قم یکپارچه قیام کرد!

وقتی کارتر 10دی 56کریسمس خود را طی یک سفر 16ساعته در تهران برگزار کرد و شاه را از حمایت نامحدود خود مطمئن ساخت ، محمدرضا پهلوی بلافاصله به امیر عباس هویدا وزیر دربار دستور داد

کد خبر: ۸۵۴۹۴

مقاله ای در مخالفت با آیت الله خمینی تهیه کند تا پس از چاپ ، مخالفان مذهبی را که به خیابان ها می ریزند یک جا شکار و با آنها تسویه حساب کند.
نوشته مزبور توسط یک گروه زیرنظر فرهاد نیکوخواه تهیه شد و به نظر شاه رسید. شاه پس از مطالعه ، دستور داد که متن آن نسبت به آیت الله خمینی تندتر باشد.
سرانجام روز چهارشنبه 14دی متن نهایی مقاله به نام «ایران و استعمار سرخ و سیاه» به قلم فردی مجعول به نام احمد رشیدی مطلق آماده شد و هویدا آن را برای داریوش همایون که در کنگره حزب رستاخیز بود فرستاد.
همایون نیز مقاله مزبور را به نماینده روزنامه اطلاعات تحویل داد.
وقتی مقاله به روزنامه رسید، مسوولان روزنامه از بیم بازتاب آن در مقابل چاپش مقاومت کردند و مقاله روز پنجشنبه 15دی چاپ نشد در این حال سردبیر روزنامه که جدیت رژیم را در چاپ مقاله دید استعفا داد و روزنامه هم آن مقاله را روز 17دی به چاپ رساند.پس از چاپ مقاله ، بعضی اهالی تهران با تلفن مردم قم را از مفاد آن آگاه ساختند.
آن گروه خشمگین نیز کمین کردند و بعد از ظهر قبل از آن که کامیون هایی که روزنامه اطلاعات را برای قم و اصفهان می برد از دروازه قم رد شود، توسط مردم به آتش کشیده شد، سپس مردم به نظاهرات پرداختند که با دخالت پلیس متفرق شدند ولی ماجرا به همین جا ختم نشد.
18دی کلاسهای حوزه تعطیل شد و طلبه ها از مدرسه خان به سوی منزل مراجع عظام حرکت کردند. حضرات آیات گلپایگانی ، نجفی مرعشی، مرتضی حائری یزدی و... با قدردانی از این حرکت، اقدام رژیم را محکوم کردند.
شب در پایان مراسم، انبوه جمعیت در مسجد اعظم گرد آمدند و با شعارهایی در دفاع از امام و مخالفت با رژیم پهلوی تعداد زیادی از نسخه های روزنامه اطلاعات را پاره کردند و پس از خروج از مسجد با پلیس درگیر شدند. قم در تعطیل کامل اما نقطه اوج تظاهرات روز دوشنبه بود.
تعطیلی تمام مغازه ها و بازار، به قم حال و هوای عاشورایی بخشیده بود. نقطه شروع تظاهرات مدرسه فیضیه بود که از آنجا به سمت بیوت مراجع عظام حرکت کردند.
جمعیت ابتدا به منزل علامه طباطبایی رفت ، سپس در مدرسه الامام ، آیت الله مکارم شیرازی حدود 30دقیقه برای آنها صحبت کرد سپس آن خیل انبوه به سوی منزل آقای وحید خراسانی رفتند. ایشان نیز با کلام گیرای خود سخنانی ایراد کردند.
بعد از ظهر مجددا جمعیت به منازل حضرات آیات گلپایگانی و نوری همدانی رفتند ولی هنگام بازگشت در میدان شهدا (چهارراه فاطمی) ماموران درگیری ساختگی ایجاد کردند و آنگاه به روی جمعیت آتش گشودند.
در اثر شلیک ماموران چند نفر در کوچه بانو کشته شدند که جنازه آنها با صدای لااله الاالله حمل می شد. عمال رژیم در کوچه های آقازاده ، پشت مسجد فاطمیه و سه راه آذر نیز تعدادی از مردم را به قتل رساندند.
صدای رگبار مسلسل ها و شعار درود بر خمینی و مرگ بر این سلسله پهلوی تا حدود نیمه شب ادامه داشت. بنا به بعضی نقل ها حدود 150نفر در این تظاهرات به شهادت رسیدند در حالی که ساواک کشته شدن 6نفر و زخمی شدن 14نفر را تائید کرد.
بدین ترتیب دوران فینال انقلاب اسلامی از روز 19دی 56آغاز شد و 40روز بعد (29بهمن56) مردم تبریز با قیام مردانه خود، مبارزات مردمی را وارد فاز جدیدی ساختند که کمتر از یک سال بعد با پیروزی انقلاب اسلامی به ثمر نشست.