روزی می‌آیم که دلواپس «ناپختگی‌ام» نباشند!

منصوریان در ابتدای متن با عذرخواهی از این تاخیر خودخواسته عنوان کرد دوست نداشت نوشته‌اش تاثیری بر روند انتخاب سرمربی جدید تیم استقلال داشته باشد. سرمربی تیم نفت سپس به قصه مربیگری‌اش در استقلال پرداخت؛ رویایی که به گفته منصوریان تنها دلیل او برای روی آوردن به مربیگری بعد از پایان دوران فوتبالش بود: این قصه از روزی شروع شد که دکتر مقداد نجف‌نژاد در تماسی از من خواستند تا خود را برای حضور در این تیم آماده کنم. با اعلام برنامه سه ساله برای تغییرات کلی، بعد از فینال جام حذفی بود که این بحث کمی جدی‌تر پیش رفت؛ گرچه هنوز یک سال از قراردادم با نفت تهران باقی‌مانده بود. البته برای ارائه برنامه به استقلال، چیزی را از کسی پنهان نکردم.

منصوریان در ادامه به جلسه‌اش با افشارزاده اشاره کرد و نوشت: وقتی برای اولین بار رودرروی بهرام افشارزاده نشستم، از من برنامه‌ای برای تغییرات در استقلال خواست. من هم برایش از ایده‌هایم گفتم. در نشست سه ساعته دوم، برنامه‌ای را به وی در 22 بخش ارائه دادم، برنامه‌ای که خواسته اصلی مدیریت باشگاه برای تغییرات اساسی و بنیادین در چارت مدیریت تیمداری و ایجاد فضای امنیت شغلی برای سرمربی در طول مدت قرارداد بود. این‌که چطور براساس اصول آکادمیک و اصول مدرن باشگاه‌داری، استقلال بتواند همچون سال گذشته در باشگاه نفت تهران از نوجوانان تا بزرگسالان، فوتبال علمی را در باشگاه نهادینه کند، کاری که در فوتبال امروز دنیا امری عادی است. پس از ارائه این برنامه به رسم رایج در فوتبال حرفه‌ای، از مدیران باشگاه استقلال خواستم تا مذاکرات با باشگاه نفت را برای رسیدن به توافق به‌عهده بگیرند چون هنوز یک سال با نفت قرارداد داشتم و بنا به اصول حرفه‌ای فوتبال و به دور از احساسات قلبی، تصمیم نهایی را به باشگاه نفت سپرده و منتظر ماندم تا آنچه را خداوند صلاح دانست انجام شود.

منصوریان در ادامه این بیانیه نوشت: آنچه سبب شد تا نتوانم در خدمت تیم عزیزم باشم ریشه در تفکری داشت که جمعی از دوستان تصمیم‌ساز باشگاه استقلال داشتند. هر بار نام علیرضا منصوریان در سه هفته گذشته برای استقلال مطرح شد، گروهی از دوستان در استقلال خیلی سراسیمه یک جمله را تکرار می‌کردند: «او هنوز پختگی لازم برای نشستن روی نیمکت استقلال را ندارد.» یک بار در مقام عضو هیات مدیره، باری دیگر در مقام کمیته فنی، گاهی با استفاده از نام پیشکسوت و در نهایت، با حضور دوباره بعضی از این استادان در هیات مدیره جدید باشگاه. آقایان نگران بی‌تجربگی مربی جوانی چون علیرضا منصوریان بودند و این واهمه به حدی بود که درست در دور نهایی مذاکراتم با باشگاه نفت برای گرفتن رضایت‌نامه کاملا علنی شد. دو استاد عزیز که هنوز ساعتی از انتخاب‌شان به عنوان اعضای جدید هیات مدیره نمی‌گذشت، رسما اعلام کردند: «نشستن روی نیمکت استقلال برای علیرضا منصوریان زود است». این‌گونه بود که تصمیم گرفتم زمانی به استقلال بیایم تا دیگر از دیدگاه این آقایان محترم «پختگی لازم» را داشته باشم تا جای بهانه باقی نگذارم.