رکورددار پرش طول ایران بدجوری هوایی شده

ارزنده: می‌خواهم فوتبالیست شوم

برای اولین بار نیست که یک ورزشکار رشته‌ای غیر از فوتبال، هوای فوتبالیست شدن به سرش زده است. هنوز هم که هنوز است، اوسین بولت دونده افسانه‌ای که افتخارات زیادی را در المپیک به دست آورده، از مورینیو یک درخواست دارد: می‌خواهم در تیم تو بازی کنم. در ایران هم امیر پیاهو، دونده 100 متر، اولین دونده‌ای بود که از وسوسه پا به توپ شدن گذشت. او چند سالی هم در لیگ دوومیدانی می‌دوید و هم در لیگ فوتبال برای تیم اهوازی بازی می‌کرد. این بار اما رکورددار ناکام پرش طول ایران در المپیک بدجوری برای بازی در مستطیل سبز وسوسه شده است. محمد ارزنده که با رویای نتیجه خوب در المپیک راهی ریو شد، سفر سه روزه قبل از مسابقه‌اش بدجوری کاسه کوزه‌ها را شکست،‌ طوری که حتی رکورد خودش را هم تکرار نکرد.
کد خبر: ۹۴۲۸۸۱

مربی روسی پیشنهاد سفر به ریو را هشت روز قبل از مسابقه داده بود. خودش می‌گوید: قرار بود هشت روز قبل از شروع المپیک به ریو برویم، اما سه روز قبل از مسابقه رفتیم. سفری بیست و شش، هفت ساعته که من تنها یک روز ریکاوری کردم و بعد هم مسابقه دادم. به خاطر همین حذف شدم. با هر پرنده‌ای صحبت می‌کردم، می‌گفت ده دوازده روز قبل از مسابقه رفته است. او مقصر ناکامی‌اش در المپیک را تنها و تنها رئیس فدراسیون می‌داند: مقصر ناکامی من در المپیک، تنها خود کیهانی بود. من با جنگ و دعوا پول بلیت مسابقه ارزروم را از فدراسیون گرفتم، ‌چرا که می‌دانستم بعداز المپیک پولی دستم را نمی‌گیرد. آنهایی که می‌گویند من باید جوابگو باشم،ثابت کنند برنامه مربی‌ام کامل اجرا شد‌. کسی چه می‌داند ما چه مشکلاتی داشتیم؟

ارزنده به قول خودش حالا از هر کسی ناراحت‌تر است: من ساعت 10 و 57 دقیقه شب پرش سوم را انجام دادم؛‌ زمانی که اصلا خواب بودم. بعد می‌گویند ارزنده بد بود. من اصلا سر مسابقه ارزنده نبودم. اگر بودم که مرده‌ام حداقل 7 متر و 90 سانتی متر می‌پرید. حالا هم خودم بیشتر از هرکسی ناراحت هستم که به خاطر یک اشتباه کارم خراب شد. چه فکر می‌کردم و چه شد. معلوم نیست، المپیک بعدی هم باشم یا نباشم.

اما اوضاع نا بسامان و نداشتن لیگ،‌ ارزنده را به جایی رسانده که فوتبالیست شود. او با این که به قول خودش عاشق پریدن و دوومیدانی است،‌ حالا به جایی رسیده که می‌خواهد استوک به پا کند و این بار در زمین چمن بدود. او که از تیم فوتبال دسته دومی گیتی پسند، پیشنهاد بازی دارد، بدش نمی‌آید در این اوضاع وانفسا پریدن را ببوسد و بگذارد کنار و در عوض، فوتبال بازی کند. خودش می‌گوید: شاید با گیتی‌پسند اصفهان قرارداد ببندم، چرا که باید درآمد داشته باشم‌. تست داده‌ام و مربی‌اش به من گفت بیا. در این اوضاع، بالاخره ماهی 500 هزار تومان یا یک میلیون تومان خوب است.

رکورددار پرش طول ایران، مشکلاتش در مجموعه آفتاب انقلاب را فراموش نمی‌کند: اگر کسی توانست با وضعیتی که خوابگاه آفتاب انقلاب دارد، آنجا بخوابد من به شما جایزه صلح نوبل می‌دهم. سقف خوابگاه کاذب است. به خاطر چکه کردن، قسمتی از سقف ریخت و فدراسیون درست نکرد‌. گربه‌ها می‌آیند و روی آن راه می‌روند. ما هم سبد میوه گذاشته‌ایم تا سقف پایین نیاید. واقعا ما با این شرایط المپیک برویم و مدال بگیریم عدالت است؟ مگر آنهایی که همه‌جور امکانات دارند و خیلی راحت طبق برنامه تمرین می‌کنند، با ما چه تفاوتی دارند؟

او حالا تیمی برای لیگ ندارد که بخواهد برایش مسابقه دهد. ارزنده هنوز همه قرارداد سال قبل را از نفت طلبکار است: من پارسال با نفت قرارداد 14میلیونی داشتم، اما یک ریال هم نگرفته‌ام. حتی از ذوب‌آهن هم بابت شش سال قبل طلب دارم، اما نکته جالب این است که بدون این که پول ما را بدهد امسال در لیگ تیم دارد. بدتر این که بچه‌ها دوباره با تیم مقروض قبلی قرارداد می‌بندند. کاری که علنا می‌گویند ما بدبخت هستیم و بدبخت‌ترمان کنید. این دویدن آخرش به ناکجا آباد می‌رسد. ازطرفی پول نگرفته، باید مالیاتش را بدهیم. محمد صمیمی به خاطر مالیات دو میلیونی اسمش در لیست سیاه رفته؛ دومیلیون و 500 هزار تومان بابت پول نگرفته.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها