وداع با آشفتگی درسیاست خارجی

دولت برآمده از انتخابات سوم تیرماه ، در کنار رویارویی با مسائل اقتصادی ، سیاسی و فرهنگی ، در عرصه دیپلماسی و روابط بین الملل نیز با چالش های فراوانی روبه رو شده است.

کد خبر: ۸۰۸۹۰

از اولین روزهایی که این دولت تشکیل شد، امریکایی ها با مستمسک قرار دادن عکسی از محمود احمدی نژاد، او را از اشغال کنندگان لانه جاسوسی معرفی کردند تا به این ترتیب ، او را وارد اولین چالش ها کنند.
همزمان با این ادعا، مطالب دیگری نیز مطرح شد که با پشتیبانی برخی افراد و جناحهای سیاسی داخلی همراه شد و فضایی سنگین را علیه دولت رقم زد.
انتقادها اوج گرفت و توان دیپلماتیک دولت جدید مورد مناقشه قرار گرفت. این انتقادها تا چه حد وارد بود و چه میزان از آن برای لاپوشانی نقاط ضعف دولت پیشین استفاده می شد؛
این روزها دولت احمدی نژاد در برابر لبه تیز چاقوی انتقاد افراد و جناحهای مختلف است. حوزه های سیاست داخلی ، دیپلماسی ، فرهنگ و اقتصاد، محورهایی هستند که مورد ایراد منتقدان قرار گرفته اند.
جناح دوم خرداد تلاش می کند نقدهای خود را عمدتا به حوزه سیاست خارجی معطوف کند و به همین دلیل علاقه مند است وارد طرح هسته ای شود.
برخی از اصلاح طلبان ادعا می کنند در دولت آقای خاتمی بحران هسته ای از طریق مذاکره مهار شده و حساسیت های بین المللی درباره فناوری اتمی ایران تحت کنترل در آمده بود.
به زعم این افراد، تاکید بر توسعه فناوری هسته ای ، دشمنی ها را علیه جمهوری اسلامی افزایش می دهد و قدرت مانور ایران را در عرصه مراودات اقتصادی پایین می آورد.
این ادعا در اوایل تشکیل دولت آقای احمدی نژاد، تا حدی توانست در میان بخشی از افکار عمومی جا باز کند؛ اما بسرعت رنگ باخت و هم اکنون کمتر کسی به آن توجه دارد.
اگر از بمباران تبلیغاتی گسترده علیه ایران که مصرف جنگ روانی دارد، بگذریم ، موضع عزتمندانه ایران در خصوص مسائل هسته ای ، به ارتقای جایگاه ایران در معادلات بین المللی منجر شده است.
تداوم پافشاری بر حقوق ایران ، قطعا پیروزی های بیشتری برای ما به همراه خواهد داشت و اصرار بر دیپلماسی کنونی ، امریکا و اروپا را در میان مدت به نقطه تعادل خواهد رساند.
حجم گسترده تبلیغات علیه ایران ، پس از اظهارات دکتر احمدی نژاد درباره اسرائیل ، آشکارا نشان از آن داشت که غربی ها به اصطلاح کم آورده اند و به همین دلیل در پی عوض کردن ریل هستند تا بتوانند قطار شانتاژ را در مسیر دیگری برانند. همچنین است ادعاهای جدید البرادعی که بیشتر به بهانه شبیه است.
او می داند اراده ای برای توقف قطار فناوری صلح آمیز هسته ای از سوی مسوولان ایرانی وجود ندارد و بنابراین جستجو می کند تا چوبی پیدا کند و لای چرخهای این قطار بگذارد تا شاید بتواند از سرعت آن بکاهد.
یکدستی در مواضع دیپلماتیک دولت اصلاحات به دلیل برخورداری از دیدگاه های متفاوت و گاه کاملا متناقض ، در میدان روابط بین الملل جایگاه مناسبی نداشت. این که برخی اصلاح طلبان ادعا می کنند در زمان حاکمیت آنها، دیپلماسی فعالی وجود داشته است ، تنها به درد اقناع افکار عمومی طرفداران جناح دوم خرداد می خورد وگرنه آنها خود به خوبی می دانند که دیپلمات های کشورهای مختلف ، اظهارنظر بعضی سران جبهه دوم خرداد را مواضع رسمی نمی دانستند و به آن توجه نمی کردند.
گاه اتفاق می افتاد که وزارت امور خارجه ، دیدگاهی را در مذاکرات بیان می کرد و در همان حال ، اعضای کمیسیون سیاست خارجی مجلس در ملاقات با سفیران کشورهای اروپایی ، حرفهای دیگری می گفتند.
شاید جناح دوم خرداد گمان می کرد به این ترتیب ، دارد با اروپا بازی می کند! حال آن که طرف مقابل ، اصلا چنین تصوری نداشت.
اظهارنظرهای جسته و گریخته دیپلمات های غربی در دیدار با برخی مقامات کشورمان در آن زمان و نیز مندرجات برخی مطبوعات اروپا و امریکا در این زمینه نشان می دهد که آنها در پی آن بوده اند تا از این اختلاف نظرها و در جهت اعمال فشار بیشتر به ایران و در راستای منافع خود بهره گیری کنند.
دولت احمدی نژاد این خصوصیت را داشت که در اعلام مواضع درخصوص مساله هسته ای از پراکنده گویی فاصله گرفت و یکدستی را جایگزین وضعیت آشفته پیشین کرد.
هم اکنون دیگر هیچ عضو کمیسیون سیاست خارجی مجلس به خود اجازه نمی دهد پشت درهای بسته با فلان مقام اروپایی، حرفهایی بزند که از افشای آن واهمه داشته باشد. کاری که 2سال پیش ، دست کم یک بار شاهد آن بودیم و محسن میردامادی ، رئیس کمیسیون سیاست خارجی مجلس ششم درباره آن توضیح قانع کننده ای نداد.