در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
زمستان های خواب آلود ایرانی
زمستان دیگری در راه است ؛ زمستانی که مطمئنم امسال هم می رود و روسیاهی اش از آن ما خواهد بود نه زغال! چون او دستان پر از مهر و گشاده اش را پیش روی ما گشوده است و ما همچنان در خواب خوش نفت ، فتیله می سوزانیم.
زمستان ایرانی ، زمستان دوسویه است. هم سرد است و سفید، هم سبز است و بهاری.
زمستان های ایرانی در شهرهای مرکزی و جنوبی اش با لطافت بهاری خود همه ساله چشم انتظار مشتاقان سفرهای تاریخی و به یادماندنی در چابهار و کیش و قشم و حتی قصرشیرین و خوزستان است و در شهرهای شمالی و غربی چون دنا و آلوارس و شمشک و حتی توچال خودمان جذاب و باورنکردنی.
زمستان را می توان در ایران ، یزد، کرمان و ماهان گذراند و سراغ برج سکوت و میدان و مسجد امیر چخماق و حمام گنجعلی خان و باغ شازده را گرفت و یلدا را کنار مقبره شاه نعمت الله ولی گذراند یا چون تشنگان هیجان سری به سبلان زد و پیست اسکی آلوارس را تجربه کرد.
با این همه تلخ است و دردناک که می شنویم و می خوانیم همین جاذبه های اکوتوریستی بی نظیر در دنیا اسیر نبود راههای دسترسی مطلوب و برقرار نشدن مسیر رفت و آمد برای گردشگران هستند؛ در حالی که همین آلوارس بالقوه می تواند روزانه 4تا 5هزار نفر را پذیرا باشد ولی به دلیل همین محدودیت های بظاهر ساده و پیش پا افتاده ، تنها 300نفر را پذیرایی می کند.
حال آن که وجود برف در بیش از 7ماه از سال پیست اسکی آلوارس را که 3کیلومتر طول دارد و در دامنه زیبای کوه سبلان جا خوش کرده است ، به یکی از بکرترین و عجیب ترین مظاهر زیبایی زمستان تبدیل کرده.
آلوارس ، جاذبه جهانی زمستان
در دامنه های مرتفع و زیبای سبلان ، منطقه ای به نام آلوارس وجود دارد که در صورت استفاده از توانمندی هایش می توان وسیع ترین پیست اسکی ایران را در آنجا احداث کرد.
مطابق طرح مطالعاتی که با سرمایه گذاری سازمان همیاری های شهرداری های استان اردبیل در سال 1378انجام شد، فاز اول مجموعه فرهنگی ، گردشگری و ورزشی آلوارس به بهره برداری رسیده است که طی آن یک پیست اسکی در فاصله 12کیلومتری روستای آلوارس و 24کیلومتری سرعین قرار گرفته است و از آنجا که پیست در ارتفاع 3هزار و 200متری از سطح دریا قرار دارد به سبب بارندگی برف فراوان در طول پاییز و زمستان و به دلیل دیر آب شدن برفها این منطقه می تواند بین 6تا 8ماه از سال مورد استفاده اسکی بازان و ورزشکاران داخلی و خارجی قرار گیرد که البته نمی گیرد!
گرچه درسالهای گذشته برای آماده سازی و بهره برداری از پیست اول آلوارس ، جاده آسفالته ای به طول 24کیلومتر تا پای پیست احداث و دستگاه و خط تلی سی ایژ فاز اول به طول یک هزار و 250متر نصب و راه اندازی و ساختمان های اداری ، مهمانسرا، دستگاه برف کوب و... نیز خریداری شده است ، اما این زیرساخت ها برای بهره برداری از جاذبه های منطقه آلوارس کافی نیست.
باتوجه به موقعیت مناسب کوهها و دامنه های اطراف آن ، پیست آلوارس می تواند تا 15کیلومتر توسعه پیدا کند و به یک پیست بین المللی کم نظیر با استانداردهای جهانی تبدیل شود و می توان در این مجموعه شاهد برگزاری مسابقه های ورزشهای زمستانی در سطح جهانی بود که البته همین کلمه «می توان» هزار اما و اگر دارد که اولین آن راههای مواصلاتی استان است و تصور حضور صدها و بلکه هزاران گردشگری که پیش و پس از اسکی از مجموعه شاه صفی اردبیل دیدن می کنند و آش دوغ مشکین شهر را می خورند و در انتظار نوبت برای رفتن به حمامهای آب گرم سرعین در صف ایستاده اند، گرچه تصوری لامحال است اما کو تا آن روز و به قول معروف یعنی ما هستیم که این روز را ببینیم؛!
