسب میکنند، اما ورزش ما به دلیل حرفهای نبودن فقط برای سطح قهرمانی یک ورزشکارو مربی برنامه دارد و برای سطح بالاتر آن یعنی ورزش حرفهای برنامهای ندارد و متاسفانه فدراسیونها، ورزشکاران و مربیان ما هرگز شهامت اعتراف به این نقص آشکار را ندارند. در هر صورت باید توجه داشت حفظ، نگهداری و آماده نگه داشتن ورزشکاران حرفهای مستلزم برنامه، هزینه و وجود مربیان حرفهای است و یکی از موارد مهم مربیگری حرفهای در دنیا، آشنا بودن مربیان علاوه بر علم مربیگری فنی، آگاهی به اصول اولیه روان شناسی و جامعه شناسی ورزشی است که عملکرد ورزشکاران در بخش اول را هم زیر سایه خود دارد. در کشور ما کلاسهای مربیگری در بیشتر رشتهها از آموزشهای حداقل پنج روزه از ردههای پایین تا حداکثر 20روزه برای کسب مدارک بالا برگزار میشود و بعد از این دوره فرد با آن مدرک میتواند در لیگ برتر و تیم ملی مربیگری کند بدون این که کارنامه مربیگری داشته باشد. در بعضی مواقع هم این عجله و بی برنامگی باعث فرصتسوزی یا سرمایهسوزی استعدادهای بزرگ در سطح ملی ما میشود. وحید هاشمیان و الکساندر نوری نمونه مربیانی هستند که با حوصله، تمام مدارج حرفهای را طی کردهاند؛ اما این سیستم پلکانی موفق در کشور ما چقدر مورد اقبال است و تا چه اندازه به داشتن این سیکل کاملا حرفهای، اعتقاد و پایبندی داریم؟
اعظم شیرویی
دکتری جامعهشناسی ورزش
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: