انگلیسی ها و زمینه سازی برای صهیونیست ها
در پی شکست دولت عثمانی در جریان جنگ جهانی اول ، سربازان انگلیسی ، فلسطین را اشغال کردند.
5 سال بعد، در سال 1922 م ، جامعه ملل ، تحت نفوذ انگلیس ، قیمومیت بریتانیا بر فلسطین را در آن سرزمین پذیرفت . از آن زمان به بعد ، سازمان های صهیونیستی برای تحقق این هدف توسعه طلبانه ، یهودیان بسیاری را از نقاط مختلف جهان بویژه اروپا به فلسطین مهاجرت دادند. با این حال ، انگلیسی ها برای جلوگیری از مشکلاتی که افزایش سکنه یهودی فلسطین به وجود آورده بود، مهاجرت یهودیان را به این سرزمین محدود ساخت . اما تحت فشار صهیونیستها، امریکا از سال 1945 م رسما دولت انگلیس را برای حل مساله فلسطین به نفع یهودیان تحت فشار قرار داد و در پایان سال 1945 م ، یک کمیسیون مشترک امریکا توصیه کرد که صد هزار مهاجر یهودی دیگر به فلسطین پذیرفته شود و فلسطین تحت قیمومیت سازمان ملل متحد قرار گیرد. در فوریه سال 1947 م دولت انگلیس به بهانه این که دیگر قادر به ادامه قیمومیت بر فلسطین نیست ، حل این مساله را به سازمان ملل متحد ارجاع نمود و این سازمان پس از تشکیل یک کمیته ویژه برای حل مساله فلسطین و اعزام هیات هایی به فلسطین و اردوگاه های آوارگان یهودی در اروپا، به تقسیم فلسطین و بین المللی شدن بیت المقدس رای داد. این امر در 29 نوامبر 1947 م در مجمع عمومی سازمان ملل متحد نیز به تصویب رسید و سرزمین فلسطین بین اعراب و مهاجران یهود تقسیم شد. در همین زمان ، صهیونیست ها با عملیات تروریستی ، فلسطینی ها را وادار به ترک سرزمین خود می کردند و برای اعلام موجودیت رژیم صهیونیستی برنامه ریزی می نمودند. انگلیس نیز که زمینه را برای تشکیل دولت صهیونیستی مناسب می دید ، اعلام کرد که نیروهایش را تا 13 می 1948 از فلسطین خارج خواهد کرد. همزمان با خروج تدریجی نیروهای انگلیسی ، تشکیلات نظامی یهودیان که در سالهای جنگ دوم جهانی و پس از آن شکل گرفته بود ، جای آنها را گرفتند. در نهایت با خروج آخرین سربازان انگلیسی از خاک فلسطین در 13 می 1948 م ، مقدمات اعلام موجودیت رژیم صهیونیستی فراهم شد.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
