تاثیر منطقه‌ای آثار تلویزیونی

یعنی سینمایی که بتواند این بازار بزرگ و تا حدودی بکر را با تولیدات خود پر کند، هنوز به‌وجود نیامده است. البته در هیاهوی جشنواره‌ها و پروپاگاندای ژورنالیستی این اتفاق افتاده اما آن چیزی که عملا باعث شود، سینمای ما به سبد کالای فرهنگی مردم منطقه ـ که بالطبع بیشترین اشتراکات فرهنگی و دینی را با آنها داریم ـ وارد شود، هنوز اتفاق نیفتاده است.

ب: چند سال پیش در سفری که به تاجیکستان داشتم از نزدیک شاهد استقبال مردم از سریال یوسف پیامبر بودم. سی‌دی‌های سریال مدتی بعد از پخش از شبکه‌های ایرانی ـ در سطح شهر دوشنبه و دیگر شهرها ـ تکثیر می‌شد و به فروش می‌رسید و آمارها نشان می‌داد که استفاده از نام یوسف برای نامگذاری فرزندان، به یک‌باره رشد داشته است. همین اتفاق برای سریال مختارنامه در کشور عراق افتاد. استقبال عراق از این سریال آن قدر بود که وزیر ورزش و جوانان عراق هم گفته بود اگر بازیگران سریال مختارنامه به عراق بیایند صفی طولانی از علاقه‌مندان عراقی از فرودگاه تا مرکز شهر برای استقبال از آنان تشکیل خواهد شد. مثال‌هایی از این دست ما را به این مهم می‌رساند که ظرفیت‌های بالقوه‌ای در کشور وجود دارد که می‌توان آنها را در جهت تعالی بیش از پیش سینما و تلویزیون کشور به کار گرفت و به نتیجه آن نیز اطمینان داشت.