آتنه فقیه‌نصیری: می‌خواهم این بیماری را فراموش کنم

او که بتازگی به بیماری ام‌اس دچار شده درباره بیماری‌اش به نسیم می‌گوید: بیماری من قبل از «شمعدونی» شروع شده بود؛ اما خودم باورش نمی‌کردم. ضمن این که بعد از مرخص شدن از بیمارستان فکر کردم پزشکان تشخیص اشتباه داده‌اند و بیماری من تمام شده، اما قبل از عید یک حمله دیگر داشتم که برایم باورکردنی نبود. بیماری ام‌اس به شکلی است که‌ متوجه نمی‌شوی از کجا شروع شده است.»

او را به عنوان بازیگری توانمند می‌شناسیم که ‌‌تصویرش در جعبه جادویی‌ آشناست؛ اما بعد از «شمعدونی» دیگر تصویری از او ندیدیم. می‌گوید وضعیت بیماری‌اش او را از کار دور کرده و پیشنهاد بازی در فیلم و سریال را به همین دلیل رد کرده است. «بعد از شمعدونی دو پیشنهاد کار داشتم؛ یک کار سینمایی و یک سریال مناسبتی برای ماه رمضان به کارگردانی سعید سلطانی. دوست داشتم در سریال بازی کنم؛ اما برای او توضیح دادم ‌ در‌شرایطی نیستم که بتوانم تمام وقت سر کار باشم. به تشخیص پزشک نباید خودم را خسته یا عصبی کنم؛ اما کار ما پر از استرس است، ضمن این که آمپولی را باید هفته‌ای یکبار تزریق کنم، اما این آمپول‌ها عوارض دارد و تا 24 ساعت حالت‌های ضعف و تب و لرز دارم. در نتیجه عذرخواهی کردم که نتوانستم سر این کار باشم.»

فقیه‌نصیری در مورد انتشار خبر بیماری‌اش در رسانه‌ها هم می‌گوید: «اصلا دوست نداشتم خبر بیماری من رسانه‌ای شود و واقعا نمی‌دانم در چه شرایطی قرار داشتم که این خبر را دادم. همین امروز که به آن فکر می‌کنم، نمی‌دانم به کدام خبرگزاری و خبرنگاری این خبر را دادم؛ شاید به این خاطر که از دروغ خوشم نمی‌آید و دوست داشتم توضیح منطقی برای ناتوان بودنم در راه رفتن داشته باشم. ‌علاقه‌ای به این فضای ترحم و دلسوزی نداشتم و نمی‌خواستم توجه‌ها را به سمت خودم جلب کنم.»

بیماری ام‌‌اس، یک بیماری خاص است. نیاز به مراقبت‌های ویژه دارد؛ اما به معنای توقف زندگی نیست. امیرمهدی ژوله، فیلمنامه‌نویس و بازیگر سال‌هاست با این بیماری زندگی می‌کند. ابتلا به این بیماری نه‌تنها او را متوقف نکرده‌ ، بلکه تلاش کرده هر روز به یک پله بالاتر برود. فقیه‌نصیری می‌گوید دوست نداشتم خبر بیماری من رسانه‌ای شود، اما شاید پیشرفت و امید من به کار و آینده بتواند برای سایر بیماران امیدبخش باشد. «برای نزدیکان من ابتلا به این بیماری شوک بزرگی بود؛ اما حالا به جایی رسیده‌ام که آن را کنار گذاشته‌ام و دوست دارم از زندگی لذت ببرم. بخش روشن ماجرا همین است و دوست دارم دیگران را هم به این لذت دعوت کنم. دوست دارم به جایی برسم که فراموش کنم این بیماری را دارم. در همین چند شب که برنامه «دورهمی» را دیده‌ام. خیلی به حرکت کردن امیر ژوله دقت می‌کنم. می‌بینم ‌چطور از پله‌ها بالا و پایین می‌رود و با خودم می‌گویم ‌که چه راحت!»