ثمره عمر امام

نسل انقلاب ، اگر مبارزه و قیام را با امام خمینی (ره) تجربه کرده ، ریشه های انقلابیگری را در کلاس شهید مطهری آموخته است.

کد خبر: ۹۵۰۱۴

این نسل ، کودکی اش را با «داستان راستان» به دست نوجوانان سپرده و برای همه دوره های زندگی خود نیاز فکری اش را از بوستان پرگل مطهری تامین کرده است . انقلاب ، مردان بزرگ زیادی را به خود دیده که هر یک در نوع خود کم نظیرند اما مطهری از همه آنان سرفرازتر جلوه می کند. کسانی که پای منبر «درسهایی از نهج البلاغه» استاد در سالهای پیش از انقلاب نشسته اند ، به خاطر دارند که یک فیلسوف و متکلم بزرگ ، هنگامی که با مخاطبانی از قشرهای مختلف روبه رو می شد چه سعی بلیغی داشت که تقریبا همه را راضی نگاه دارد و هر آن کس که پای منبر است ، از خرمن کلام مولا علی (ع) خوشه ای برچیند. این کلام از آن جهت گفته اند که استاد ، با آن که به قشر فرهیخته جامعه (حوزوی و دانشگاهی) تعلق داشت ، هرگز از توده های مردم فاصله نگرفت . او از یک سو با الزاماتی که عوام الناس با آن مواجهند، مبارزه کرد و در همان زمان با اعوجاجات فکری روشنفکران به مقابله برخاست . او هنگامی که «تحریفات عاشورا» را به نقد می کشید ، نگران بود که دین و اعتقادات مردم دستخوش کج فهمی هایی که احیانا برخی دلسوزان مرتکب می شوند نگردد. به همین ترتیب ، وی در کتاب خدمات متقابل ایران و اسلام بر روشنفکرنمایانی که پیرایه هایی بر دین و تاریخ اسلام می بندند ، تاخت . سخنرانی ها و مناظره های تلویزیونی استاد شهید ، در نخستین هفته های پس از پیروزی انقلاب با آن که مشمول 27 سال مرور زمان شد، هنوز هم زنده و تازه است ، چنان که گویی برای نیازهای همین امروز بیان شده است . شهید مطهری ، برای مبارزان با رژیم پهلوی ، نقش یک ایدئولوگ را ایفا کرد ، برای امام مشاوری امین بود ، برای دانشجویان استادی مشفق به حساب می آمد و برای مردم ، راهنمایی دوست داشتنی . مطهری با آن همه عظمت فکری و شخصیتی آن گونه که باید و شاید برای دوستان انقلاب شناخته شده نبود، حال آن که دشمن او را بخوبی می شناخت و آن هنگام که فردی احساساتی و عصبانی را برای ترور او برمی انگیخت ، می دانست چه سرمایه عظیمی را از انقلاب و نظام می گیرد. شهید مطهری از اولین اعضای شورای انقلاب و رئیس آن بود. این انتصاب که از سوی امام (ره) صورت گرفته بود ، اوج اعتماد بنیانگذار جمهوری اسلامی را به آن شهید نشان می دهد. مرحوم علامه طباطبایی ، در سوگ آن مرحوم ، سخن کوتاهی گفت که گریه امانش را برید و راه کلامش را بست . او گفت مطمئن بودم هر چه که به مطهری تدریس می کنم ، هدر نمی رود (نقل به مضمون) مطهری را نخبگانی همچون او می شناختند و قدرش را بزرگانی چون امام می دانستند چه جمله ای زیباتر از این که : «مطهری ثمره عمر من بود.»