بنا بر اعلام این سازمان، در حملهای که بین روزهای 12 تا 14 دسامبر (21 تا 23 آذر) در شهر زاریا انجام شد، بیش از 350 نفر کشته و صدها نفر نیز زخمی شدند. نتسانت بلی، از اعضای عفو بینالملل میگوید: ابعاد وحشتناک آنچه در آن دو روز در شهر زاریا رخ داد، در حال روشن شدن است. بدنها مانند زباله در خیابان مانده و در برابر سردخانه تلنبار شده بود. بعضی از مجروحان زنده زنده سوختند.
عفو بینالملل براساس تصاویر ماهوارهای، محل احتمالی یکی از این گورهای دستهجمعی را هم شناسایی و از آن بازدید کرده است.
یکی از شاهدان در مورد مشاهداتش از آنچه در برابر سردخانه بیمارستان شهر دیده، به عفو بینالملل گفت: از دور چیز سیاهی را دیدم که شبیه یک تپه بزرگ بود. اما وقتی به آن نزدیک شدم، دیدم تلی عظیم از جنازه است که روی هم تلنبار شدهاند. تا به حال این تعداد جنازه را یکجا ندیده بودم، به همین دلیل ترسیدم و فرار کردم. واقعا صحنه وحشتناکی بود و نمیتوانم آن را از یاد ببرم.
عفو بینالملل در گزارش خود از ارتش این کشور خواسته که به اقداماتش اعتراف کرده و محل دفن جنازهها را اعلام کند. وی میگوید: کاملا روشن است که ارتش نه فقط از زور غیرقانونی و بیش از حد علیه مردان، زنان و کودکان استفاده کرده و به صورت غیرقانونی صدها نفر را کشته بلکه تلاش گستردهای هم برای لاپوشانی این جنایات انجام داده است.
صالحه یکی از زنانی است که همسر، پسر و دو دخترش در جریان حادثه زاریا مفقود شدهاند.
وی به عفو بینالملل گفت: میدانم که فرزندانم و همسرم کشته شدهاند، اما نمیدانم چه بر سر جنازه آنها آمده است. فقط میخواهم آنها تشییع و دفن محترمانهای براساس قواعد دینی ما داشته باشند و بتوانم بر سر قبرشان دعا بخوانم. هیچکس حق ندارد مادری را از این حق اولیه محروم کند. در این گزارش ارتش نیجریه به «قتل شبهاعدام» مجروحان هم متهم شده است.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم