ژانرال روس: واشنگتن و تهران به توافق می رسند
یک ژنرال ارتش روسیه معتقد است ، واشنگتن و تهران به توافق میرسند.
به گزارش واحد مرکزی خبر ، گنادی یفستافیف ژنرال بازنشسته سازمان جاسوسی روسیه در تحلیلی در ریانوستی با اشاره به مباحث 19 اردیبهشت شورای امنیت سازمان ملل درباره پرونده هستهای ایران افزود: لازم است که چند حقیقت را به یاداوریم ، روز 28 اوریل اژانس بینالمللی انرژی اتمی گزارش جدید خود را درمورد برنامه هستهای ایران که بیصبرانه در انتظارش بودند ارائه کرد که در ان البرادعی از یک طرف توضیحات تکمیلی ارائه شده توسط ایرانیان را گزارش داد و از طرف دیگر اعلام کرد برخی از مطالب قبلی و برخی شبههها هنوز روشن نشدهاند.
وی همچنین گفت: همه پاسخ های ایران به اژانس بینالمللی انرژی اتمی هنوز به طور کامل بررسی نشده و بنابراین تنها خبر جدید همانطور که ایرانی ها خودشان علنا اعلام کردند ، انجام موفقیت امیز غنی سازی اورانیوم است زیرا ایران اول ماه مه امسال موفق به غنی سازی 4.8 درصد اورانیوم شد . وی افزود با توجه به این گزارش ماموریت مثلث اروپا عقیم ماند اما این تصور ایجاد میشود که نه امریکا و نه ایران از این موضوع ناراحت نشدند.
بسیاری از تحلیل گران بر این اعتقادند که صرف نظر از تمامی بیانیههای علنی مقامات عالی دولت امریکا ، واشنگتن بههیچ عنوان به موفقیت پیشنهاد روسیه در مورد تشکیل موسسه مشترک غنی سازی اورانیوم با ایران در خاک روسیهخ تمایلی نداشت.
این کارشناس روسی معتقداست رفتار دوگانه ایران به پیشنهاد روسیه نیز نشان میدهد که تهران نیز دیدگاه خاص خود را به طریقه حل و فصل مشکلات مربوط به برنامه هستهای خود دارد.
این ژنرال بازنشسته سازمان جاسوسی روسیه میگوید ما به خوبی نمی دانیم که در کدام یک از محافل سران حکومتی ایران مشکلات کلیدی همچون فعالیت هستهای مورد تصمیم گیری قرار می گیرد و تنها مشخص است که در این گروه شخصیتهای معدودی قرار دارند اما کاملا واضح است که در این جمع بسیاری از اشخاص بر این باورند که تنها با کمک امریکاییها می توان به حل کامل این شرایط که شامل عادیسازی روابط دو جانبه واشنگتن و تهران هم میشود ، دست یافت.
وی افزود: ظاهرا قرارداد هستهای غیر منتظره امریکا و هند بر مقامات عالی حکومت ایران تاثیر خود را گذاشته است و ایشان را متقاعد ساخته که می توان بدون واسطه با بوش جوان به توافق رسید و این همان چیزی است که امریکا پشت پرده با جدیت درپی ان است.
ایالات متحده نمی تواند اجازه دهد که کشورهای دیگر هرچند متحدان وی در ناتو در حل هر مشکل بزرگ ژئوپلتیکی بخصوص این مورد که در ارتباط با متحد استراتژیک سابقش که نقش مهمی هم در بازار نفت دارد دخالت کنند ، چه رسد به روسیه که مجددا وارد عرصه سیاست جهانی شده است.
درحالی که امریکا با تغییر کار درنیویورک تقریبا ابتکار عمل را بعنوان طراح اصلی شرایط مصالحه در دست گرفت و می توان انتظار داشت که روند توافقات محرمانه بین تهران و واشنگتن سرعت بگیرد.
چهره های تندروی دولت جمهوری خواه کنونی امریکا و از جمله دونالد رامسفلد می دانند که چگونه باید این کار را انجام داد.
بعنوان نمونه همین رامسفلد در 19 و 2. دسامبر سال 1983 به عنوان سفیر ویژه ریگان رئیس جمهور وقت امریکا به عراق سفر و با صدام حسین ملاقات کرد و این در حالی بود که 6 سال هیچگونه رابطه دیپلماتیکی بین دو کشور وجود نداشت و از وی قول گرفت که مانع عرضه تسلیحات به ایران شود. بنابراین گذشتن از گزینه جنگ وحشتناک و درگیری بین دو کشور اکنون مشکل به نظر نمیرسد.
به علاوه که خود امریکا در زمان شاه ایران پیشنهاد ساخت کارخانه مشترک غنی سازی اورانیوم در ایران را داده بود و براساس دستورالعمل فاش شده شماره 292 شورای امنیت ملی امریکا که در تاریخ 22 اوریل 1975 به امضای هنری کیسینجر رسیده بود در بند اول ان مستقیما امده است: اجازه استفاده از مواد هستهای امریکا برای تهیه سوخت درایران به منظور استفاده در راکتورهای ایران و انتقال ان به کشور ثالث با توافق امریکا داده می شود . این ژنرال روسی می افزاید : متخصصان ایرانی ان دوران شیرین را به یاد میاورند و بسیاری از ایشان فکر می کنند که چرا این دوران دوباره برنگردد . در همین زمینه شیرین هانتر کارشناس مشهور سیاسی امریکا مشکل اساسی را به طور دقیق مشخص کرده است و با ظرافت اشاره می کند که در حال حاضر برای امریکا احمقانهترین کار ممکن جنگ با ایران است ،ما باید به ایران ضمانت امنیت بدهیم . زبیگنیو برژزینسکی نظریه پرداز حزب دمکرات شاهین ها نیز به تازگی خط مشی مقابله را مورد انتقاد قرار داد.
گنادی یفستافیف ژنرال بازنشسته سازمان جاسوسی روسیه در نتجیهگیری این تحلیل تاکید میکند, روسیه باید برای چرخش کاملا ناگهانی در قبال ایران و امریکا اماده باشد و در چنین شرایطی باید راه کارهای موثر برای حفظ منافع اقتصادی و سیاسی خود را در ایران و همچنین تامین امنیت شهروندان خود بیاندیشد و گویا بهترین راه در اینده نزدیک ، میانهروی و حفظ فاصله از طرفین درگیر است.
