در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
در همین خیابان علی بن ابیطالب
رنگ و شکل و شمایل ایرانی در موسم حج ، تصویری چشمگیر دارد. از همان لباس ظاهری زنان و مردان ایرانی گرفته تا اجتماعاتی که در اینجا دارند.
یکی دعای کمیل مدینه است مثلا. یکی از بزرگترین اجتماعات بزرگ حاجیان در این موسم . در خیابان بین حرم نبوی و بقیع ، حدود 40هزار ایرانی در شب جمعه ای گرد می آیند و به نجوای با جان جهان و جهان ملکوت می پردازند. این اجتماع ، صبغه ملی درخوری دارد و برای زائران و حجاج ملل دیگر ، معرف عرفان اسلامی شیعی است که ایرانیان پرچم آن را در طول تاریخ برافراشته نگه داشته اند. دیگر جایی که در مدینه دست دل تو را می گیرد و می برد و فضای شیعی ایرانی را برایت تصویر می کند، حسینیه شیعیان مدینه است. یکی از محله های سنتی و قدیمی مدینه ، شارع [خیابان] علی بن ابیطالب . تا شش هفت سال پیش و قبل از نوسازی مدینه ، بیشترین اماکن اسکان ایرانیان در همین خیابان بود و هنوز هم حسینیه شیعیان در کنار نخلستانی بازمانده از سالهای دور ، در این محله هر غروب پذیرای زائران ایرانی است . دوسالی است که بنای قدیمی حسینیه به ساختمانی نوساز تبدیل شده و حجت الاسلام «امری» امام جماعت این حسینیه ، ناخوش احوال است و در کنج اتاقی می نشیند و شیعیان و ایرانیان بعد از نماز مغرب و عشاء [که در پی هم می خوانند] به دیدنش می روند و امام جماعت حسینیه هم ، پسر جوان اوست . «نخاوله» یا نخل کاران مدینه [که همه شیعه اند] ، هر غروب محل اجتماعشان همین جاست . چهره هایی که نشان از کار و تلاش بسیار طی سالها [و بگو قرنها] دارند. کام مدینه در طی قرنها با حضور همین نخاوله شیرین شده و امروزه هم اگر چه یک حزب یا قومیت خاص محسوب نمی شوند اما باز یک اجتماع جدی و قابل توجه اند. حضور در مدینه با دیدار شیعیان شهر، گواراتر است.
سهیل محمودی
16 دیماه 1384
16 دیماه 1384
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
