وداع با تندیس زهد و اخلاص

انس با کتاب و کتابت : او یا در کتابخانه بود یا با کتاب. عشق او به کتاب در حدی بود که وقتی کمترین پولی به دست می آورد پیاده از قم به تهران می آمد و با آن پول کتابی تهیه می کرد و بازمی گشت.
تواضع و اخلاص : او بسیار فروتن بود. در اجتماع هر کس را که می دید اعم از کوچک و بزرگ احترام می کرد. در مجالس هیچ گاه در صدر نمی نشست. از خودستایی بسیار اجتناب می کرد. کسی جرات غیبت در حضور او را نداشت و از دروغ گفتن بسیار ناراحت می شد. نقل است که او ثواب کتاب مفاتیح الجنان را به پیشگاه بی بی دو عالم حضرت زهرا سلام الله علیها تقدیم کرد و اولیای الهی معتقدند همین اخلاص موجب رونق فراوان آن کتاب شده است.
ساده زیستی : محدث قمی زندگی بسیار ساده ای داشت. لباس او یک قبای کرباسی بود که چند سال زمستان و تابستان را با آن گذراند و فرش خانه اش گلیم بود. محدث قمی پس از عمری تلاش و خدمت در 65 سالگی دارفانی را وداع گفت و در صحن مطهر علی علیه السلام در جوار استادش محدث نوری آرام گرفت .