رمضان که میرسد دلهایمان مهربانتر میشود و دست و دلمان بازتر. شاید دلیلش به خاطر گرسنگی و تشنگی کشیدن است که ما را به یاد افراد تهیدست میاندازد و وجدانمان را از غفلت11 ماهه سال بیدار میکند.
در این ماه هیچ عملی هدر نمیرود، نفسهایمان و حتی خفتنهایمان را به پای عبادتمان مینویسند. به ما سفارش شده است اگر به دنبال ثواب بیشتر هستیم، مومنین را در این ماه افطاری بدهیم و اگر شرایط میزبانی روزهداران را نداریم، توفیق این کار را حتی با یک دانه خرما به دست بیاوریم و این ثواب را از خود دور نسازیم.
اغنیا در این ماه به فقرا نزدیکتر میشوند، سفرههای طویل و عریضی با انواع اطعمه و اشربه میگسترانند و دست و دلبازیهای زیادی به خرج میدهند. سیاستمداران هم از قافله عقب نمیمانند و چنین میکنند که اغنیا میکنند با این تفاوت که سفره برخی سیاستمداران علاوه بر فقرا میزبان خبرنگاران، عکاسان و تصویربردارانی است که خبر چنین سفرهای را بوق میکنند و تصاویر آن را در معرض دید عموم قرار میدهند.
حواسمان باشد با آبروی افراد مستضعف به خاطر منافع سیاسی خود و گرفتن ژست نوعدوستی در برابر دوربین بازی نکنیم، چرا که خداوند متعال فرمود: «و کرمنا بنیآدم». پس اگر قصد ثواب در سر داریم این آیه را سرلوحه خود قرار دهیم.
خلاصه در این ماه هیچ عملی هدر نمیرود اما مواظب باشیم سفرههای افطارمان را با رنگ ریا به باد ندهیم.
معصومه آباد - نماینده شورای اسلامی شهر تهران
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم