تولدت مبارک آقای خمارلو

مرحوم حسین کسبیان چندان پر‌کار نبود؛ چه در تئاتر، چه سینما و حتی تلویزیون. همین آثار معدود اما ماندگارش کرد و جاودان در ذهن و یاد مخاطبان، خاصه بینندگان قاب کوچک. تلخک سریال «سلطان و شبان» و آقای خمارلوی «آرایشگاه زیبا» برای ماندگاری کفایت می‌کند، بلاشک. نقش‌های دیگرش در سریال‌های «نیمه‌پنهان ماه» و «خانه ما» هم ضمانت این جاودانگی است، همچنان که بازی‌اش در «زیر گنبد کبود» و «مهر و ماه». پیرمرد شوخ‌طبع و بذله‌گوی سال‌های نه‌چندان دور تلویزیون اما خاستگاه تئاتری داشت بسان اغلب بازیگران ریشه‌دار و استخوان خرد کرده ایام طلایی تلویزیون و سینما. او خود یک گروه تئاتری داشت و هم‌کاسه و همدوره بزرگانی چون عزت‌الله انتظامی، داوود رشیدی و عباس جوانمرد بود.

مرحوم کسبیان در سینما هم گزیده‌کار بود؛ «رگبار» بهرام بیضایی را در کارنامه داشت و «مادر» مرحوم علی حاتمی و «دل‌نمک» امیر قویدل را و البته بازیگر محبوب بهمن فرمان‌آرا هم بود؛ نشانه‌هایش هم شازده احتجاب و سایه‌های بلند باد و بوی کافور عطر یاس و خانه‌ای روی آب و این آخری، یک بوس کوچولو.

مخاطب عام اما همچنان او را با ماندگار نقشش در سریال «آرایشگاه زیبا»ی مرضیه برومند در یاد دارد و به ذهن و دل سپرده است. آقای خمارلوی شاد و زنده‌دلی که سخت دلبسته فردوسی بود و دمادم شعری از او می‌خواند. پیرمرد سرزنده‌ای که دوست داشت «اسد»اش را هر چه زودتر در قبای دامادی ببیند.

سپیدمویی که گهگاه و به دور از چشم همسر، به یاد ایام شباب سیگاری هم دود می‌کرد، با لذت. مرحوم کسبیان از آن دسته بازیگرانی بود که حتی یک نقش ساده فاقد پیچیدگی‌های شخصیتی را در شمایلی جذاب و دوست‌داشتنی به مخاطب خود عرضه می‌کرد. بازیگری بی‌ادعا و بدون حاشیه که به نقش اصالت می‌داد و به طرز هنرمندانه‌ای جذابش می‌کرد. هنرپیشه‌ای محبوب که حتی در سال‌های واپسین که خواسته یا ناخواسته گوشه عزلت را گزیده بود باز هم وقار و وجهه خود را پاس می‌داشت و یک صبوری و شکیبایی موقرانه را در پیش می‌گرفت. نه گلایه داشت و نه شکوه می‌کرد؛ طعن و سرزنش هم در ادبیات کلامی او جایی نداشت. خود به نیکی می‌دانست که همان نقش‌های محدود و معدودش، او را برای همیشه نزد مخاطبان قاب جادویی و هنر هفتم ماندگار کرده است.

اگر حسین کسبیان زنده بود، امروز 12 بهمن‌ماه تولد 83 سالگی خود را جشن می‌گرفت؛ دریغ و افسوس که دست اجل چنین مهلتی را نه به او و نه به دوستدارانش داد. با این حال، یاد و نامش برای همیشه ماندگار و جاودان است و می‌درخشد بر تارک هنر و فرهنگ ایران‌زمین. این چند سطر، ادای دینی است به حسین کسبیان. تولدت مبارک آقای کسبیان عزیز، آقای محجوب و مظلوم تلویزیون، آقای خمارلوی مهربان و دوست‌داشتنی.

محسن محمدی

دبیر رادیو و تلویزیون