شارژ تجهیزات الکترونیکی با پارچه

به گزارش مهر، روح‌الله باقرزاده، مجری طرح تولید ساختارهای کامپوزیت نانولیفی تولیدکننده انرژی در تجهیزات میکروالکترونیک قابل پوشش گفت: از نتایج این طرح می‌توان در سنسورهای پوشیدنی با کاربردهای نظامی و پزشکی، سنسورهای منعطف مکانیکی و ارتعاشی، سنسورهای قابل کاشت در بدن، برداشت‌کننده انرژی پوشیدنی با قابلیت شارژ ادوات الکترونیکی قابل حمل، برداشت‌کننده انرژی قابل کاشت در بدن نظیر منبع تامین انرژی قلب مصنوعی، برداشت‌کننده انرژی از انرژی‌های هدر رفت محیطی نظیر باد و جریان آب و... بهره برد.

تولید سوخت‌ از دی‌اکسیدکربن موجود در جو

دانشمندان با ارائه دی‌اکسیدکربن به یک میکروارگانیسم، سوخت زیستی تولید کرده‌اند که مواد آلاینده موجود در جو کره زمین را برای کاربردی مفید مورد استفاده قرار بدهند.

به گزارش سیناپرس، دانشمندان فعال در دانشگاه جورجیا موفق شده‌اند راهی بیابند که به کمک آن می‌توان دی‌اکسیدکربن موجود در جو کره زمین را برای استفاده در صنایع مختلف به کار گرفت. ازجمله نکات قابل تامل در این پروژه این است که سوخت تولید شده به واسطه این فرآیند می‌تواند همان مقدار دی‌‌اکسیدکربنی را که جذب کرده است، به کربن طبیعی تبدیل کند.

میشل آدامز به عنوان یکی از پروفسورهای فناوری‌های زیستی که در این پروژه دخیل بوده است، درباره آن می‌گوید: ما میکروارگانیسم‌هایی را به کمک دی‌اکسیدکربن ایجاد کردیم که دقیقا مشابه عملکرد گیاهان هستند و سپس آن را جذب کرده، برای کاربردهایی مفید به کار گرفتیم.

آدامز ادامه می‌دهد: چیزی که ما کشف کردیم، به این معنی است که می‌توانیم گیاهان را به عنوان نقش واسط از میان برداریم. ما می‌توانیم دی‌اکسیدکربن را به صورت مستقیم از جو برداشت کرده، آن را به محصولاتی مفید مانند سوخت و مواد شیمیایی تبدیل کنیم که پیش از این فرآیند تولید آنها یعنی رشد دادن گیاهان و استخراج توده‌ای زیستی از آنها، چندان بهینه نبوده است.

این فرآیند به واسطه میکروارگانیزمی به نام پیروکوکوس فیوریوسوس (Pyrococcus furiosus) ممکن شده است که این میکروارگانیسم از کربوهیدرات موجود در آب‌های بسیار گرم اقیانوس‌ها تغذیه می‌کند. حال با شکل‌دهی به ساختار ژنتیک این ارگانیسم می‌توان یک نوع خاص از آن را تولید کرد که می‌تواند حتی در دمایی بسیار پایین‌تر از دی‌اکسیدکربن تغذیه کند.

لباسی که از جنین در برابر امواج محافظت می‌کند

یک شرکت دانش‌بنیان ایرانی با تولید لباس بارداری ازجنس نانو الیاف نقره، تا 9/99 درصد از ورود امواج الکترومغناطیسی به جنین محافظت می‌کند.

به گزارش ایرنا، علی صدیقی، مدیر تحقیق و توسعه این شرکت دانش‌بنیان گفت: در این محصول ازنانو ذرات فلزی مانند الیاف نقره در کنار الیاف طبیعی مثل پنبه و پلی‌استر استفاده شده است. الیاف نقره علاوه بر این که خاصیت مکانیسم رفلکس را دارد و از ورود امواج به بدن جلوگیری می‌کند، دارای خواص ضدمیکروبی، ضدباکتری و قارچ نیز هست.

وی افزود: در تولید منسوجات ضدامواج، زیست سازگاری این لباس‌ها نیز بررسی شده و چون نانو ذره داخل آن وجود ندارد، مشکل رهایش در محیط زیست و داخل پوست بدن ندارد.

صدیقی با بیان این که نانوذرات به دلیل اندازه بسیارکوچک می‌توانند وارد پوست شوند، افزود: در این محصول از فلز نقره استفاده کرده‌ایم که مشکل رهایش و از بین بردن میکروارگانیسم‌های ایمنی بدن را نداشته باشد.

حذف فرآیند دیالیز با کمک کلیه مصنوعی

دانشمندان آمریکایی امید زیادی دارند که بتوانند فناوری جدید خود را که یک نمونه کلیه مصنوعی قابل پوشیدن است، جایگزین فرآیند دردسرساز دیالیز برای بیماران کلیوی کنند.

به گزارش سیناپرس، جاناتان هیملفارب (Jonathan Himmelfarb) به عنوان یکی از پژوهشگران فعال در دانشگاه واشنگتن، با مشارکت گروهی از همکاران خود توانسته است یک کلیه مصنوعی قابل حمل را طراحی کند که می‌توان براحتی آن را به همراه داشت.

این پروژه که پیش از این به صورت موفقیت‌آمیز در بازه زمانی هشت ساعته مورد بررسی قرار گرفته بود، با آزمونی دشوارتر روبه‌رو شده و فعالیت آن برای مدت زمان 24 ساعت روی 11 بیمار مبتلا به مشکلات کلیوی تحت نظر گرفته شده است. جالب است بدانید، این بیماران در شرایط عادی تنها هر 15 ماه یکبار می‌توانستند به دستگاه دیالیز دسترسی داشته باشند.

نکته قابل توجه در استفاده از این کلیه مصنوعی آن بود که هیچ کدام از نمونه‌های این آزمایش از شرایط دستگاه گله‌ای نداشتند و همگی می‌توانستند به صورت آزادانه به حرکت بپردازند. از نظر عوارض جانبی نیز این بیماران از دستگاه یاد شده رضایت داشتند و آن را بدون مشکل ارزیابی کردند.

تاثیرانفجارهای مهیب بر مغز

محققان معتقدند: آسیب فیزیکی مغز انسان پس از انفجار، دارای الگوی مشخص و قابل پیش‌بینی است که روش‌های رایج تصویربرداری عصبی قادر به شناسایی آن نخواهد بود.

به گزارش ایرنا، پژوهشگران دانشگاه فدرال علوم سلامت آمریکا، مغز هشت نظامی فوت شده را بررسی کردند که از حملات انفجاری جان سالم به در برده بودند، اما بعد از مدتی فوت کردند. مغز این افراد با 15 مردی که در موقعیت‌های دیگر نظیر درگیری ورزشی و تصادفات رانندگی، دچار یک آسیب تروماتیک مغزی بودند، مقایسه شد.

از بین هشت بازمانده‌ انفجار، در مغز پنج نفر الگوهای شاخصی از آسیب مغزی تشخیص داده شد، به این معنا که نواحی ای از مغز که در عملکردهایی مانند حافظه، عملکرد شناختی و خواب دخیل هستند، دچار اسکار برجسته و دائمی شده بودند. در مغز یکی از افراد، ناحیه‌ای نیز که در اختلال استرس پس از ترومای مغزی نقش دارد، دچار آسیب شده بود.