راز توفیق باشگاه‌های اسپانیایی چیست؟

یک: رویارویی با بارسلونا و رئال

بارسلونا و رئال‌مادرید در صف ثروتمندترین و مقتدرترین باشگاه‌های جهان به شمار می‌روند و بزرگ‌ترین ستاره‌ها را در نوکمپ و برنابئو راهی میدان می‌کنند. حاکمیت بارسا و رئال دیگر باشگاه‌های اسپانیایی را در سایه خود قرار داده، ولی در عین حال این فرصت را هم مهیا کرده که همان باشگاه‌ها حداقل سالی چهار بار برابر این دو تیم بازی کنند، تجربه رویارویی با مسی و رونالدو را بچشند، با سوارز و گرت بیل روبه‌رو شوند و برابر اینیستا و کروس مقاومت کنند. چنین دیدارهایی دستاوردهای بزرگی برای باشگاه‌های اسپانیایی دارد.

دو: تنوع تاکتیکی

تنوع مربیان در اسپانیا قابل توجه است. دیگو سیمونه تشابهی با بنیتس و زیدان ندارد و انریکه و اونای امری کنار هم قرار نمی‌گیرند. بارسا به حفظ توپ می‌بالد، آتلتیکو به دفاع باصلابتش تکیه کرده، رئال‌مادرید، سویا و ویارئال به ضدحمله و آتلتیک بیلبائو به ضربات ایستگاهی... و این تیم‌ها در طول فصل با هم روبه‌رو می‌شوند و راز و رمز مبارزه در اشکال مختلف را می‌آموزند.

سه: بازیکن‌سازی

اگر بارسا و رئال به سرمایه بالایی تکیه‌زده و می‌توانند در بازار هر بازیکنی را به خدمت بگیرند (هرچند آکادمی‌های فوق‌العاده‌ای هم دارند)، سایر باشگاه‌ها، فروشنده بازیکن به شمار می‌روند و بازیکن‌سازی از ارکان فعالیتشان است. سیاهه دراز فروش بازیکنان سه‌ویا و آتلتیکو مادرید نشان می‌دهد آنها چه روند فوق‌العاده‌ای در این زمینه سپری کرده‌اند. بازیکنان بزرگی رفته‌اند ولی بلافاصله جایگزین داشته‌اند.

چهار: هسته اسپانیایی

بدنه لالیگا روی دوش اسپانیایی‌ها سوار است. بارسا با مسی و نیما و سوارز پرواز می‌کند، ولی ژاوی، پویول و اینیستا را هم در اختیار داشته و دارد و اگر رئال با رونالدو و گرت بیل جلو می‌رود بازوبند کاپیتانی را به سرخیو راموس داده است. لالیگا هرگز بازیکنان اسپانیایی را فراموش نکرده.

پنج: تجربه اروپایی

آمار نشان می‌دهد تعداد بازی‌های تیم‌های اروپایی بیشتر از باشگاه‌های دیگر کشورهاست. آتلتیکومادرید طی پنج سال اخیر 63 بار در اروپا به میدان رفته که با فینال لیگ قهرمانان 64 بار خواهد شد. رئال‌مادرید 62 بار، بارسلونا 57 بار، سویا 53 بار، آتلتیک بیلبائو 52 بار و والنسیا 48 بار. نبردهای اروپایی برای باشگاه‌های اسپانیایی نوعی عادت شده است.

حمیدرضا صدر - کارشناس فوتبال