مخاطبان بی‌انگیزه و رها شده

همین چند روز پیش خانم فرشته طائرپور - دبیر شورای راهبردی و سیاستگذاری سینمای کودک و نوجوان- را دیدم و از ایشان پرسیدم که خروجی این شورا در این مدت چه بوده است؟ ایشان جواب داد که کارهایی در این مدت برای سینمای کودک و نوجوان انجام داده‌اند؛ از جمله این‌که با بررسی و بازدید حدود 40 فیلم سینمای کودک که با حمایت بنیاد سینمایی فارابی تولید شده، پی برده‌اند فقط با اغماض حدود هفت فیلم قابلیت اکران دارد.
کد خبر: ۹۱۵۳۸۶

درواقع دوستان با یک آسیب‌شناسی، دنبال راه‌هایی برای ایجاد یک فضای موثر هستند. همین که پس از سال‌ها شورایی شکل گرفته که به سینمای کودک توجه کرده را باید به فال نیک گرفت، اما ما فیلمسازانی که در زمینه کودک کار می‌کنیم هم باید در جریان فعالیت‌ها و اقدامات انجام شده، قرار بگیریم. بررسی و تفکیکی که دوستان در این شورا انجام داده‌اند، کار خوبی است اما برای شکل‌گیری یک جریان موثر در سینمای کودک نیاز به کارهای دیگری هم وجود دارد. ما باید هفته‌های فیلم کودک راه بیندازیم و ببینیم دلایل موفقیت فیلم‌های مطرح سینمای کودک در سال‌های قبل چه بوده و اگر دوباره چنین فیلم‌هایی ساخته شود، بچه‌ها از آن استقبال می‌کنند یا نه. درواقع سینمای کودک ما نیاز به یک مخاطب شناسی اساسی با حضور فیلمسازان سینمای کودک دارد. متاسفانه الان مخاطب اصلی سینمای کودک یعنی بچه‌ها هم رها شده‌اند و هم با فیلم‌های بدی که در این سال‌ها دیده‌اند، بی‌انگیزه شده‌اند. ناملایماتی که در تولید و اکران برای فیلمسازان کودک اتفاق می‌افتد، آنها را به مرور از کار در این زمینه ناامید می‌کند و آنها دیگر انگیزه‌ای برای ساخت فیلم کودک نخواهند داشت، شورای سیاستگذاری سینمای کودک می‌تواند با دعوت از این فیلمسازان و شنیدن مشکلات آنها و حمایت از ایشان، فضای مثبتی در سینمای کودک به وجود بیاورد. یکی از مشکلات اصلی سینمای کودک، تغییر سیاستگذاری‌هاست و ما شاهدیم که با تغییر هر مدیری، شرایط جدیدی بر آن حاکم می‌شود، درحالی که سیاستگذاری دراین زمینه باید بلندمدت و باثبات باشد. شورای فیلمنامه و پروانه ساخت گاهی نظرهای عجیب و غریبی درباره ساخت یک فیلم کودک می‌دهد و در هر دوره یک انتظار را از فیلمساز دارد، درحالی که این نهادها دست بالا باید مشاوره بدهند، نه این‌که نظرات سلیقه‌ای خود را روی فیلم اعمال کنند. سیستم پخش هم یکی دیگر از معضلات سینمای کودک است و پخش‌کننده‌های سینما با همان شیوه‌ای که درباره فیلم‌های دیگر کار می‌کنند، با فیلم‌های کودک مواجه می‌شوند، درحالی که این غلط است. یکی دیگر از مشکلات مهمِ فقدان فیلم مناسب و جذاب برای کودکان این است که آنها بناچار پای فیلم‌های کمدی و اجتماعی می‌نشینند که سنخیتی با روحیاتشان ندارد و چه بسا حرف‌ها و رفتارهایی که در آن آثار مطرح می‌شود، اثرات بدی هم روی کودکان می‌گذارد. درحالی که کمترین انتظار از پخش‌کننده‌ها و سینماداران این است که در تبلیغات فیلم، به این موضوع اشاره کنند که تماشای برخی فیلم‌ها برای بچه‌ها مناسب نیست.

نادره ترکمانی

کارگردان سینمای کودک

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها