در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
ساختار قدرت در عراق
عراق یکی از کشورهای نفت خیر منطقه خاورمیانه و در همسایگی غربی ایران است. این کشور پس از حوادث 11سپتامبر در سیبل اهداف امریکا برای طرح به اصطلاح مبارزه با تروریسم قرار گرفت
ساختار حکومتی در عراق با توجه به این که این کشور در مرحله بازسازی است هنوز کاملا شفاف و واضح نیست ؛ اما آن چه مسلم است این است که این کشور همچون دیگر کشورهای جهان سوم دارای ساختار حکومتی مستحکمی نیست به طوری که برخی افراد با به حکومت رسیدن ، ساختار کلی این کشور را تغییر داده اند.
عراق در سال 1932به استقلال رسید. در سال 1958کودتایی به رهبری عبدالکریم قاسم انجام شد و با سقوط ملک فیصل دوم ، حکومت عراق به جمهوری تغییر شکل یافت. عبدالکریم قاسم تا زمان به قدرت رسیدن حزب بعث در سال 1963، در این کشور حکومت می کرد.
در سال 1968حزب سوسیالیست بعث به ریاست احمدحسن البکر به قدرت رسید تا این که صدام حسین در سال 1979ریاست حزب بعث در این کشور را در کنترل خود گرفت. صدام حسین در اولین اقدام نمایشی خود به ایران حمله کرد و جنگی 8ساله را رقم زد که خسارت های بسیار مالی و جانی به همراه داشت.
صدام حسین از جنگ با ایران عبرت نگرفت و در سال 1990براساس یک رویای باطل به کویت حمله کرد. نیروهای بین المللی به رهبری امریکا در آن زمان علیه صدام وارد جنگ شدند و صدام را از کویت خارج کردند.
این جنگ ، جنگ اول خلیج فارس نام گرفت. پس از این حادثه عراق در جامعه بین المللی منزوی شد و از نظر اقتصادی در وضعیت بسیار نامطلوبی قرار گرفت. تا سال 2003ساختار حکومتی در عراق دیکتاتورمابانه بود و صدام حسین تقریبا رئیس جمهوری مادام العمر این کشور بود؛ هر چند ادعا می کرد که نظام عراق دمکراتیک است.
وی در آخرین اقدام نمایشی در کشور عراق ، انتخابات ریاست جمهوری برگزار کرد که در آن توانست صد در صد آرائ را به دست آورد و میزان شرکت کنندگان در انتخابات نیز صد در صد بود. در دوره صدام حسین عراق دارای رای مجلس قانونگذاری بود که به نام مجمع ملی شناخته می شد.
تعداد کرسی های آن نیز 250کرسی بود و اعضای آن به مدت 4سال انتخاب می شدند. کاندیداهای مجمع ملی همانند انتخابات ریاست جمهوری نمی توانستند بدون تایید از حزب بعث نامزد انتخابات مجمع ملی شوند. پس از حوادث 11سپتامبر مقامات امریکایی به بهانه وجود سلاحهای کشتار جمعی در عراق بدون اخذ مجوز از سازمان ملل دستور حمله به عراق را صادر کردند.
در این حمله ، ائتلافی از کشورهای اسپانیا، استرالیا، لهستان و دیگر کشور حضور داشتند. در آوریل سال 2003حزب بعث به رهبری صدام حسین سقوط کرد. بعد از سقوط حزب بعث ، عراق عملا به اشغال نیروهای ائتلاف به رهبری ایالات متحده امریکا درآمد.
در آن دوره آینده عراق کاملا نامعلوم بود، به طوری که در هرج و مرج ناشی از فقدان دولت پایدار، گروههای آنارشیستی و شورشی تشکیل شدند. البته گروههایی نیز بودند که فقط هدف از آنها مبارزه با اشغالگران بود. پس از اشغال عراق ، دولت امریکا، پل برمر را به عنوان حاکم امریکایی عراق انتخاب کرد. در دوره پل برمر بود که یک شورای موقت در عراق تشکیل شد.
رئیس شورای موقت برای مدت 6ماه و به طور دوره ای انتخاب می شد. این شورا، وزرا و مقامات عالی رتبه را انتخاب می کرد. در ماه ژانویه 2005اولین انتخابات آزاد در عراق برگزار شد و در آن گروههای شیعی توانستند اکثر کرسی های پارلمان این کشور را به دست آورند.
به دنبال این انتخابات جلال طالبانی رئیس جمهور عراق شد و دکتر ابراهیم الجعفری ، نخست وزیر شد. در 15اکتبر سال 2005همه پرسی درباره پیش نویس قانون اساسی عراق برگزار شد که براساس آن نتایج قانون اساسی عراق نیز تصویب شد. براساس پیش نویس قانون اساسی عراق ، نظام این کشور جمهوری است که هویتی اسلامی و عربی دارد.
در این پیش نویس که در یک مقدمه و 6فصل ارائه شده بر آزادی های مردم و عدم تبعیض نژادی ، دینی و قومی تاکید شده است. همچنین ماده 7پیش نویس قانون اساسی تصریح می کند دولت عراق دارای سرزمین ، ملت و حاکمیت یکپارچه و متحد است.
براساس قانون اساسی جدید عراق ، پارلمان این کشور 275کرسی دارد که 230کرسی آن برای استان ها و 45کرسی برای احزاب و گروههایی تعلق خواهد داشت که رای لازم را در سطح استان ها کسب نکرده باشند. براساس قانون انتخابات عراق برای کسب هر کرسی 45هزار رای لازم است و هر گروه یا فهرستی که کمتر از این رقم را می آورد به منزله رای سوخته است.
ساختار دولتی عراق باتوجه به وضعیت فعلی ممکن است با خروج اشغالگران تغییراتی داشته باشد. به هر حال عراق زمانی آزاد، آباد و مستقل خواهد بود که هیچ اشغالگری در خاک آن حضور نداشته باشد.
تهمینه بختیاری 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
