یادداشت

یک پیشنهاد جدید برای سینمای ایران

«ایستاده در غبار» شاید جذابیت‌های ظاهری فیلم‌های سینمایی دیگر را نداشته باشد و احتمالا از روی عکس و پوستر و آنونس‌ نتوان به ویژگی‌های آن پی برد، اما کسانی که فیلم را می‌بینند، تفاوت این اثر را به لحاظ سبک و روایت‌ با آثار دیگر حس خواهند کرد.
کد خبر: ۹۱۱۵۴۵

تماشاگران از دیدن انبوهی فیلم یک‌شکل با سبک‌ها و داستان‌هایی شبیه هم و بازیگرانی تکراری فیلم‌زده شده‌اند. قصه‌ها هم عموما در تهران اتفاق می‌افتد یا اگر در شهرهای دیگر می‌گذرد، خاصیت شهری دارد، اما بازیگران جدید، سبک فیلمبرداری متفاوت با دوربین 16 میلی‌متری و شبیه فیلم‌های مستند و تنوع لوکیشن، باعث شده «ایستاده در غبار» شبیه هیچ‌کدام از آثار دیگر نباشد.

مهم‌ترین ویژگی احمد متوسلیان این است که او با همه تصاویر آشنایی که از فرماندهان جنگ داریم، تفاوت دارد. همین مساله نوعی آشنایی‌زدایی برای مخاطب است و با فرمانده‌ای روبه‌رو می‌شود که شبیه او را در سینمای جنگ ندیده است. نه‌تنها سرنوشت احمد متوسلیان رازآلود است، بلکه زندگی او هم رازآلود بود. این رازآلودگی و تفاوتی که به آن اشاره کردم، او را از دیگران متمایز می‌کند و همین باعث شد سراغ ساخت «ایستاده در غبار» بروم.

ساختن این فیلم برای من خیلی راحت‌تر از «آخرین روزهای زمستان» بود. آن مجموعه را فیلم اولم می‌دانم، چون ناچار بودم جلب اعتماد کنم و با امکانات کم کنار بیایم. بعد از ساخت آن اثر، شرایط کارگردانی ایستاده در غبار فراهم شد. هم تهیه‌کننده و سرمایه‌گذار اطمینان کردند و هم در گروه تولید، اعتماد بیشتری وجود داشت. مجموعا این فیلم را با خاطری آسوده‌تر از کار قبلی ساختم و آقای والی‌نژاد، تهیه‌کننده فیلم، شرایط ایده‌آلی برای من فراهم کرد تا تمام آنچه را می‌شود، انجام دهم.

شیوه‌ای که ما در «ایستاده در غبار» و «آخرین روزهای زمستان» کار کردیم، نه فقط پیشنهادی برای سینمای دفاع مقدس، بلکه می‌تواند پیشنهاد جدیدی برای کل سینمای ایران باشد. می‌توانیم با این روش درباره تاریخ معاصر و شخصیت‌های تاثیرگذار و واقعی همچون حافظ، تختی، آیت‌الله طالقانی و دکتر مصدق فیلم‌های جذابی بسازیم که مردم برای دیدن آن به سینما بیایند، ضمن این‌که در «ایستاده در غبار» تلاش کردیم از کلیشه‌های رایج سینمای جنگ فاصله بگیریم و به یک تجربه جدید روایی دست پیدا کنیم که می‌تواند در سینمای جنگ و انواع دیگر موضوعات مورد استفاده قرار بگیرد.

عکس‌های هادی حجازی‌فر ـ بازیگر نقش متوسلیان ـ را دیده بودم، اما مخالف بودم او این نقش را بازی کند، چون به گریم سنگینی نیاز داشت و نگران بازی در صحنه‌های سخت بودم، اما بعد از این‌که افرادی آمدند و حتی تست گریم زدیم و چیزی نشد که می‌خواستم، هادی را برای تست گریم آوردند. استایل، نحوه راه رفتن و مواجهه‌‌ای که با ما داشت، به نظرم خیلی مناسب حاج احمد آمد. این‌طوری شد که او را به دست شهرام خلج (گریمور) سپردیم و نتیجه خیلی خوبی هم به دست آمد. هادی حجازی‌فر بهترین انتخاب برای این نقش بود.

زمان جشنواره و الان، برخی بازیگران و طی کمپین‌هایی از ما حمایت کرده‌اند که نشان می‌دهد حتما فیلم را دوست داشته‌اند، اما فکر می‌کنم آنها تصور دیدن فیلم خوبی از ما را نداشتند، اما وقتی دیدند این‌طور نبوده و خودشان هم اثر را دوست داشته‌اند، حالا می‌خواهند این تصورات را از بین ببرند که ممکن است در ذهن دیگران هم وجود داشته باشد. نکته دیگر هم لطف آنهاست. به هرحال ما فیلمسازهای جوانی هستیم که در سینما کار می‌کنیم و نیاز به حمایت داریم و اگر این حمایت‌ها نباشد، ما هم نمی‌توانیم کار کنیم. رسانه‌های اجتماعی بسیار قوی، تاثیرگذار و کم‌هزینه هستند و دوستانی چون رضا عطاران، بهنوش بختیاری، شبنم مقدمی، نیکی کریمی، فرهاد اصلانی، پیمان معادی و مهرداد صدیقیان با استفاده از فضای مجازی از ما حمایت کردند.

حسین مهدویان - کارگردان «ایستاده در غبار»

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها