در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
این سنگ از جنس سنگ مرمر صابونی و ابعاد آن 30 در 40 سانتیمتر است. این سنگ در سال 516 قمری (501 شمسی) به سفارش احمد بن علی بن احمد علوی حسینی به وسیله عبدالله بن احمد قره با نهایت ظرافت حجاری شده و شامل یک متن محرابی شکل در وسط و دو کتیبه دیگر در حاشیه به خط کوفی برجسته است.
کتیبهای باریک نیز به خط نسخ، قسمت محرابی را دربرگرفته و لچکیهای بین دو قسمت فوقانی محرابی و کتیبههای حاشیه به شاخ و برگهای اسلیمی مزین شده است.
رسول جعفریان از برجستهترین پژوهشگران معاصر نوشته است: این سنگ، نه سنگ قبر امام رضا (ع) بلکه سنگی است که در سال یادشده در دورانی که شهر یزد در اختیار آلکاکویه شیعی بوده، تراشیده شده و در محلی که به عنوان مشهد یا قدمگاه امام رضا (ع) در یزد بوده، نصب بوده است.
بنابراین، این سنگ را نه سنگ قبر بلکه از این پس میباید سنگ مقام نامید. براساس تحقیقات دامنهداری که استاد ایرج افشار کردهاند این سنگ با سه سنگ دیگر، از آثار حجاری قرن ششم یزد است که به دلیل اشتراکاتی که در نوع سنگ و حجاری و حتی نام شخصی که دو نمونه آنها را سفارش داده، باید یقین کرد که سنگ یادشده متعلق به حوزه یزد و صد البته مربوط به قدمگاه امام رضا (ع) در این شهر بوده است.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: