غوغای «بودای» 15 ساله در نپال

جامجم آنلاین: مدیتیشن پسر 15 سالهای در نپال که در 6 ماه گذشته هزاران نفر را به اقامتگاه او کشانده و لقب بودای زنده را برایش به ارمغان آورده، توجه دانشمندان را جلب کرده است.

کد خبر: ۸۱۸۷۱

به گزارش بیبیسی ، دانشمندان در این فکرند چگونه او را آزمایش کنند بدون این که تمرکز وی را از بین ببرند.
دوستان، اقوام و مدیران «رام بهادر بامجان» میگویند او در 6 ماه گذشته بدون نوشیدن آب مشغول مدیتیشن بوده و 6 سال دیگر به این کار ادامه خواهد داد تا به آگاهی دست یابد.
سیدارتا گائوتام که بعدها به «ماها نیروانا» دست یافت و بودا شد ، 560 سال پیش از میلاد مسیح به دنیا آمده بود.
خبرهای مربوط به این نوجوان به سرعت پخش شد و مردم اطراف روستای راتاناپوری در ناحیه بارا به دیدار بامجان رفتند که در حالتی مانند بودا چهار زانو زیر یک درخت انجیر هندی نشسته است.
چشمان او بسته و بدنش استوار است و شالی سفید روی دوش خود انداخته است. موهایش بلند شده و تقریبا چشمانش را پوشانده است. روستاییان میگویند ضعیف شده است.
روزنامهها مدام عکسش را چاپ میکنند. مردم بسیاری در حوالی بارا او را به عنوان بودای زنده پرستش میکنند. مردم درخت را آذین کردهاند و هوا پر از بوی عود است.
رفت و آمد فراوان مردم باعث ایجاد فرصتهای اقتصادی شده و دکههای فراوانی برای خرید و فروش در اطراف ایجاد شده است.
پراجاپایی کویرالا، یک مقام دولتی در منطقه، گفت طرفداران او حدود 500 هزار روپیه (هفت هزار دلار) در بانک به حساب او ریختهاند و این غیر از پولهایی است که بازدیدکنندگان در پای درخت انجیر میریزند.
مردم محلی کمیتهای تشکیل دادهاند تا اطمینان یابند محیط مناسب برای مدیتیشن بامجان فراهم باشد و امکانات رفاه مسافران را فراهم سازند.
سوالی که همه و همیشه میپرسند: آیا او شبها هم به همین شکل مینشیند و مراقبه و مدیتیشن میکند؛ آیا اصلا چیزی نمیخورد و نمیآشامد؛ بعضیها میگویند از زمان شروع مراقبه هیچ چیز نخورده است بعضیها میگویند در ابتدا مایعی شیر مانند از ریشههای درخت انجیر میخورد.
بیشتر مردم میتوانند چند هفته بدون غذا زنده بمانند که در این مدت بدن از ذخایر چربی و پروتئین خود مصرف میکند اما افراد عادی بدون آب فقط 3 یا 4 روز زنده میمانند.
پیروان افراد مقدس غالبا صفاتی غیرعادی به آنان نسبت دادهاند اما چنین قدرتهایی به ندرت از نظر علمی ثابت شده است.
تعداد کسانی که در این مورد دنبال شاهد علمی میگردند مدام رو به افزایش است. مردم از دولت نپال خواستهاند حقیقت را روشن کند.
کوییرالا، مقام محلی گفت: ما قبول کردهایم روی او آزمایشهای علمی انجام دهیم. مشکل این است که این کار را باید بدون دست زدن به او انجام دهیم.
وی گفت دانشمندان آکادمی علوم و فناوری سلطنتی نپال قرار است برای این کار بیایند. معلوم نیست آنان چگونه این کار را خواهند کرد.
دیکپال چودوری که چوب عود میفروشد میگوید «دانشمندان حداقل میفهمند آیا او تمام شب مراقبه میکند و چیزی نمیخورد.»
اعضای خانواده بامجان میگویند نمیدانند چه خبر است. مادرش وقتی خبردار شد بامجان برای مدتی نامحدود به مراقبه پرداخته، از هوش رفت. «مایادوی تامانگ» گفت گاهی به دیدن او میروم اما او با من حرف نمیزند.
نمیدانم چه بر سرش خواهد آمد اما میدانم خدا به او کمک خواهد کرد. نام مادر بودا نیز «مایادوی» بود ، نکتهای که طرفداران بامجان خیلی به آن تاکید میکنند.
خانواده او میگویند بامجان با 4 برادر خود فرق داشت. او زیاد حرف نمیزد و منزوی بود. سالان لاما، معلم مدرسه ابتدایی بامجان گفت او هرگز به الکل دست نمیزد.
اقوام و همسایگان میگویند او پس از بازگشت از سفری به لومبینی، زادگاه بودا، و دیدار از صومعههایی در پوخارا در نپال و دهرادون در هند، مراقبه را آغاز کرد.
پرم لاما دوست و پسرعموی او گفت بامجان گفته بود دوست ندارد او را بودا بنامند زیرا هنوز به آگاهی چندانی دست نیافته است.
به گفته لاما او از زمان شروع مراقبه فق چند بار حرف زده است نخستین بار وقتی که حدود یک ماه پیش ماری او را نیش زد و او این را دومین آزمایش خود دانست.
در نخستین آزمایش نیز ماری او را نیش زد و آن، سه ماه پس از شروع مراقبه بود. او پس از نیش مار دوم از اطرافیانش خواست پردهای دور او بکشند. لاما گفت کمتر از یک هفته بعد از ما خواست پرده را برداریم.