توچال را فراموش نکن
شاید این بهانه که امکانات استقبال از میهمانان در اردبیل چندان مکفی نیست در تهران قابل خرج کردن نباشد. چون این ابر روستای بظاهر شهر شده دست کم 84هتل دارد و قلب ایران زمین است به اصطلاح که بیش از 15کیلومتر تله کابین در منطقه کوهستانی توچالش باعث شده هر ساله سیل عظیمی از طرفداران ورزشهای زمستانی جذب این منطقه گردشگری شوند، چنان که در سال گذشته به طور میانگین هفته ای 80هزارنفر به این مجموعه مراجعه کرده اند.
با این همه همین تله کابین توچال که به گفته مسوولانش امکانات گردشگری اش درحد بالایی از استانداردهای بین المللی قرار دارد، به عقیده بسیاری از گردشگران حضور کمرنگ پایگاه پلیس کوهستانی و پایگاه های امداد و نجات کوهستانی ، باعث شده خیلی از خود ما تهران نشین ها قید رفتن به آنجا را بزنیم چه رسد به خارجی ها و فرهنگی های عشق اسکی و کوهستان.
پس نباید چندان تعجب کرد از این موضوع که بیشترین تقاضا در فصل زمستان برای پروازهای خارجی به مقاصد برلین ، پاریس و لندن باشد.
گردشگرهای وطنی زحمت و هزینه فراوانی صرف رفتن به کشورهای ینگه دنیا می کنند چون اولا امنیت لازم در مناطق گردشگری این کشورها تعریف شده و ثانیا امکانات درخور و مناسب نیز برای گردشگران و جهانگردان تعبیه شده است.
دنا، خطالراس جهان
در غرب ایران دنا را همه می شناسند. کافی است از یاسوج تا ده سی سخت یک ساعت سواری کنی و از آنجا به گردنه بیژن بروی تا معنای واقعی زمستان را در پاییز این کوهستان ببینی ، زمستانی از جنس دیگر.
اگر برف را در قله سی چانی دیده باشی دیگر زمستان را ملاک و معیار سرما و مصیبت نمی خوانی. با این همه در این اقیانوس برف خوابیده میان دره های دو یال موازی سی چانی ، تنها یک جان پناه تعبیه شده است که مربوط به همین سالهای اخیر است. آنجا می توانی ابهت و عظمت برف و زمستان را ببینی و بفهمی.
با این همه دنا به رغم تمام جاذبه های باور نکردنی و زیبایش ، تنها آشیانه و محل امن هماهایی است که سایه سعادتشان مدتهاست بر سر هیچ جهانگردی نیفتاده است.
هما، پرنده ای از ریشه و خانواده عقابهاست که تنها در ارتفاعات مرکزی و غربی ایران سکنا دارد و اگر تمام جاذبه های گردشگری منطقه دنا را نادیده بگیریم ، حضور و وجود همین پرنده بهترین بهانه برای کشاندن صدها و بلکه هزاران گردشگر خارجی به ایران و زمستان های زاگرس است که البته به یمن بی هنری ما همچنان بکر و دست نخورده مانده است.
بهار در هرمزگان
زمستان را در ایران می توان بی برف و سرما گذراند. می توان در حالی که تمام دنیا از سرما کبود شده است دمای هوای 15تا 20درجه ای منطقه هرمزگان را تجربه کرد.
می توان به کیش یا قشم رفت و در چابهار، بهار واقعی را کنار دریایی زیبا با ساحلی زیباتر جستجو کرد. می توان علاوه بر دیدن جنگلهای شگفت انگیز حرا، آب گرم گنو را تجربه کرد و کوههای تیس چابهار را دید یا زیر درختان سمر، شیرشیک ، کنار، لور، اوکالیپتوس و... عکس یادگاری انداخت ، می توان به قشم رفت یا چابهار و حتی قصرشیرین که در اوج سرمای زمستانی هوایی دلچسب و شیرین دارد. آنچه خواندید حتی یکصدم شرح آنچه از جاذبه های سفرهای زمستانی در ایران خوانده می شود هم نبود.
دریغ و افسوس را باید باز بدرقه نوشته دیگری از ایران و جاذبه های گردشگری اش کنم که چون گوهری پیش چشم مان است و کو عقل معاشی که از این گوهر، نفعی عاید صاحبانش کند. فعلا بحث ، بحث نفت است و روشن ماندن فتیله ای که بی دریغ می سوزد و روشنمان می کند.
احمد جلالی فراهانی 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
