مجید میرفخرایی ، طراح لباس: تلویزیون بازتاب اجتماع است

مدتهاست این موضوع در اجتماع ما مطرح است که تلویزیون در ترویج «مد» نقش مهمی دارد.

کد خبر: ۹۶۴۱۰

برخی معتقدند رسانه ملی الگوی «حجاب» می دهد و گروهی آن را به رایج کردن لباسهای غربی متهم می کنند اما اگر پای صحبتهای مجید میرفخرایی ، طراح صحنه و لباس باسابقه تلویزیون بنشینیم ، برخی از ابهامات روشن می شود.

به عنوان یک طراح ، وضعیت لباس و مد را در کشور چگونه ارزیابی می کنید؛
به نظرم اوضاع نابسامان دارد و دارای خط و ربط مشخصی نیست. در دنیا طراحی لباس و مد را شرکتهای بزرگ تجاری مشخص می کنند. در واقع «مد» نوعی تجارت است و بعد جهانی دارد؛ اما در کشور ما لباس و مد حتی تجارت هم نیست . مثلا اگر یک فروشگاه مانتوفروشی ، طرح جدیدی برای مانتو ارائه می کند، فقط به فروشگاه خودش محدود می شود. هیچ فرد یا شرکت تجاری برای طراحی لباس سرمایه گذاری کلان نمی کند. به همین دلیل 90 درصد از مردم ما تابع «مد» در دنیا هستند. ژورنال های لباس ، حرف اول را می زنند و مردم چون در داخل الگویی ندارند، تابع مد جهانی می شوند.

شما به عنوان طراح لباس ، تابع کدام الگو هستید؛
نکته اصلی اینجاست که در کشور ما بسیاری طراح لباس صحنه اعم از سینما ، تلویزیون و تئاتر را با طراح «مد» یکی می دانند ، در صورتی که این دو کاملا با یکدیگر فرق دارند. طراح لباس صحنه بر اساس شخصیتی که در سناریو هست ، لباس طراحی می کند اما طراح مد بر اساس شخصیت این کار را انجام نمی دهد. در واقع طراحی مد در خدمت شخصیت نیست.

پس این که می گویند مردم از لباس های بازیگران الگو می گیرند ، چندان درست نیست؛
این صحبت اصلا درست نیست . طراحان لباس صحنه ، تابع اجتماع هستند. ما معمولا برای بازیگران از لباسهایی استفاده می کنیم که در جامعه مرسوم است . مثلا برای یک آموزگار مانتو و شلواری طراحی می کنیم که معلمان در مدارس استفاده می کنند. اصلا نمی توانیم برای آنها لباسی دیگر طراحی کنیم چون در این صورت حتما آموزش و پرورش اعتراض می کند. در اصل تلویزیون نمی تواند طراحی لباس برای همگان را به عهده گیرد بلکه می تواند به ترویج لباسهای مناسب در اجتماع کمک کند. اگر زمانی مثلا روسری قطام در سریال امام علی طراحی شد و بعد گروهی از آن تقلید کردند به این دلیل بود که قطام یک شخصیت تاریخی بود و من توانستم از نیروی خلاقه خودم در طراحی لباس و پوشش او استفاده کنم اما برای شخصیت های معاصر ما اصلا نمی توانیم «ابداع» کنیم بلکه از پوشش اجتماع الگو می گیریم.

اما گروهی بر این باورند که تلویزیون به دلیل فراگیر بودن می تواند به «مدسازی» نیز بپردازد.
مجبورم دوباره این نکته را یادآوری کنم که تلویزیون بازتاب جامعه است. اگر قرار است اتفاقی درباره مد و طراحی لباس رخ دهد ، باید از اجتماع شروع شود. ابتدا باید به طراحان «مد» این فرصت داده شود که آنها لباسهایی را طراحی و روانه بازار کنند. باید طراحان مد که در دانشگاه الزهرا دارند درس تخصصی این رشته را می خوانند به میدان بیایند و کار خود را شروع کنند ، بعد تلویزیون می تواند به عنوان نیروی پشتیبانی ، با به کارگیری این طرحها، آنها را ترویج کند و نکته دیگر این که می دانید چرا پس از 27 سال که از پیروزی انقلاب می گذرد جامعه ما هنوز با مساله پوشش اسلامی درگیر است و نتوانسته راه حلی برای آن پیدا کند؛ چون همیشه حرف از «نبایدها» است . هیچ وقت هیچ سازمان یا نهادی «بایدها» را بیان نکرده است و در این شرایط کار یک انجمن که می توان نام «انجمن طراحان مد» را بر آن گذاشت ، به مجلس و قانونگذاری کشیده می شود. مسوولان باید طراحی مد و لباس را به درس آموختگان این رشته واگذار کنند. پوشش اسلامی اصل است ، چون ما در کشور اسلامی زندگی می کنیم اما بقیه موارد را باید به طراحان واگذار کرد.