در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
این نامها همراه صدها اسم پرسروصدای دیگر سالها تماشاگران بسیاری را پای فیلمهای پرزرق و برق هندی نشاندهاند و جماعت زیادی از جمله در کشور ما را شیفته خود کردهاند؛ سینمایی عمدتا برمبنای اغراق و بزرگنمایی در احساسات و رخدادها و تقسیم زندگی و شخصیتها به خیر و شر مطلق و البته با مقادیر زیادی از حرکات موزون و آواز برای پیشبرد پرحرارت قصه.
اما سینمای هند نگاه دیگری هم دارد که البته راهش از بالیوود جداست و بیشتر مورد توجه جشنوارههای هنری و تماشاگران نخبهتر سینما در جهان قرار میگیرد. شاخصترین و قدیمیترین نمونه این نوع نگاه متفاوت، متعلق به ساتیا جیت رای،کارگردان فقید هندی- بنگالی است که دوم می1921 به دنیا آمد. رای در فیلمهایش نگاهی واقعگرا و مستندگونه به زندگی داشت و تلاش میکرد بدون زرق و برق و غلوهای سینمای تجاری، روایتهای خودش را از موضوعات مختلف داشته باشد. کسب جوایز معتبری از جشنوارههایی چون کن، ونیز و برلین و دریافت یک اسکار افتخاری فقط برخی از موفقیتهای ساتیاجیت رای است. سهگانه آپو (پاترپانچالی، آپاراجیتو و دنیای آپو)، اتاق موسیقی و رعد دوردست از جمله مهمترین فیلمهای این فیلمساز هندی هستند. ساتیا جیت رای سال 1992 و در 70 سالگی درگذشت.
علی رستگار
سینما
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: