jamejamonline
ورزشی سایر کد خبر: ۸۴۹۹۳۵   ۰۵ آبان ۱۳۹۴  |  ۰۳:۰۰

ما درباره چیستی مسأله ورزش پاک معمولا با سه مساله روبه‌رو هستیم؛ مسائل گرایشی که به سلیقه افراد وابسته بوده و جواب درستی نمی‌توان برای آن یافت، مثل این که من به رنگ آبی گرایش دارم و شما به رنگ قرمز و من نمی‌توانم با استدلال و منطق این سلیقه شما را تغییر دهم.

چیستی و چرایی ورزش پاک

دسته دوم، مسائل ذهنی هستند که اتفاقا این دسته از مسائل دارای جواب‌های کامل و صحیحی هستند؛ مثل اختلاف نظر ما در مورد دمای جوش آب که فقط کافی است به آزمایشگاه برویم و به اختلاف‌ها پایان دهیم.

دسته سوم که به آنها مسائل هنجاری می‌گوییم و در این دسته از مسائل، پاسخ درست پاسخی است که با استدلال محکم‌تر و قوی‌تری همراه باشد. با توجه به این توضیح مقوله ورزش پاک، مقوله‌ای هنجاری است و خطرش این است که برخی علاقه‌مند هستند با این مسأله مهم به صورت گرایشی و سلیقه‌ای برخورد کنند.

تعریف من از چیستی و چرایی ورزش پاک، حاکمیت کامل عدالت رویه‌ای محض است و بهترین مثال برای عدالت رویه‌ای، تصور یک مسابقه دو‌و‌میدانی است که همه ابتدای خط ایستاده و مسابقه در یک زمان مشخص آغاز می‌شود و هیچ چیز به‌جز توانمندی و استعداد درونی ورزشکاران، تعیین‌کننده نتیجه نیست و هر عاملی که باعث شود نتیجه خارج از رویه عادلانه رخ دهد به معنی ناپاکی ورزش است.

دوپینگ‌ و تبانی، زد و بند از‌جمله عواملی هستند که می‌توانند عادلانه بودن رویه‌ها در ورزش را خدشه‌دار کنند.

از سویی اثر منفی شائبه فساد در ورزش را از خود آن باید منفی‌تر ارزیابی کرد؛ چرا که گفتمان فساد در ورزش، بذر بدبینی و بی‌اعتمادی را در ذهن جامعه رواج می‌دهد و شاهرگ حیاتی ورزش که همان عدالت رویه‌ای است را هدف قرار می‌دهد، به‌طوری که ممکن است برخی به نتایج رقابت‌ها و مسابقات بدبین شوند و شاید یکی از دلایل افت تماشاگران ورزشی همین مسأله باشد.

در این شرایط نباید منتظر معجزه‌ای از سوی دولت بود، زیرا وظیفه پاک نگاه داشتن محیط ورزش، وظیفه‌ای همگانی است و هر کس در هر نهاد، سازمان، تیم و باشگاهی که حضور دارد باید مسئولیت خود را به‌خوبی انجام دهد و البته انتظار همگان از مدیریت اجرایی ورزش کشور این است که برای حاکمیت محض عدالت رویه‌ای در رویدادهای ورزشی و حتی انتخابات فدراسیون‌های ورزشی تلاش کند که این کمترین حق جامعه ورزش است و بر این اساس ورزش پاک را یک حق می‌دانم.

دکتررضا شجیع

دبیر شورای راهبردی وزارت ورزش و جوانان

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
وداع تلخ با «آقا نادر»؛ مرد شماره یک اخلاق

وداع تلخ با «آقا نادر»؛ مرد شماره یک اخلاق

 نادر دست‌نشان متولد ۱۳۳۹‌ از نامداران فوتبال مازندران و پرافتخارترین بازیکن تیم نساجی مازندران بود که هم در دوران اوج و هم در دوران مربی‌گری، نزد همه کسانی که او را از نزدیک می‌شناختند، مرد اخلاق بود.

فوتبال، بازتابی از زندگی

فوتبال، بازتابی از زندگی

برای ما فوتبالی‌ها که از بچگی تا پیرانه‌سری با فوتبال زندگی کرده‌ایم، طبیعی است که فوتبال آمیخته با زندگی است و در تک‌تک سلول‌های بدن ما تنیده شده است.

بله! ما هم در این ورزشگاه بازی کردیم

بله! ما هم در این ورزشگاه بازی کردیم

 نیم قرن از عمر ورزشگاه آزادی می‌گذرد. اولین خاطره‌های من از این ورزشگاه به سال ۱۳۵۳ برمی‌گردد که برای تماشای بازی ایران و کره‌شمالی در مقدماتی جام‌جهانی ۱۹۷۴

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر