jamejamonline
ورزشی ورزش های توپی کد خبر: ۸۸۳۲۳۹ ۰۲ اسفند ۱۳۹۴  |  ۰۸:۴۵

خبر بازنشستگی کوبی برایانت و آرای بالای او برای شرکت در آل‌استار 2016 نسبت به تمامی ستارگانی که قرار بود در این مسابقه نمایشی بسکتبال در نیم‌فصل NBA شرکت کنند، بیشتر از تمامی اخبار دیگر آل‌استار امسال را تحت‌الشعاع قرار داده بود. کوبی دارنده دو طلای المپیک با تیم ملی بسکتبال آمریکا و برنده پنج فینال NBA همراه تیم لیکرز در شبی به یادماندنی آخرین بازی خود را در آل‌استار برگزار کرد.

وداع با اسطوره

کوبی برایانت در این شب و در کنار ستارگانی مانند استفان کری، راسل وستبروک، کوین دورانت، لبرون جیمز، پائول جرج، دواین وید و... جشن باشکوه آخرین دیدار آل‌استار را برگزار کرد.

اسطوره لیکرز که ابتدای این فصل خبر خداحافظی‌اش را اعلام کرده بود، هر چند با افت و خیزهایی که در 37 سالگی دارد، اما همچنان در تمامی بازی‌ها مورد تشویق قرار می‌گیرد که اوج تشویق‌ها در شب بازی ستارگان NBA بود. کوبی در این شب هجدهمین و آخرین آل‌استار خود را برگزار کرد و در واقع رویداد بزرگ آل‌استار را تحت‌الشعاع خود قرار داد.

بعد از مایکل جردن که بسکتبال رویایی را در دوران خود به نمایش گذاشت، کوبی نیز سرآمد نسل بازیکنانی بود که با تلفیق مهارت‌های فردی با اوج آمادگی جسمانی و انعطاف‌پذیری خیره‌کننده در اجرای حرکات تکنیکی، تماشاگران بسکتبال را به وجد می‌آورد. به تعبیری جردن و کوبی برایانت طی 30 سال بسکتبال NBA را بیشتر از دوران گذشته به مردم دنیا معرفی کردند. بازیکنانی مانند کوبی با دو دهه حضور در NBA که در بیشتر سال‌های بازی خود درخشیدند، دارای زندگی کاملا حرفه‌ای بودند و توانستند سختی تمرینات و مسابقه‌های فشرده در بالاترین سطح بسکتبال دنیا را با موفقیت پشت‌سر بگذارند. برایانت که سال‌های 2008 و 2012 با تیم آمریکا به دو مدال طلای المپیک رسید در چند فصل اخیر با مصدومیت‌های متعدد از جمله پارگی تاندون آشیل، شکستگی زانوی چپ و پارگی رباط شانه راست روبه‌رو بود و در پی مصدومیت‌های او، تیم لیکرز به تیمی عادی تبدیل شد که صلابت روزهای اوج با حمایت کوبی را به همراه نداشت. لیکرز بدون کوبی برایانت؛ پرسش تازه در پایان این فصل است که تیم لیکرز چه زمانی شاهد تولد یک ستاره در اندازه او خواهد بود؟

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
وداع با ارتش یک نفره

وداع با ارتش یک نفره

از منظر من دیگو مارادونا بزرگترین چهره تاریخ فوتبال جهان است. قصد ندارم بعد از مرگش در مورد او غلو کنم، اما مارادونا یک شخصیت چند‌بعدی بود و اصولا به شکلی پارادوکسیکال و تضادگونه در جهان فوتبال حضور داشت.

انتخاب‌های استقلال احساسی است

انتخاب‌های استقلال احساسی است

انتخاب فرهاد مجیدی یک انتخاب منطقی برای استقلال نبود. احساسی او را انتخاب کردند، درست مثل همین حالا که دارند احساسی و به خاطر فشار تماشاگر، آندره‌آ استراماچونی را سرمربی استقلال می‌کنند.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر