jamejamonline
ورزشی سایر کد خبر: ۸۹۷۱۸۲   ۳۱ فروردين ۱۳۹۵  |  ۱۴:۲۳

«باید دنبال آرزوهایمان باشیم، عمر خیلی زود می‌گذرد.»

رمز و راز موفقیت

جام جم ورزشی ، این جمله کوتاه و تاثیرگذار پایان بخش مصاحبه هفته گذشته «جام بانوان» با ندا شهسواری در آستانه اعزام به رقابت‌های انتخابی المپیک بود. ندا در آخرین روزهای قبل از اعزام سرشار از انگیزه بود و به چیزی فراتر از کسب سهمیه المپیک فکر می‌کرد، هرچند می‌دانست و می‌دانستیم کارش دشوار خواهد بود.

امسال نحوه رقابت‌های انتخابی المپیک در آسیا با چهار سال پیش که ندا فقط حریفانی از غرب آسیا را پیش روی خود داشت، متفاوت بود و نمایندگان کشورمان باید با مدعیان آسیای میانه راکت می‌زدند تا به المپیک برسند. این مسیر آن‌قدر دشوار بود که خیلی‌ها شانس تیم بانوان ایران را در رقابت‌های هنگ‌کنگ کم می‌دانستند، اما در میان دختران تیم اعزامی، ندا تنها کسی بود که افق دیدش وسیع‌تر از کسب سهمیه المپیک بود.

ندا با کسب سهمیه المپیک 2016 دست به کار بزرگی زد. چهار سال پیش و در رقابت‌های انفرادی تنیس روی میز زنان در المپیک 2012 لندن، وقتی رقابت‌ها به مرحله یک چهارم نهایی رسید از هشت پینگ‌پنگ باز برتر، هفت نفر آسیایی بودند و در نهایت هم، هر سه سکوی المپیک توسط قهرمانان قاره کهن تسخیر شد. به همین خاطر هم همیشه کسب سهمیه المپیک در رقابت‌های تنیس روی میز برای آسیایی‌ها دشوار است.

با وجود این ندا برای دومین‌بار سهمیه المپیک را در مشت خود دارد و می‌تواند مصمم‌تر از قبل درباره هدف بزرگی که در سر دارد، حرف بزند. هدف او قبل از حضور در رقابت‌های انتخابی هنگ‌کنگ درخشش در المپیک بود و حالا که جواز حضور در این رویداد بزرگ را به دست آورده است این هدف پررنگ‌تر از همیشه او را به جلو می‌راند.

ندا پیشتر هم طعم حضور در المپیک را چشیده بود؛ چهار سال قبل. زمانی که کسی باور نداشت یک بانوی ایرانی در تنیس روی میز بتواند به چنین افتخاری دست پیدا کند. با این حال بانوی شماره یک تنیس روی میز ایران به دنبال این نیست که همان راه چهار سال پیش را برود. او می‌خواهد در المپیک خودش بدرخشد.

ندا در المپیک 2012 لندن در همان دور مقدماتی با نتیجه 4 بر3 مغلوب حریفی از نیجریه شد تا وداعی زودهنگام با دهکده بازی‌ها داشته باشد. اما این‌بار المپیک یک ندای متفاوت را به خود خواهد دید؛ کسی که آمده تا از تمام توان و تجربه خود برای رقابت با بزرگان دنیا استفاده کند. کسی که دیگر مبهوت بزرگی المپیک و جو آن نیست. کسی که از ماه‌ها قبل می‌دانست دنبال چیست و با چه هدفی قدم به المپیک می‌گذارد.

رضا پورعالی‌/‌ دبیر ضمیمه جام بانوان

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
وداع تلخ با «آقا نادر»؛ مرد شماره یک اخلاق

وداع تلخ با «آقا نادر»؛ مرد شماره یک اخلاق

 نادر دست‌نشان متولد ۱۳۳۹‌ از نامداران فوتبال مازندران و پرافتخارترین بازیکن تیم نساجی مازندران بود که هم در دوران اوج و هم در دوران مربی‌گری، نزد همه کسانی که او را از نزدیک می‌شناختند، مرد اخلاق بود.

فوتبال، بازتابی از زندگی

فوتبال، بازتابی از زندگی

برای ما فوتبالی‌ها که از بچگی تا پیرانه‌سری با فوتبال زندگی کرده‌ایم، طبیعی است که فوتبال آمیخته با زندگی است و در تک‌تک سلول‌های بدن ما تنیده شده است.

بله! ما هم در این ورزشگاه بازی کردیم

بله! ما هم در این ورزشگاه بازی کردیم

 نیم قرن از عمر ورزشگاه آزادی می‌گذرد. اولین خاطره‌های من از این ورزشگاه به سال ۱۳۵۳ برمی‌گردد که برای تماشای بازی ایران و کره‌شمالی در مقدماتی جام‌جهانی ۱۹۷۴

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر