در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
ایران پایتخت کاریکاتور جهان
خانه کاریکاتور طبق اطلاع رسانی قبل مطرح ترین کاریکاتوریست های ایران و جهان حضور به هم رسانده بودند تا حاصل دو روز داوری کار طاقت فرسا با پرسش و پاسخ دیگر مشتاقان کاریکاتور، دیدگاه ها و نظرات هیئت داوران را درباره تلاش هنرمندان این مرزو بوم جویا شوند.
به گزارش سایت « کارتون ایران» ، در ابتدای جلسه امین موئدی ، دبیر اجرایی جشنواره در سخنانی کوتاه و مختصر ضمن خوش آمدگویی به حضار ، توضیحات و نظرات هیئت داوران را که تماما در نعت و وصف توانمندی های کاریکاتوریست ها و استعداد های بلقوه هنر کشور بود به اطلاع جمع حاضر رساندند.
پس از سخنان دبیر اجرایی جشنواره هر کدام از هیئت داوران به ایراد سخنانی پرداختند که در زیر آمده است:
حالا شاید کسی اعتقاد داشته باشد و شاید کسی نیز به این اعتقاد نداشته باشد و در همین راستا چیزی که مهم است ارج نهادن به خنده و طنز است.
این اتفاق (دوسالانه کاریکاتور) بنظر من خیلی قوی و خیلی ماندنی است طوری که در کشور من، فرانسه تقریبا مشابهی برای آن وجود ندارد.
کاریکاتور مدتهای مدیدی است که در کشور فرانسه رو به نزول گذاشته است و تقریبا در حال از بین رفتن است و من از این اتفاق بسیار نگران هستم چرا که همین اتفاق ناگوار باعث می شود که 6 میلیارد نفر در جامعه جهانی تنها بمانند.
برای کاریکاتوریست ها حالگیری آنجاست که بعضا تا 4 صبح پشت میز خود مشغول رسامی یک کاریکاتور است و در نهایت متوجه خواهد شد ، چیزی را که خلق کرده است آن مهم مورد نظر نیست.
فراموش نکنید که من سمبلی برای شما نیستم بلکه شما سمبلی برای من هستید. در خاتمه باید بگویم چیزی را که دوست دارم ببینم حضور هر چه بیشتر خانم ها در این عرصه است.- خواهرای من، خانم ها ، اسم زنان را آنطور که باید و شاید است به عرصه ظهور بگذارید.
تنها توصیه من به تمامی دوستان هنری این است که: کار ، کار ، کار. سعی کنید به سبک و سیاق شخصی برسید. با کاریکاتوریست های کشورهای مختلف ارتباط برقرار کنید ، کارهای دیگران را مورد بازبینی و ارزیابی مجددقرا بدهید و سعی کنید خودتان را داخل یک جزیره زندانی نکنید.
با توجه به اینکه ایتالیا مهد و تولد هنر کاریکاتور است و بزرگانی چون داوینچی و دیگران را به جامعه هنری دنیا تحویل داده است ولی توجه آنچنانی به هنر کاریکاتور در این کشور نمی شود. من با خیلی از کاریکاتوریست های ایرانی آشنا هستم.
برای من خیلی جالب است که قشر عظیمی از خالقان این آثار جوان هستند ولی در کشور من متاسفانه نیست.
در موقع داوری آثار ، من و دیگر دوستان به خاطر سطح اجرای تکنیکی بالای آثار رسیده در انتخاب دچار مشکل شده بودیم و من تصور میکنم همانطوری که دوستان اعتقاد داشته و گفتند- ایران پایتخت کاریکاتور جهان است.
برام خیلی جالب بود آثارم را که سالیان سال بود به جشنواره های مختلف ارسال کرده بودم ، بعد از سالها همه را به صورت کتاب در ایران می بینم.
خیلی دوست دارم بگویم که مهمان نوازی شرقی ها را کاملا درک کردم ، خیلی از جملات محبت آمیز را شنیدم و در این مدت با افراد مختلف آشنا شدم.
درست است که من شخصیت سختی دارم و نمیتوانم با دیگران ارتباط برقرار کنم ولی خیلی خوشحالم که در میان جمع کاریکاتوریست های ایرانی هستم.
جالب است بدانید که من در این مدت با دیگران بقدری عکس گرفتم که تصور می کنم در تمام طول عمرم عکس نگرفته بودم.
پس از پایان سخنرانی داوران ، چندین سوال از جانب حاضرین مطرح شد که نظر دوستان را به آن جلب می کنم.
یک بزرگ هندی که در آمریکا زندگی می کند ، می گوید: "برای رسیدن به خدا راههای بی نهایتی وجود دارد "همیشه این انتقاد را به خودم دارم (تکنیکی ، رنگ، کیفیتی و خنده...) که تا جایی که ممکن است به آن چیزی که می خواهم برسم کما اینکه نتوانم.
سعی می کنم به آن نزدیک بشم و باورش کنم. تصورم این است که افراد موقع خلق یک اثر به معراج می روند و این باور را دارم چون موقع طراحی آنقدر خودم را گم می کنم که ساعت ها و شاید یک روز کامل متوجه اطرافم نمی شوم و این خود نوعی نزدیک شدن به خداست.
کار های من یه مقدار زمان بر است ، 3 روزالی 3 ماه ممکن است کارم به درازا بکشد ولی قبل از شرو ع کار سعی می کنم که عکس های مختلفی از حالت های مختلف یک شخص را پیدا کنم و خوب مورد بررسی قرار بدهم و بعد اتودهای اولیه واصلاح کار و در نهایت آن را با دستگاه کپی بزرگ می کنم تا حدی که صورت به اندازه ای یک کف دست شود.
همیشه ترسم از این است که کارم بعد از پایان اون شباهت لازمه را نسبت به شخص مورد نظر نداشته باشد.
چون که یک کار خوب و موفق در اجرا وقتی شباهت نداشته باشد ، شبیه هواپیمایی زیبایئه که پرواز نمی تواند بکند.
من تصورم این نیست چون دنیا تمام نشده وادامه دارد ، در حقیقت هنرمندان از کنار موضوعات خیلی سر سری می گذرند و دقت و تمرکز لازم را نمی کنند ، در برخورد با اولین موضوع آن را رسم می کنند و به همین خاطر سوژه خلق شده تکرای به وجود می آید.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
