صراخیه؛شهر روی آب در ایران

در قسمتی از کشورمان در میانه یک تالاب وسیع، مردمانی خونگرم در سایه سار نیزارهای بلند به کار و تلاش مشغولند و در زیر آفتاب سوزانِ جنوب به زندگی ادامه می دهند. برای رسیدن به آن باید به قایق های چوبی اعتماد کرد و به آب زد. از میان نیزارها گذر کرد و در آرامش بی پایان طبیعت فرو رفت.

مقصدمان در استان خوزستان و شهرستان شادگان واقع شده است. روستای صراخیه که به ونیز ایران شهرت دارد.

تالاب بین‌المللی شادگان یکی از تالاب‌های بزرگ ایران است که در شهر شادگان استان خوزستان واقع شده ‌است.این تالاب پناهگاه حیات وحش است و در کنوانسیون بین المللی رامسر نیز ثبت شده است. کنوانسیون رامسر معاهده‌ای بین‌المللی است که در 1971 به منظور حفظ و نگهداری تالاب‌ها امضا شده‌است.

آب این تالاب بین‌المللی که از لحاظ رتبه‌های ثبت شده در یونسکو در گذشته در رتبه پنجم جهانی قرار داشت، از رودخانه‌های جراحی و کارون همچنین جزر و مد خلیج فارس تأمین می‌شود که ب‍ه رغ‍م فصلی بودن ب‍خ‍ش آب ش‍ی‍ری‍ن آن، آب ش‍ور ت‍‍الاب ب‍ه دل‍ی‍ل م‍ت‍ص‍ل ب‍ودن به خ‍وره‍‍ا و خ‍ل‍ی‍ج ف‍‍ارس، دای‍م‍‍ی است.

شهر شادگان تا سال 1322 فلاحیه نام داشت و پس از آن به شادگان تغییر نام داد. در کتب تاریخی آمده است که بنای شهر شادگان در زمان ساسانیان نهاده شده و در آن روزگاران مسرق نام داشته است.

تالاب شادگان باقیمانده از تالاب بسیار بزرگی است که زمانی تا هورالعظیم در مرز عراق ادامه داشته است و احتمال می رود بخش دور افتاده و جدا شده ای از مجموعه تالاب های گسترده و به هم پیوسته بین النهرین باشد.

عمق تالاب شادگان خیلی زیاد نیست و در حد چند متر عنوان شده است. معیشت حدود 100 هزار نفر به تالاب شادگان و حیات آن وابسته است. از سوی دیگر تالاب شادگان با حدود 538هزار هکتار، به تنهایی یک سوم وسعت تالاب‌های جهانی ثبت شده کشور را در کنوانسیون رامسر دربرگرفته است.

روستای صراخیه با بافتی سنتی، یکی از روستاهای استان خوزستان است. این روستا به لحاظ مردم‌شناسی از اهمیت زیادی برخورد بوده و می‌تواند بخشی از فرهنگ بومی منطقه را بازگو کند. اهالی روستا عرب بوده و به زبان عربی صحبت می‌کنند.رفت‌وآمد در این روستا و بین روستاهای اطراف همچون رفت ‌وآمد در ونیز ایتالیا است و با قایق های موتوری یا بلم های چوبی کوچک صورت می گیرد.

مردمان صراخیه

در صراخیه خبری از نشانه های زندگی شهری نیست و سادگی در جای جای آن و در میان آب های تالاب موج می زند. لباس های بلند و پوشیده محلی حکایت از استحکام سنت های دیرینه در این روستا دارد و گویای بخشی از فرهنگ بومی منطقه است.

اهالی روستا به زبان عربی سخن می گویند و روزی خود را از تالاب به دست می آورند. علاقه اهالی صراخیه به زندگی در این تالاب به حدی است که مهاجرت را به فراموشی سپرده اند. جوانان صراخیه در روستا می مانند و تشکیل خانواده می دهند تا جمعیت بومی را حفظ و به بقای روستا کمک کنند. پرورش گاومیش یکی از مشاغل روستاییان است و وجود تالاب شادگان، بستر مناسبی برای آن فراهم کرده است.

جاذبه های دیدنی صراخیه

قایق سواری در میان روستا مهم ترین جاذبه صراخیه به شمار می آید. اهالی روستا گردشگران را سوار بر قایق هایشان می کنند و کل روستا و اطراف تالاب را به آنها نشان می دهند.

