هند کشوری بر پایه کشاورزی

یکی از موارد فوق العاده مهم در حبوبات که اهمیت آنها را از دیگر گیاهان زراعی متمایز می کند ، توانایی تثبیت بیولوژیکی ازت در این گیاهان است به طوری که سهم عمده ای از تثبیت نیتروژن در اکوسیستم های طبیعی وابسته به همزیستی گیاهان لگومینوز با باکتری های ریزوبیوم است . به طوری که این گیاهان را از کود نیتروژنه بی نیاز می کند. گیاهانی مثل ماش ، طول دوره رشد بسیار کمی دارند و براحتی در تناوب با دیگر گیاهان قرار می گیرند. حبوبات همگی یکساله هستند و بجز نخود و عدس که به صورت پاییزه هم کشت می شوند ، اغلب در فصل بهار کشت و در تابستان برداشت می شوند. حبوبات برای تولید یک گرم ماده خشک ، 400 تا 900 گرم رطوبت از خاک خارج می کنند. در میان این گیاهان لوبیا ، لوبیاچشم بلبلی و باقلا به آب بیشتری نیازمندند. گیاهانی مثل نخود و عدس را می توان حتی در کشورهای خشکی مثل ایران به صورت دیم کشت کرد. عمدتا در خاکهای اسیدی و مرطوب و شور، کشت نمی شوند. به طور کلی بسیار به خاکهای شور حساسند. عدس ، بیشترین و نخود کمترین حساسیت به شوری را میان این گیاهان دارند. یکی از فواید مهم حبوبات ، قابلیت کشت مخلوط آنها با دیگر گیاهان زراعی و دیگر گونه های حبوبات است . چنانچه ، در شمال کشور خود ما ، لوبیا به طور مخلوط با بادام زمینی یا ذرت کشت می شود.

اهمیت حبوبات در هند

در هندوستان و آفریقا ، کشت مخلوط دال عدس و سورگم بسیار رایج است. در هندوستان همچنین نخود را به نسبت یک به یک با گندم کشت می کنند که این تداخل کشتی ، آفات و بیماری های گندم را بشدت کاهش می دهد. عمدتا گیاهانی که پس از حبوبات کشت می شوند ، عملکرد بیشتری نسبت به کشت پس از دیگر گیاهان زراعی خواهند داشت ، به عنوان مثال چنانچه برنج پس از ماش کشت شود، محصول آن حدود 40 درصد در مقایسه با کشت پس از برنج افزایش می یابد. در استان گیلان و مازندران ، کشت برنج پس از شبدر برسیم عملکرد برنج را تا حد معنی داری افزایش می دهد. 35 درصد سطح زیر کشت لوبیا در دنیا، در هندوستان است که بیش از 10 میلیون هکتار از زمینهای کشور هند را به خود اختصاص داده است . منشاء لوبیای سبز به عنوان مهمترین گونه لوبیا، از امریکای مرکزی و جنوبی بوده و اسپانیایی ها و پرتغالی های قرن شانزدهم این گیاه را به اروپا ، آسیا و آفریقا منتقل کرده اند ، این گونه لوبیا ، در امریکای جنوبی بیشترین مصرف را دارد.

حضور محققان ایرانی در کنفرانس

حمیدرضا درودیان ، دانشجوی دوره دکتری تخصصی زراعت و عضو هیات علمی دانشگاه آزاد لاهیجان در ارتباط با مقاله خود و کنفرانس می گوید: این کنفرانس ، مهمترین گردهمایی متخصصان حبوبات در دنیا به شمار می رود که به واسطه اهمیت حبوبات برای کشور هندوستان ، چهارمین دوره آن در این کشور برگزار شد. بنده نتایج تحقیق خود در زمینه کشت مخلوط بادام زمینی و ذرت و الگوهای متفاوت این کشت را ارائه کردم . به عقیده من ، نکته جالب این سمینار، پذیرایی با فرآورده های حبوبات بود. بیش از 20 نوع غذا که از حبوبات به دست آمده بود قابلیت های این گیاهان را در تامین غذای مردم منطقه به عنوان قوت غالب نشان می داد. روزبه فرهودی ، دانشجوی دوره دکتری تخصصی از دانشگاه تهران می گوید: تنوع ژنتیکی حبوبات در هند فوق العاده است . هند بانک ژن بسیار قوی ای از حبوبات دارد که سرمایه گذاری بسیار زیادی روی آن کرده است . کشاورزان این کشور نیز علاقه بسیار زیادی به کشت حبوبات دارند. مقاله من با موضوع تنش خشکی بر نخود در این سمینار ارائه شد. محدودیت پیروان مذهب هندو برای مصرف گوشت گاو ، اهمیت حبوبات را در این کشور صدچندان کرده است.

عاصفه اله وردی