اجازه خانم... زنگ ورزشه!
برای تهیه گزارشی با موضوع دختران دانش آموز و ساعات ورزش راهی شدم. از ولنجک شروع کردم و در انتها به پامنار و امامزاده یحیی و خیابان ری و نقاط محروم تهران رسیدم. به مناطقی که دانش آموزانش آخر خط فقرند.
به مدارسی که برخی شاگردانش حتی به نان شب محتاجند و گاه طعم یک وعده غذای سیر را در شبانه روز نمی چشند. به مدارسی که بعضی مردم برای گرفتن حاجات خود مبالغی را نذر دانش آموزان آنها می کنند و دخترانی را دیدم که باوجود سن کم ، به جهت زندگی در محیطهای نامناسب دچار رماتیسم و هزار و یک درد دیگر هستند و مربی ورزش نمی داند اگر نرمشهای اولیه را شروع کند، چند تا از آنها تا آخر ساعت دوام می آورند؛
به مدارسی که به گفته مدیران و معلمان ورزش آنها، از بچه هایش نمی توان توقع ورزش داشت! خانم فراهانی با 26سال سابقه کار فرهنگی در حال حاضر مدیر دبستان سعدی در پامنار است.
او می گوید در چنین منطقه ای که بیشتر خانواده ها بی بضاعتند و دختران در خانواده های 6 7نفره و در یک اتاق زندگی می کنند، فقر حرکتی بیداد می کند. کمترین توقع ما از آموزش و پرورش این است که بودجه ویژه ای را که هر منطقه دارد، به مدارس محروم اختصاص دهند، نه به مدارسی که مدیرانش بیشتر ارتباط برقرار می کنند.
وی می افزاید: بارها اعتراض خود را نسبت به حذف معلم ورزش در پایه های اول تا سوم با مسوولان مطرح کرده ایم ؛ ولی هیچ ترتیب اثری داده نشده است در حالی که 3پایه اول نیاز مبرم به ورزش دارند و هنگامی که این ساعت باارزش به معلمان کلاسها سپرده می شود، آنها مثلا برای تدریس ریاضی ، بچه ها را ورزش نمی دهند و در کل ارزش چندانی برای ساعت ورزش قائل نیستند.
در حالی که مدارس دارای بودجه مناسب خودشان معلم ورزش جداگانه برای دانش آموزان می گیرند، این طرح عملا موجب محرومیت شاگردان مدارس بی بضاعت از ورزش علمی و اصولی می شود.
فراهانی ضمن گلایه از سیاست های عجیب و غریب آموزش و پرورش می گوید: زمانی که این اداره مبلغ ناچیز 40هزار تومانی را به عنوان سرانه ورزشی دراختیار ما قرار می دهد، ما را تحت فشار می گذارد که حتما باید با این پول میز پینگ پنگ بخرید، در حالی که ما می توانیم با این مبلغ برای بچه ها راکت بدمینتون بخریم یا هر وسیله ورزشی که مورد نیاز آنها باشد.
مگر یک مدرسه به چند میز پینگ پنگ احتیاج دارد؛ خانم عباسی ، مدیر مدرسه حکیمه در کوچه امامزاده یحیی (منطقه 12) معتقد است در این مناطق خانواده ها اکثرا دچار فقر مالی و فرهنگی هستند و اهمیتی هم برای ورزش فرزندانشان قائل نیستند یعنی به حدی بی بضاعتند که اگر هم بخواهند، نمی توانند برای بچه ها وسیله ورزشی تهیه کنند یا آنها را به باشگاه ورزش بفرستند.
حیاط مدرسه هم به قدری کوچک است که موقع بازی چندین بار توپ بچه ها روی پشت بام های اطراف می افتد. او می گوید ای کاش آموزش و پرورش با یک برنامه ریزی صحیح در مدارس محروم برای بچه ها یک مربی خاص (مثلا ژیمناستیک ) بگذارد تا آنها را در پایه های اول تا پنجم به طور اصولی آموزش دهد و ساعت ورزش آنها را به لحظاتی مفرح و مثمرثمر تبدیل کند.
عباسی می افزاید: اداره به ما گفته هزینه کنید و نیرو بگیرید. آخر با این کمبودها مگر چنین چیزی ممکن است ؛ در حالی که این دانش آموزان نه لباس و نه کفش مناسبی برای ورزش دارند و با مانتو شلوار ساعت ورزش را می گذرانند! خانم بازویی ، معلم ورزش مدرسه راهنمایی ابن سینا واقع در خیابان ری می گوید: در این موقعیتی که بچه های ما قرار دارند، ورزش واقعا مفهوم خود را از دست می دهد.
وی می افزاید: من نمی دانم دانش آموزانی که سوئتغذیه ، کم خونی ، درد مفاصل و صد جور بیماری دیگر دارند، چطور می توانند در کنار این همه ورزشکار هم باشند. من نمی دانم این بخشنامه ها را چه کسانی می نویسند و به مدارس می فرستند. آخر مگر می شود دانش آموزان بی توان و کم رمق این گونه مدارس را در مسابقات ورزشی مختلف شرکت داد؛
زنگ ورزش ، نه زنگ تفریح!
ورزش نیز همانند تحصیل یکی از ضروریات زندگی است و نباید زنگ ورزش را با زنگ تفریح اشتباه گرفت. خانم موسوی ، مدیرکل سابق ورزش بانوان کشور که 33سال است در عرصه ورزش فعالیت می کند، ضمن بیان این مطلب می گوید: با توجه به این که ورزش کردن با مانتو شلوار برای دختران مشکل است و بعضی از آنها به همین دلیل علاقه ای به تحرک و ورزش نشان نمی دهند، می توان برای حل این مشکل مدارس دخترانه ای را که حیاطهای مناسبی دارند، با مسقف کردن بخشی از حیاط (ایجاد سوله) برای فعالیت های ورزشی مهیا کرد.
اما در عین حال می افزاید: این وضع درباره مدارس غیرانتفاعی کوچک متفاوت است. زیرا آنها با شهریه هایی که از خانواده ها دریافت می کنند، موظفند سالنهای ورزشی نزدیک به مدرسه را اجاره کنند و امکان استفاده بهینه از ساعات ورزش را برای دانش آموزان فراهم آورند.
به عقیده موسوی ، ساعت ورزش علاوه بر این که موجب پویایی بیشتر بچه ها می شود، آنها را برای یادگیری بهتر دروس نیز آماده می کند و اگر بحث ورزش در مدارس جدی گرفته شود و اصول صحیح آن از ابتدا به دانش آموزان آموخته شود، قطعا تاثیرات بسزایی در آینده آنها خواهد داشت.
زهره زیدی فر 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
