در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
انگیزه ای برای احیا تربیت
با توجه به سوابق ، تعهد و برنامه های ارزشمند اعلامی وزیر جدید آموزش و پرورش در مجلس شورای اسلامی و مراقبت و پیگیری و توجه به تمامی ابعاد آن برای اجرای مطلوب رویکرد تربیتی می تواند عامل موثری برای احیائ امر تربیت باشد.
در اینجا به برخی موارد قانونی و منطقی لزوم احیائ امور تربیتی اشاره می شود:
1-ضرورت تصویب و تشکیل معاونت پرورشی به دلیل صراحت در قانون اهداف و وظایف مصوب سال 1366مجلس شورای اسلامی ، تاکیدات مقام معظم رهبری و وزیر محترم در برنامه پیشنهادی به مجلس.
2-لزوم تفکیک بین فعالیت های امور پرورشی با امر تربیت در فرآیند آموزش و پرورش و مدیریت واحد جهت مشخص نمودن رویکرد تربیتی هر معاونت و سازمان وابسته به آموزش و پرورش و ارائه برنامه های عملیاتی برای تحقق آن ، به نحوی که تعمیم تربیت در تمامی سطوح ستادی فراگیر گردد.
زیرا فعالیت های تخصصی امور تربیتی بخشی از فعالیت های تربیتی است که تمامی سطوح ستادی وزارتخانه باید برنامه های ملی خود را به صورت قانونی (نه توصیه ای) اختصاص به امر تربیت دهند.
3-برای تحقق (بند2)و فراگیر شدن امر تربیت پیشنهاد فردی به عنوان قائم مقام وزیر در امر تربیت ضروری است تا ضمن هماهنگی فعالیت های سازمان دانش آموزی تربیت بدنی ، امور تربیتی و بخشهای مرتبط با یکدیگر، مسوولیت دیگر بخشهای ستادی از قبیل سازمان پژوهش و برنامه ریزی درسی سازمان نوسازی ، معاونت برنامه ریزی و توسعه مدیریت و... را درخصوص رویکرد تربیتی آنان پیگیری ، مصوب و تا حصول نتیجه دنبال نماید.
4-لزوم تامین و تصویب معاون پرورشی در مدرسه جهت هماهنگی بخشهای مربوط در مدرسه و رفع نواقص گذشته و نیز تامین منابع و امکانات مورد نیاز از سوی سازمان مدیریت و برنامه ریزی و مجلس محترم شورای اسلامی و همچنین اختصاص پست به این موضوع در مدارس امری ضروری است.
5-کارهای پرورشی ، سلامت و مهارت آموزی در دنیای امروز از فعالیت های هزینه بر و نیازمند نیروی انسانی متبحر و کارآزموده و باانگیزه دارد.
از این رو تامین منابع برای آموزش معلمان و مربیان و مدیران ، افزایش ساعات کار آنان برای انجام فعالیت های موردنظر با رویکرد تربیتی و نهادینه کردن آن و نیز جذب نیروی موردنیاز با این نگاه و تغییرات در محتوای کتب درسی ، شرح وظایف مدیران و معلمان و... نیازمند مساعدت جدی و همه جانبه مجلس محترم شورای اسلامی و سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور و بویژه مسوولان ارشد ستادی می باشد.
6-پرهیز جدی از بخشی نگری سازمانی ، ترجیح منافع فردی و مدیریتی به منافع عمومی و مصالح آموزش و پرورش و اجتناب از سیاسی کاری و گروه گرایی در ارائه پیشنهادهای نرم افزاری و سخت افزاری بویژه ساختار.
7-لزوم توجه ویژه اعضا به اسناد و تجارب گذشته و بهره مندی بهینه از آن از قبیل طرح جامع تربیت مصوب سال 79شورای عالی آموزش و پرورش و...
8-تعجیل در ارائه یک مدل و الگوی جامع تربیت با توجه به همه مولفه های اثربخش در آموزش و پرورش به صورت منسجم و هماهنگ نه به صورت جزیره ای و بخشی.
9-همچنان که بخشهای دیگر آموزش و پرورش فعالیت هایی را با موفقیت یا عدم موفقیت نسبی و با نیروی متخصص خود انجام داده و می دهند، امور تربیتی نیز همچون گذشته باید بخشی از فعالیت های تربیتی را با مربیان متخصص و علاقه مند خود انجام دهد و علل و عوامل عدم رغبت مربیان ونیز بی هویت کردن فعالیت آنان به عوامل متعددی بستگی داشته و دارد که در پژوهش ها به آن اشاره گردیده است و قطعا زمانی اثربخشی بیشتر این فعالیت ها مطلوب خواهد شد که علل و عواملی که موجب فرار مربیان تربیتی و بی هویت کردن آنان را فراهم نموده است بررسی گردد و مشکلات درون و برون سازمان فعلی آن مرتفع گردد.
والا صرف ایجاد تشکیلات امور تربیتی وعدم رفع مشکلات اساسی آنان ، هدف مورد نظر محقق نخواهد شد.
محمدعلی باطنی
کارشناس ارشد علوم تربیتی 
کارشناس ارشد علوم تربیتی
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