بساط مراسم های سنتی و به ویژه بازی های محلی همیشه در صراخیه برپاست. اینجا خبری از بازی های رایانه ای نیست و به جای تبلت و ایکس باکس، بازی هایی همچون طناب کشی صدای خنده و شادی را طنین انداز می کند.

ماهیگیری در این تالاب علاوه بر اینکه یکی از مشاغل روستاییان است می تواند ساعاتی فرح بخش را برای گردشگران رقم می زند.

یکی از جاذبه های خاص این منطقه تماشای گله های گاومیش است که یکی از جانداران شاخص این منطقه به شمار می آید. از سوی دیگر پرندگانی که به هنگام کوچ به سوی تالاب می آیند فرصتی را برای زیست نگری ایجاد می کنند.

منازل ساده در صراخیه

خانه هایی از خشت های بزرگ و کوچک که با دستان صاحبانشان ساخته شده اند یکی از چشم انداز های دیدنی روستا است. این خانه ها با مصالح در دسترس بومیان ساخته می شوند و سادگی و صفای خود را در معرض نمایش می گذارند. از گذشته ها مردمان روستای صراخیه با استفاده از مصالحی همچون خشت و گِل و نی که دست پر سخاوت تالاب در اختیارشان قرار می‌دهد خانه های خود را بنا می کنند.

فضاهای خانه ها همچون سایر خانه ها می باشد و همه فضاها در آن تعبیه شده است. در صراخیه هر کسی به شیوه ای خانه خود را می سازد. برخی با آجر و بلوک سیمانی و برخی دیگر با گِل. برخی خانه ها نیز در حصاری از نی قرار دارند که فضای اطراف خانه را مشخص می کند.

دلفین های بینی بطری

آب و هوای منطقه در فصول گرم سال بسیار گرم است اما پاییز و زمستان معتدلی دارد.152 گونه پرنده و 40 گونه پستاندار در تالاب شادگان و در میان نیزارها زندگی می کنند. دلفین بینی بطری یکی از انواع پستانداران می باشد که به داشتن حرکات نمایشی شهرت دارد. دلفین بینی بطری یکی از معروف ترین، بامزه ترین و باهوش ترین پستانداران دریایی است. دلفین ها زاد و ولد کمی دارند و هر دو سال یک بار، تنها یک نوزاد به دنیا می آورند که یک متر طول دارد. رفتارها و ویژگی های بدنی جالب دلفین‌های بینی بطری، زندگی آنها را بسیار جذاب کرده است .این دلفین یکی از مهم ترین جانداران این منطقه به شمار می رود.گراز، با نام محلی خنزیر، گربه جنگلی با نام محلی بزون، شنگ با نام محلی چلیب آلمای و گرگ بانام محلی ذئب از دیگر جانداران این منطقه هستند.

انواع ماهیان آب شیرین و شور مانند بنی، شیرید، حمری، شانک، ماهی های پرورشی و پرندگانی چون فلامینگو، حواصیل، لک لک، غاز وحشی و اردک نیز در این منطقه به چشم می خورند. تالاب شادگان تنها زیستگاه و محل زاد و ولد اردک کرکری در جهان می باشد و پرندگانی همچون گیلانشاه خالدار و اکراس آفریقایی از گونه های نادری هستند که در تالاب یافت می شوند.

13 گونه از جانداران منطقه از جمله اردک مرمری، پلیکان پا خاکستری، عروس غاز، اردک سرسفید، گیلانشاه خالدار، عقاب شاهی، عقاب تالابی خالدار و عقاب دریایی دم سفید در معرض خطر انقراض جهانی می باشند.

اقامت

در یک محوطه که با دیوار گلی حصارکشی شده تعداد زیادی کپر یا آلاچیق به همراه سرویس های بهداشتی برای استراحت گردشگران و مسافران وجود دارد که می توان برای اقامت کوتاه مدت از آنها استفاده کرد. یک مضیف ( محل پذیرایی ) نیز در این روستا برای گردشگران در نظر گرفته شده است.می توانید در شهرهای اطراف و یا در اهواز در یک هتل اقامت کنید و بهتر است بدانید که با اقامت در اهواز حدود 110 کیلومتر با صراخیه فاصله دارید.

صنایع دستی

صنایع دستی این شهرستان شامل ادویه هفت رنگ ، بادبزن ،انواع سفره، سبد، پادری، طبق، کلاه و جارو دستی است که کلیه مواد اولیه این صنایع از شاخ و برگ نخل (درخت خرما) تامین شده است.