هر روز دو نفر ، زیر تیغ جراحی زیبایی جان می دهند

تبلیغات زیاد و حتی گمراه کننده ، تمایل به اعمال جراحی زیبایی تحت مسائل روانی و گاهی مد و نبود نظارت و آموزش برای پزشکان و مردم ، سبب شده ایران جزو کشورهای پیشگام در این زمینه باشد. در کشور ما، حدود دو سوم از متقاضیان جراحی بینی را زنان و یک سوم بقیه را مردان تشکیل می دهند که بیشترین اعمال جراحی در این زمینه مربوط به سنین 17 تا 30 سال است . دکتر محمد عابدی پور، فوق تخصص جراحی زیبایی در گفتگو با ایسنا می گوید: از هر 10 بیمار مراجعه کننده تنها 2 مورد نیازمند جراحی بینی است ، این در حالی است که دیگر افراد صرفا با هدف زیبایی ، تمایل به جراحی بینی دارند. وی ادامه می دهد: خونریزی بینی از عوارض فوری بعد از عمل جراحی است و چنانچه عمل جراحی بخوبی صورت نگیرد یا به صدمه عصب بویایی منتهی می شود و یا آن که فرد به چسبندگی بینی ، مشکلات تنفسی و یا بدشکلی بینی دچار می شود. به گفته این متخصص ، براساس آمارهای جهانی روزانه 2 هزار نفر در دنیا از اعمال جراحی بینی خود شاکی و 10 درصد افراد نیز مجبور می شوند برای بار دوم و سوم عمل کنند. از بحث تمایل غلط و بدون نیاز مراجعه کنندگان برای اعمال زیبایی که بگذریم ، گرایش پزشکان و کسب درآمد از این راه نیز مورد توجه است . بسیاری از پزشکان به رشته های لوکس که می توان از این طریق هزینه های خارج از تعرفه های درمانی دریافت کرد، گرایش دارند و در حال حاضر شاهد هستیم که پزشکان عمومی نیز دست به چنین جراحی ها و یا روشهای زیبایی پوست و صورت می زنند. مجید لاهوتی ، بازرس انجمن جراحان پلاستیک معتقد است : از آنجا که جراحی پلاستیک درآمد بیشتری نسبت به دیگر جراحی ها دارد، لذا پزشکانی از رشته های دیگر دست به جراحی پلاستیک و زیبایی می زنند که مهارت های علمی و عملی لازم را ندارند که سبب گرفتاری بیماران می شود. وی توضیح می دهد: به عنوان مثال در دیگر کشورهای دنیا جراحان فک و صورت دندانپزشکانی هستند که دوره پزشکی عمومی را گذرانده ، سپس مجوز ورود به رشته تخصصی جراحی فک و صورت را گرفته اند؛ این در حالی است که در کشور ما این اصول اجرا نمی شود و مداخله این افراد در جراحی زیبایی ، مشکلاتی به دنبال داشته است.

وقتی نظارت نباشد

سازمان نظام پزشکی کشور، بارها از تجدیدنظر در آیین نامه رسیدگی به تخلفات پزشکی و برخورد با تبلیغات کذب ، گمراه کننده و تابلوهای غیرواقعی پزشکان خبر می دهد، اما همین تبلیغات گمراه کننده ، بخش ثابت آگهی های مطبوعات و بخصوص مجلات عامه پسند است که چراغ سبزی برای افراد متمایل به این مساله محسوب می شود. حقیقت ماجرا نشان می دهد تا اعمال جراحی زیبایی به شکایت و دادگاه نرسد، مساله پیگیری و نظارت نمی شود. در واقع سازمان نظام پزشکی و وزارت بهداشت که هر یک باید به نوعی سامان دهنده این موضوع باشند ، در بخش نظارت منفعل عمل می کنند.