پرویز پرستویی: جشنواره برایم اهمیتی ندارد

او در تازه‌ترین گفت‌وگویش با ایسنا با گلایه از شرایط فعلی سینما به برخی اقدامات جشنواره فیلم فجر امسال نیز خرده گرفته است. بازیگر فیلم‌های آژانس شیشه‌ای و بید مجنون گفته است: امسال دبیر جشنواره با من تماس گرفت که برای بیلبوردهایی عکس بگیرم و خیلی راحت نپذیرفتم. چون می‌بینم پوستر جشنواره به خسرو شکیبایی اختصاص پیدا می‌کند و به نوع طراحی آن انتقاد دارم. اگر خسرو زنده بود، چنین لباسی تن‌اش نمی‌کرد. روحیات و خصوصیات او را خوب می‌شناختم. در کویر با او زندگی کردم و در کنار هم شب و روز گذراندیم و مطمئن بودم اگر امروز بود، اجازه نمی‌داد در چنین پُزی او را نشان دهند.

این هنرمند با بیان این‌که دیگر مانند گذشته هیجانی برای حضور در جشنواره ندارد، گفت: الان موسم جشنواره که می‌شود، برخلاف قبل دیگر تنم نمی‌لرزد و اصلا برایم اهمیتی ندارد. در حالی که سال‌ها عشقم این بود چگونه کارت افتتاحیه و اختتامیه تهیه کنم و دچار استرس می‌شدم که دست به دامن چه کسی شوم. یا چگونه می‌توانم فیلم‌ها را کامل ببینم و این چیزها برایم مهم بود. الان خیلی راحت به هم تهمت و افترا می‌زنیم و زندگی هم را به هم گره می‌زنیم و از هم می‌پاشانیم و مشکلات شخصی‌مان را در قضاوت دخیل می‌کنیم. وی در ادامه گفته است: اینها را که می‌بینم، اصلا جشنواره برایم اهمیتی ندارد. سال گذشته هم دو فیلم داشتم و اگر رفتم به احترام کارگردان‌های آنها بود و بعد از آن دیگر کسی من را ندید. فقط با دیدن وضعیت به‌اصطلاح کاخ جشنواره متحیر شدم و آرزو کردم نیروی انتظامی آنجا نریزد که متاسفانه ریخت. من آدم دگمی نیستم، اما چرا باید مرعوب فضای آن طرف شویم. این‌ را به‌عنوان عضو کوچکی از خانواده هنری می‌گویم که کمی خودمان باشیم و این ماسک را از روی صورتمان برداریم. متأسفانه خودمان نیستیم.

وی با تاکید بر این‌که دهه 60 و 70 دهه درخشان جشنواره فیلم فجر است، خاطر نشان کرد: پیش آمدن فضای امروز ربطی به مسئولان ندارد و بی‌خود توپ را در زمین آنها نیندازیم. خودمان دچار مشکل شدیم و همدیگر را دوست نداریم. این مساله من شده است. روند به سمتی رفته که الان اصلا دوست ندارم به جشنواره بیایم من که بیشترین تعداد کاندید شدن و دریافت جایزه را داشته‌ام. این همه سال کاندید شدم یک بار نشد بپرسم جایزه نمی‌گیرم و به مراسم نیایم. آمدم و برای همکارانم دست زدم. کاری که خیلی‌ها نمی‌کنند و به محض این‌که می‌فهمند جایزه نمی‌گیرند به مراسم نمی‌آیند. سه دهه و نیم از جشنواره می‌گذرد و همیشه فکرم این بوده است. دوست دارم کارها صادقانه قضاوت شود، کارگردانی که با سختی کار می‌کند، نباید به جهت این طرف و آن طرف بودن قضاوت درست نشود. باید بلد باشیم خصومت‌هایمان را موقع قضاوت کنار بگذاریم. تجربه ده سال کار در قضا به من یاد داده که هنگام قضاوت متهم و شاکی فرقی ندارند. بیاییم قضاوت‌هایمان را صادقانه کنیم.