حل مشکل زباله های بیمارستانی قانون می خواهد

بی ثمر ماندن بحث زباله های بیمارستانی نمایندگان مجلس را هم ناامید کرده است: «مسوولان کشوری ما هنوز به این باور نرسیده اند که سلامت جامعه با زباله های بیمارستانی تهدید می شود».
کد خبر: ۸۳۳۱۳

دکتر جهانبخش امینی می گوید: برای دفع زباله های بیمارستانی و زباله های عفونی ، هرساله مصوباتی در نظر گرفته می شود و در شورای برنامه ریزی استان ها نیز برای حل این مشکل تصمیماتی می گیرند ، ولی تاکنون اقدامات همه جانبه ای به این منظور صورت نگرفته است . تهدید زباله های بیمارستانی با وجود 7500 تن زباله بیمارستانی در روز ، واقعیت است ، اما: مجلس برای پرداختن به موضوع زباله های بیمارستانی محدودیت دارد. امینی ادامه می دهد: جدی نگرفتن این مشکلات عاملی است که مسوولان برای آن اعتباراتی در نظر نمی گیرند ؛ در حالی که دولت ، وزارت بهداشت و شهرداری باید به این باور برسند که جان مردم و کودکان حاشیه نشین در خطر است.

زباله های بیمارستانی بدون متولی

معاون امور شهرداری های سازمان شهرداری ها و دهیاری های کشور مشکل را در نبود سیستم تفکیک زباله می داند: متاسفانه به دلیل عدم تفکیک زباله در بیمارستان ها تمام زباله های تولیدی این مراکز ، آلوده به انواع میکروب های بیماری زا می شوند. ابوالفضل موسوی با بیان این که عمده مشکل زباله های بیمارستانی ، عدم رغبت مسوولان بیمارستان در تفکیک زباله از مبدا است ، ادامه می دهد: بر اساس قانون مدیریت پسماندها ، زباله های بیمارستانی و پزشکی جزو زباله های ویژه محسوب شده و مسوولیت پسماندهای بیمارستانی نیز به عهده وزارت بهداشت است . معاون امور شهرداری های سازمان شهرداری ها و دهیاری های کشور اظهار می کند: مسوولیت پسماندهای بیمارستانی در صورتی به عهده شهرداری هاست که به پسماندهای عادی تبدیل شوند. وی با بیان این که عادی کردن زباله های بیمارستانی از طریق دستگاه های زباله سوز بیمارستانی صورت می گیرد ، می گوید: اگر شهرداری ها درخصوص زباله های بیمارستانی امکاناتی داشته باشند ، می توانند به بیمارستان ها کمک کنند اما مسوول نیستند. اما مشکل دقیقا از همین جا نشات می گیرد ، چرا که هیچ سازمانی خود را مسوول ساماندهی این بحث نمی داند. وزارت بهداشت ، شهرداری و سازمان مدیریت در ساماندهی این بحث وارد چرخه ای می شوند که شهرداری می گوید باید زباله ها در مبدا تفکیک شود و وظیفه خود را حمل زباله های ضدغفونی شده می داند. از طرفی ، وزارت بهداشت اعلام می کند تنها 5 درصد بیمارستان ها زباله سوز دارند و بدون اعتبار نمی توان با نصب زباله سوز در بیمارستان ها خطر عفونت این زباله ها را از بین برد. سازمان مدیریت هم که از سوی وزارت بهداشت برای در نظر نگرفتن اعتبار مورد اتهام است ، تقصیر را از مدیریت ناکارآمد و نبود برنامه در وزارت بهداشت می داند.

مجلس وارد بحث می شود؛

شاید گره این مشکل را بتوان با قانون و در واقع مجلس حل کرد، اما عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس چندان امیدوار نیست : متاسفانه تاکنون هیچ بحثی در کمیسیون در این خصوص صورت نگرفته است . ما از نظر قانونی ناظر بر اجرای قوانین هستیم . قاعدتا اگر چالش های اجتماعی و مسائل بهداشتی فوریت خاصی داشته باشد ، مجلس با ارائه طرحی در این خصوص اقدام می کند ، اما وقتی طرحی از مجلس ارائه شود ، باید تامین هزینه و اعتبار شود که طبق قانون چون طرح نباید دارای بار مالی باشد ، مسلما شورای نگهبان آن را رد خواهد کرد. امینی تاکید می کند: دولت باید از طریق لایحه اقدام کند. وقتی حمل و نقل و انباشت این زباله ها تهدیدکننده سلامت جامعه است باید مشکل حل شود اما ظاهرا این چرخه بدون بازوی قانون متوقف نخواهد شد. شاید تقسیم مسوولیت مشخص قانونی برای هر کدام از سازمان ها و ارگان های ذی ربط بتواند راه حل مناسبی باشد.
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها