در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
«12 صندلی» که پس از چهار سال توقیف هفته گذشته به اکران عمومی درآمد به قول جبار آذین، منتقد سینما به عنوان فیلم طنز سیاسی- اجتماعی که درونمایه انقلابی دارد، قابل دیدن است و اصلا چیز عجیب و غریبی نداشته که اینهمه سال توقیف شده! خود براری هم راجع به این توقیف چند ساله میگوید، «من دلیلی برای توقیف 12 صندلی نتوانستم پیدا کنم! چرا که آن را بدرستی تولید کردیم و پای آن ایستادیم و با وجود اینکه پنج سال از عمرم را صرف کردم، نگذاشتم حتی یک فریم کم شود». براری این روزها قاعدتا باید خوشحال باشد که فیلمش رنگ اکران را به خود گرفته اما نهتنها خوشحال نیست که به قول خودش از شرایط اکرانی که برای فیلمش فراهم شده، فریادش به آسمان است! او به جامجم میگوید: واقعیت این است که فیلم ما سالها قرار بود اکران شود و با سینماهایی هم قرارهایی داشتیم. حتی خود من قبل از شروع اکران به شورای صنفی اکران مراجعه کردم و با اعضای شورا راجع به اکران فیلمم مفصلا صحبت کردم اما شرایط به گونه دیگری شد! زیرا اگر سینماهایی که به ما وعده اکران داده بودند به قولشان عمل میکردند و رقابت فیلمهای روی پرده عادلانه بود، مشکلی نداشتیم اما الان انگار قرار است در چرخه اکران ناپدید شویم! متاسفانه ما در شرایط خاصی قرار داریم.
او ادامه میدهد: بحث ما الان گروه آزاد سینمایی است. قبلا مدیر پخش ما با سینماها گفتوگوهایی کرده و توافقاتی هم برای پخش فیلم انجام داده بود اما متاسفانه انگار ما در شرایط عجیبی گرفتار شدیم! بعد از فیلم ما قرار است فیلم دیگری اکران شود که تا حدی محل اعتراض هم هست، چون هر ماه فقط یک فیلم میتواند در گروه آزاد اکران شود! اما برای اینکه آن فیلم اکران شود و سینما داشته باشد، تمهیدی اندیشیده شده که ما سینماهایمان را از دست بدهیم! خود کارگردان محترم آن فیلم هم اصلا از این جریان خبردار نیست و این کاری است که شورای صنفی و اعضایش انجام میدهند. براری با انتقاد به عملکرد شورای صنفی توضیح داد:از دید من اعضای شورای صنفی دیگر حامیان و ریش سفیدان سینما نیستند. واقعا این اکرانی که برای فیلم من در نظر گرفتند انصاف است؟ انصاف است کاری کنند که فیلمی بعد از فیلم من بدون شرایط قانونی اکران شود و ما این وسط حذف شویم؟ ما الان تعداد سینمای چندانی در اختیار نداریم که اگر داشتیم شاید طی دو هفته فروش میکردیم. فیلم من با شش سینما اکرانش را شروع کرد که از این تعداد فقط یک سئانس شب داریم و بقیه در سئانسهای صبح و ظهر است که عملا فروشی ندارد. البته این را هم بگویم که تمام فیلمهایی که در این سئانسها اکران میشود فروشی ندارد، اما کم فروشی فیلم ما را در این سئانسها به قدری پررنگ کردند که سینماهایی هم که خواهان قرارداد با ما بودند، پا پس کشیدند و از امضای قرارداد صرف نظر کردند.
او با اشاره به عدالت در اکران افزود: «فیلم ما برای اکران از خوان دولت عبور کرد و الان نمیدانم درگیر چه مناسباتی است که دچار چنین اوضاعی شده! دو هفته اکران ما در حال پایان است و اگر به ما سینما ندهند، در این وسط به یک خاطره تبدیل خواهیم شد. انگار تمام هدف بعضیها هم اینطور بود که فیلم 12 صندلی یا اکران نشود یا اگر میشود خیلی زود کنار گذاشته شود. ما خواهان عدالت در اکران بودیم، همین. کار فرهنگی انجام دادیم که میخواستیم دیده شود. متاسفانه پول درآوردن در سینما به هر قیمتی جای خیلی از مفاهیم را گرفته. آیا رسالت فرهنگ، هنر و سینما این است؟» در خلاصه داستان این فیلم آمده:
«هیچ انسان عاقلی، ارزشمندترین دارایی خود را در صندلی عقب اتوموبیلش مخفی نمیکند پس هویدا، نخستوزیر رژیم پهلوی هیچگاه عاقل نبوده است! مسابقهای تند و نفسگیر برای یافتن پیکان هویدا آغاز میشود و... ». در این فیلم بازیگرانی چون احمد نجفی، داریوش اسدزاده، افسر اسدی، ارژنگ امیرفضلی، رامتین خداپناهی، علیرضا اوسیوند، رضا توکلی، مهران رجبی و... ایفای نقش میکنند.
ساناز قنبری
جامجم
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: